خبرنورد

آغاز محکومیت 4 ساله فواد خانجانی، شهروند بهایی تهران

2012-01-19T12:23:00.000-08:00

فواد تنها 21 سال دارد یا کمی بیش و زمانی که از پشت آن میله های سرد بیداد به این سوی آید، 25 ساله خواهد بود. اما این اولین ظلمی نیست که دولت ایران براین جوان بهایی روا داشته است، پیشتر او را از تحصیل در سرزمینش به خاطر عقاید دینی اش بازداشته اند.

به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، فواد خانجانی در روز 28 دی ماه 90 برای گذراندن محکومیت 4 ساله اش، خود را به زندان اوین تهران معرفی کرد و مستقیما به بند 350 منتقل شد. فواد خانجانی در 7 اردیبهشت ماه 1389 و به بهانه حوادث پس از عاشورای 88 توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد و پس از چندی به قید وثیقه آزاد گردید. دادنامه ای که در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه تنظیم شده بود، وی را به اتهامات بی اساس "اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرائم علیه امنیت کشور" و "مشارکت در اخلال و نظم عمومی" به چهار سال حبس محکوم کرد و دادگاه تجدید نظر نیز این حکم را تایید نمود.

آزادی وحید محمودی، از مسئولین موسسه علمی بهاییان، از زندان رجایی شهر

2012-01-11T14:43:00.001-08:00

وحید محمودی از مسئولین موسسه علمی بهاییان که توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ۴ سال و نیم حبس تعلیقی و ۶ ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت محکوم شده بود، در شامگاه روز 18 دی ماه از زندان رجائی‌شهر کرج آزاد شد.

وی در روز دوم خرداد ماه 90 در پی احضاری از سوی نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. پس از طی مراحل بازجویی و بعد از چند ماه به همراه 6 تن دیگر از همکارانش به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. وحید محمودی پیشتر در سال 1361 و در سن 19 سالگی به علت اعتقاد به آیین بهایی به تحمل 6 سال حبس محکوم شد. وی این دوران محکومیت را در زندان های قصر، اوین، قزل حصار و گوهر دشت سپری کرد و در آذر 1367 پس از طی دوران محکومیت از زندان آزاد شد.

موسسه علمی بهاییان در روز اول خرداد ماه 90 توسط نیروهای امنیتی در سراسر ایران مورد یورشی گسترده قرار گرفت و 39 منزل مورد تفتیش این مامورین قرار گرفت. بهاییان ایران پس از انقلاب فرهنگی 59 اجازه تحصیل در دانشگاههای ایران را نیافتند و این دانشگاه جبرانی برای این محرومیت جامعه بهایی ایران بوده است که توسط بهاییان ایران و به طور غیر رسمی آغاز به کارکرده بود.

* تصویر مربوط به وحید محمودی، همسر و فرزند خردسالش پس از آزادی

دستگیری عرفان احسانی و دو تن دیگر از شهروندان بهایی سمنان

2012-01-08T07:43:00.001-08:00

به گزارش خانه حقوق بشر ایران، عرفان احسانی، عدالت فیروزیان و فرامرز فیروزی، سه تن از شهروندان بهایی سمنان توسط نیروهای امنیتی دستگیر و به محل نامشخصی منتقل شدند.

در این میان عرفان احسانی، شهروند بهایی ساکن سنگسردر روز شنبه 10 دی ماه توسط منشی دادستان ، آقای شمس الدین، به صورت تلفنی احضار شد و در فردای آن روز در زمان مراجعه به محل، بازداشت و به محل نامعینی برده شده است.

این شهروند بهایی از روز شنبه 3 دی ماه تا پنجشنبه 8 دی ماه مرتبا به صورت تلفنی به ستاد خبری اطلاعات سمنان احضار شده است. درخواست وی برای دعوت کتبی و قانونی، از سوی مسئولین با توهین و بی احترامی به وی و خانواده اش پاسخ داده شد. اعتراض وی به این عملکرد غیر قانونی وزارت اطلاعات، به دادگستری سمنان نیز منتقل شد ولی دادستان سمنان، آقای شهریاری فرد، حمایت خود را از این اقدام غیر قانونی اعلام کرد و در پی احضاری شفاهی دستگیر شد.

دستگیری سه شهروند بهایی در کرمان

2012-01-08T07:40:00.000-08:00

موجی که این دریای پهناور ایران زمین را در می نوردد و بر کرانه های هر شهر می کوبد؛ خیزاب بیداد و بی قانونی که این بار سر بر ساحل کرمان کوفته است.
در شامگاه روز 16 دی ماه 90 مقارن با روز ملی جوانان بهایی ایران،تعدادی از مامورین اطلاعات کرمان به منزل بختیار راسخی که محل برگزاری مراسم بزرگداشت این روز بود، یورش بردند.
این مامورین علاوه بر متفرق کردن افراد حاضر در منزل و فیلمبرداری و عکس گرفتن از حاضرین، چندین ساعت به تفتیش محل پرداختند و کتب و تصاویر مربوط به آیین بهایی را ضبط کردند. پس از آن صاحبخانه، بختیار راسخی، همسرش، فرحناز نعیمی، و دخترشان، فرین راسخی نیز را دستگیر و به محل نامعینی منتقل کردند. به گزارش خانه حقوق بشر ایران، از محل نگاهداری این سه شهروند بهایی همچنان اطلاعی در دست نیست و پیگیری های خانواده ایشان به نتیجه نرسیده است.

7 سال حبس تعزیری برای بهایی بودن؛ زهره نیک آیین شهروند بهایی سمنان

2011-12-13T12:16:00.000-08:00

در ادامه آزار و اذیت شهروندان بهایی سمنان، حکم ناعادلانه زهره نیک آیین در 17 آذر ماه 1390 اعلان شد. بر اساس این حکم، نامبرده به تحمل 7 سال حبس محکوم شده است.
اتهامات عنوان شده برای محکومیت وی "راه اندازی کلاس درس اخلاق برای کودکان بهایی، عضویت در گروه طرح روحی، احتفالات و علوم و فنون و ضیافت نوزده روزه" و نیز "تبلیغ علیه نظام از طریق دریافت پیام های بیت العدل و اجرای آن"عنوان شده است. زهره نیک آیین در 21 اسفند 1389 بازداشت شد و به مدت 23 روزتحت بازجویی قرار گرفت. او در تاریخ 14 فروردین 1390 با قرار وثیقه صد میلیون تومانی آزاد شده است.

در حقیقت 7 سال حبس برای " بهایی بودن". هر فردی بهایی در سراسر دنیا این فعالیت ها را که برای رشد و توسعه و ترقی افکار و اخلاق خود، دیگر بهاییان و سایر هموطنانش است انجام می دهد. این حکم سنگین که در نهایت بی عدالتی صادر شده است، یادآور احکام سنگین دیگری است که برای مدیران و همکاران موسسه علمی بهاییان با عنوان "عضویت در گروهک غیر قانونی بهایی" صادر شده است. یعنی صرف عضویت در جامعه بهایی یعنی بهایی بودن می تواند در جمهوری اسلامی، جرم محسوب شود و فرد را به گوشه زندان افکند.

اعلان احکام متفاوت از 6 ماه تا 7 سال برای یک اتهام واحد در شهرهای گوناگون، نشان از مفقود بودن سیر قانونی پرونده متهم است و آنارشی و بی قانونی را در ارتباط با نهادهای قضایی به نمایش می گذارد.

برخی از ایرانیانی که با بهاییان و جامعه بهایی آشنایی ندارند و 160 سال تزریق نفرت و دروغ و اتهام در رگ و پی تاریخ ایران، ایشان را به بهاییان مظنون کرده است، می پرسند پس اگر این طور است چرا همه بهاییان را دستگیر نمی کنند؟
این سوال در شرایط کنونی سوالی به جاست و به خوبی نشان می دهد که چگونه رژیمهای متناوب ایران از ابتدای ظهور این آیین، اجازه جریان آزاد اطلاعاتی را از سوی بهاییان گرفته اند و تنها روحانیون و دولت ها اقدام به نشر اطلاعات و باورهایی غلط در مورد بهاییان در جسم و روان حافظه تاریخی ایرانیان کرده اند و بذر بدبینی را در جان این هموطنان کاشته اند.
برخورد دولت ایران از یک سو و در لایه های عمیق ترش، یک مقابله سازمان یافته و برنامه ریزی شده از بالاست ولی از آنجا که این سازماندهی برای آزار و اذیت و نسل کشی فرهنگی و اختناق اقتصادی و نفرت افکنی یک گروه، می تواند تبعات قانونی سنگینی برای یک حکومت داشته باشد، در لایه های سطحی تر تفاوت عمل دیده می شود و یکی در میان و دلبخواهی در هر شهری اجرا می گردد تا همین سوال در ذهن هموطنان ایجاد شود.

رفتن به ضیافت نوزده روزه، نشکیل کلاس درس اخلاق، درس خواندن بهاییان محروم از تحصیل و خواندن پیامهایی که از بیت العدل ، برای یک بهایی جزو اصول اعتقادی و مذهبی اش است و ارتباطی با مسائل سیاسی ندارد چنانچه در هیچ کشور دیگری جرم محسوب نمی شود؛ ولی شدت برخورد دولت با اجرای باورهای یک دین که هیچ نماد بیرونی و آشکاری نیز از آن دیده نمی شود (پس از انقلاب اسلامی، تمام اماکن مربوط به بهاییان، محل گردهمایی، بناهای مقدس برای آنها و حتی بسیاری از گورستانهایشان تخریب و مصادره شده است) نشان از شدت هراس دولت ایران از باورهای دیگری غیر از قرائت محدودش از سیاست و مذهب در هم آمیخته خویش دارد.

بیانیه رؤسای دانشکده های پزشکی آمریکا خطاب به نماینده ایران در سازمان ملل

2011-12-08T01:51:00.000-08:00

به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، تعدادی از روسا و معاونین دانشکده های پزشکی آمریکا طی بیانیه ای اعتراض خود را به دستگیری و احکام صادره برای مسئولین و اساتید دانشگاه علمی بهاییان و نیز حملات سیستماتیک به این دانشگاه و محروم کردن دانشجویان بهایی اعلام کردند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

جناب آقای محمّد خزاعی،

نمایندۀ دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متّحد،

هیئت دائمی نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متّحد

۶۲۲ Third Ave.

New York, NY ۱۰۰۱۷

آقای خزاعی عزیز،

ما به عنوان افرادی که ادارۀ مؤسّسات آموزشی شناخته شدۀ جهانی را بر عهده داریم، این نامه را می نویسیم تا نگرانی خود را دربارۀ برخورد با دانشجویان و مدرّسان بهائی در ایران ابراز کنیم . ما به عنوان رهبران آموزش پزشکی، باور داریم که آموزش یک حقّ ذاتی بشری است. ما در مؤسّسات خود دانشجویان، شاگردان، همکاران و استادان مهمانی را بدون توجّه به عقاید دینی شان از همه جای دنیا پذیرفته و می پذیریم . ما از ورود این جمعیت متنوّع به اجتماعات آموزشی خود استقبال کرده ایم تا در کشف و توزیع دانش به نفع نوع بشر سهیم باشیم .

بنا به خبرهای منتشرشده مدیران و استادان مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی )علمی آزاد (طی یورش هائی به بیش از 30 خانه در ماه خرداد )مه( امسال در ایران دستگیر و مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی غیر قانونی اعلام شده است. در سه دهۀ گذشته، بارها گزارش شده که پیروان آئین بهائی از ورود به هر مؤسّسۀ آموزش عالی محروم بوده اند . موضع رسمی حکومتی در سال ۱۳۵۸(۲۰۰۶) در نامه ای از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری ایران خطاب به ۳۰ دانشگاه و مؤسّسۀ آموزش عالی دولتی و یادداشت سال ۱۳۶۹(۱۹۹۱) گلپایگانی که به امضای رهبر عالی، علی خامنه ای، رسیده، مستند شده است . هر یک از این اسناد به طور خاص فرمان اخراج هر دانشجویی را که مشخص شود بهائی است، از نظام آموزش عالی ایران صادر می کند .

مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی [http://www.bihe.org] در سال ۱۳۶۶(۱۹۸۷) با هدف فراهم کردن امکان تحصیلات عالی برای کسانی که بر مبنای اعتقادات دینی خود از آن محروم شده بودند، بنیان نهاده شد. دستگیری استادان و مدیران مؤسّسه و نیز محروم کردن نسل های بهائیان از آموزش صرفاً بر مبنای پیشینۀ دینی شان اعلامیۀ جهانی حقوق بشر را که در سال ۱۳۲۷(۱۹۴۸) توسّط سازمان ملل متّحد به تصویب رسیده و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را که ایران یکی از دولت های عضو آن است، نقض می کند.بنابراین از حکومت شما می خواهیم استادان و مدیران مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی را از زندان آزاد کند. ما هم چنین تقاضا داریم که حکومت شما همان حقوق آموزشی را که ما در مؤسّسات خود به هر دانشجو و استادی صرف نظراز میراث، دین یا کشور خاستگاه شان ارائه می کنیم، به دانشجویان و استادان بهائی در ایران تعمیم دهد .

با احترام،

۱ آبان ۱۳۹۰ (۱۱ نوامبر ۲۰۱۱)

رونوشت :

آقای کامران دانشجو

وزیر علوم، تحقیقات و فنّاوری

ایران، تهران، شهرک قدس، میدان صنعت، بلوار خوردین، خیابان هرمزان، خیابان پیروزان جنوبی

دکتر حمید عمادی کوچک،

معاون آموزشی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه تهران

ایران، تهران، بلوار کشاورز، خیابان قدس، سازمان مرکزی تازۀ دانشگاه علوم پزشکی تهران، طبقۀ هفتم

۰۹۰۱۲۱۹۱۲۰

دکتر محمّد مهدی ثاقب

معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز،

ایران، فارس، شیراز،

بلوار زند، طبقۀ ششم

دکتر محمود محمّدزاده شبستری

رئیس دانشگاه علوم پزشکی مشهد،

ایران، مشهد،

بیمارستان قائم

امضاکنندگان نامه

دکتر فیلیپ پیزو، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه استنفورد

دکتر استفن ک. کلاسکو، پزشک و فوق لیسانس مدیریت بازرگانی، مدیر کلّ اجرای بهداشت دانشگاه فلوریدای جنوبی، رئیس

دانشکدۀ پزشکی دانشگاه فلوریدای جنوبی

دکتر دی. کرِیگ بریتِر، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ایندیانا

دکتر لویس مارگارت نورا، پزشک، فوق لیسانس مدیریت بازرگانی، رئیس موقّت و رئیس دانشکدۀ دانشگاه پزشکی کامان ولث

دکتر جری آر. یوکی، پزشک، رئیس و بنیان گذار دانشکدۀ پزشکی دانشگاه کارولینای جنوبی - گرین ویل

دکتر رابرت فولبرگ، پزشک، رئیس و بنیان گذار دانشکدۀ پزشکی ویلیام بومونت در دانشگاه اوکلند

دکتر جیمز وُلیس کرافت، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه میشیگان

دکتر پال کَتز، پزشک، رئیس و بنیان گذار، دانشکدۀ پزشکی کوپر دانشگاه رُوآن

دکتر جی. کِوین دورسی، پزشک، رئیس و معاون آموزشی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ایلینوی جنوبی

دکتر هَرولد ال. پاز، پزشک، فوق لیسانس علوم، نایب رئیس ارشد امور بهداشتی و رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا

دکتر ترِنس آر. فِلُت، پزشک، رئیس و معاون آموزشی و رئیس معاون اجرایی، دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ماساچوست

دکتر مارشا دی. رَپِلی، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی انسانی دانشگاه ایالتی میشیگان

دکتر اِم. دُوِین اندروز، پزشک، نایب رئیس ارشد و مسئول و رئیس اجرایی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه اُکلاهما

دکتر پال بی. راث، پزشک، رئیس مرکز علوم بهداشتی دانشگاه نیومکزیکو

دکتر لِری دابِلیو. لافلین، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه یونیفرمد سرویسز

دکتر توماس ل. شونک، پزشک، رئیس و نایب رئیس علوم بهداشتی، دانشگاه نوادا در رنو

دکتر اِستیوِن برک، پزشک، رئیس و نایب رئیس اجرایی مرکز علوم بهداشتی دانشگاه فنّی تکزاس

مارک بی. تابمن، پزشک، رئیس و نایب رئیس علوم بهداشتی دانشگاه راچستر

دکتر پیتر اس. آمنتا، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی و دندان پزشکی رابرت وود جانسون نیوجرسی

دکتر لارنس جی. اسمیت، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه هافسترا

دکتر رابرت ال. جانسون، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی نیوجرسی

دکتر استیون جِی. شاینمن، پزشک، رئیس بازنشسته، دانشگاه پزشکی آپ اِستِیت

دکتر اس. رِی میچِل، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه جرج تاون

دکتر فردریک مورین، رئیس دانشگاه وِرمونت، دانشکدۀ پزشکی

دکتر مایکل ئی. کین، رئیس و نایب رئیس علوم بهداشتی، دانشگاه بوفالو

دکتر جان پی. فوگارتی، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه دولتی فلوریدا

دکتر رلف اِی. اُ کانِل، رئیس و مسئول، دانشکدۀ پزشکی نیویورک

دکتر جان اِی. راک، رئیس و نایب رئیس ارشد امور پزشکی، دانشگاه بین المللی فلوریدا

دکتر ویلیام ال. روپر، رئیس و مدیر کل اجرایی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی

دکتر چارلز جِی. لاکوود، رئیس و نایب رئیس، دانشگاه ایالتی اوهایو، مرکز پزشکی

دکتر پل آر. کانینگهام، رئیس دانشکدۀ پزشکی برودی دانشگاه کارولینای شرقی

دکتر بی. پی. ساش، نایب رئیس ارشد و رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه تولین

دکتر چارلز پی. موتون، رئیس و نایب رئیس ارشد، دانشکدۀ پزشکی مِهاری، دانشکدۀ پزشکی

دکتر جِف ساسمن، رئیس دانشکده، دانشگاه اوهایوی شمال شرقی

دکتر بتی ام. دریز، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه میزوری – کانزاس سیتی

دکتر و پروفسور پاملا بی. دیویس، رئیس و نایب رئیس امور پزشکی، دانشگاه کیس وسترن ریزرو، دانشکدۀ پزشکی

دکتر پل راثمن، رئیس دانشکدۀ پزشکی کارور دانشگاه آیووا

دکتر وایلی سوبا، نایب رئیس امور بهداشتی و رئیس دانشکدۀ پزشکی دارتموث

دکتر راجر هدلی، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه لوما لیندا

دکتر توماس اِی. داچ، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه راش، شیکاگو

دکتر دبرا اچ. فایزر، رئیس دانشگاه علوم پزشکی آرکانزاس

دکتر لری شپیرو، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه واشنگتن در سینت لوئیس

دکتر دنیل وی. شیدلو، رئیس موقّت دانشکدۀ پزشکی دانشگاه درکسل

دکتر والری مونتگومری رایس، نایب رئیس اجرایی و رئیس دانشکدۀ پزشکی مورهاوس

دکتر پیتر اف. باکلی، رئیس دانشگاه علوم بهداشتی جورجیا، دانشکدۀ پزشکی جورجیا

دکتر مارک اس. جانسون، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه هاوارد

دکتر اندرو ال. چسون، رئیس مرکز علوم بهداشتی ال. اس. یو. هلث شروپورت

دکتر کارن انتمن، رئیس و مسئول دانشکدۀ پزشکی دانشگاه بوستون

His Excellency Mr. Mohammad Khazaee,

Permanent Reprsentatvie of the Islamic Republic of Iran to the United Nations.

Permanent Mission of the Islamic Republic of Iran in the United Nations

۶۲۲ Third Ave.

New York, NY ۱۰۰۱۷

Dear Mr. Khazaee,

We are writing as individuals who are leaders of globally recognized educational institution to voice our concern abut the treatment of Baha'i students and educators in Iran. As leaders of medical education, we believe that education is an inherent human right.. At our respective institutions, we have hosted and continue to host students, residents, fellows, and faculty irrespective of their religious beliefs from all over the world. We have welcomed this diverse population into our educational communities to contribute to the discovery and dissemination of knowledge for the benefit of humanity.

It has been publicly reported that administrators and instructors of the Baha'i Institute of Higher Education (BIHE) in Iran were arrested during raids on over ۳۰ homes in May of this year and that BIHE was declared illegal. During the past three decade, it has been repeatedly reported that the adherents of the Baha'i Faith have been barred from entering any institute of higher education. The official government position hi s been documented in a ۲۰۰۶ letter from Iran's Ministry of Science, Research and Technology addressed to ۸۱ state run universities and institutions of higher education and in the ۱۹۹۱ Golpaygani Memorandum endorsed by the Supreme Leader, Ali Khamenei. Each of these documents specifically mandates the expulsion from Iran's system of higher education of any student who is discovered to be a Baha'i.

BIHE [http://www.bilic.orgi] was founded in ۱۹۸۷ with the purpose of providing access to higher education to those who were denied it based on their religious beliefs. The arrest of BIHE faculty and administrators as well as the banning of generations of Baha'is from education solely on the basis of their religious background are violations of Universal Declaration of the Human Rights, adopted by the United Nations in ۱۹۴۸, and the International Covenant on Economic, Social, and Cultural Rights to which Iran is a State Party.

We therefore urge your government to release the instructors and administrators of BIHE from prison, We also request that your government extend Baha'i students and faculty in Iran the same rights to education that we offer every student and professor at our institutions regardless of their heritage, religion, or country of origin.

Respectfully,

CC

Mr. Kamran Daneshjoo

Ministor of Sience, Research and Technology

Piroozan Janoubi Avenue, Hormozan Street

Khordin St. Sanat Square

Shahrak Ghods

Tehran - Iran

Dr. Hamid Emadi Kouchak,

Vice Chancellor for Education , Tehran University of Medical Sciences

Keshavrz Boulevard, Qods Street,

New Headquarters for Tehran University of Medical Sciences, Seventh florr.

Tehran, Iran

Dr. Mohammad Mehdi Sagheb

Vice Chancellor for Education, Shiraz School of Medicine

Sixth floor, Zand Boulevard

Shiraz, Fars, Iran

Dr. Mahmood Mohammadzadeh Shabestari

Chancellor, Mashhad University of Medical Sciences

Chaem Hospital

Mashhad, Iran

Letter Signatories

Philip Pizzo, MD

Dean

Stanford University School of Medicine

Stephen K. Klasko, MD, MBA

CEO USF Health, Dean

University of South Florida College of Medicine

D. Craig Brater, MD

Dean

Indiana University School of Medicine

Lois Margaret Nora, MD, MBA

Interim President/Dean

Commonwealth Medical College

Jerry R. Youkey, MD

Founding Dean

University of South Carolina School of Medicine - Greenville

Robert Folberg, MD

Founding Dean

Oakland University William Beaumont School of Medicine

James Woolliscroft, MD

Dean

University of Michigan Medical School

Paul Katz, MD

Founding Dean

Cooper Medical School of Rowan University

J. Kevin Dorsey, MD, PhD

Dean & Provost

Southern Illinois University School of Medicine

Harold L Paz, MD, MS

Senior VP for Health Affairs, Dean

Penn State College of Medicine

Terence R. Flotte, MD

Dean, Provost & Exec. Dep. Chancellor

University of Massachusetts Medical School

Marsha D. Rappley, MD

Dean

Michigan State University, College of Human Medicine

M. Dewayne Andrews, MD

Sr. VP & Provost & Executive Dean

University of Oklahoma College of Medicine

Paul B. Roth, MD

Chancellor & Dean

University of New Mexico-Health Sciences Center

Larry W. Laughlin, MD, PhD

Dean

Uniformed Services University School of Medicine

Thomas L. Schwenk, MD

Dean, VP Health Sciences

University of Nevada Reno

Steven Berk, MD

Dean, Executive VP

Texas Tech University, Health Sciences Center

Mark B. Taubman, MD

Dean, VP Health Sciences

University of Rochester

Peter S. Amenta, MD, PhD

Dean

UMDNJ – Robert Wood Johnson medical School

Lawrence G. Smith, MD

Dean

Hofstra University, School of Medicine – North Shore LIJ

Robert L. Johnson, MD

Dean

UMDNJ – New Jersey Medical School

Steven J. Scheinman, MD

Dean Emeritus

Upstate Medical University

S. Ray Mitchell, MD

Dean

Georgetown University, School of Medicine

Frederick Morin, MD

Dean

University of Vermont, College of Medicine

Michael E. Cain, MD

Dean, VP for Health Sciences

University at Buffalo

John P. Fogarty, MD

Dean

Florida State University, College of Medicine

Ralph A. O’Connell, MD

Dean & Provost

New York Medical College

John A. Rock, MD

Dean & Senior VP for Medical Affairs

Florida International University

William L. Roper, MD

Dean & CEO

University of North Carolina, School of Medicine

Charles J. Lockwood, MD

Dean & VP

Ohio State University, Medical Center

Paul R. Cunningham, MD

Dean

East Carolina University – The Brody School of Medicine

B. P. Sachs, MD

SVP & Dean

Tulane University, School of Medicine

Charles P. Mouton, MD

Dean & Senior VP

Meharry Medical College, School of Medicine

Jeff Susman, MD

Dean

Northeastern Ohio

Betty M. Drees, MD

Dean

University of Missouri – Kansas City, School of Medicine

Peamela B. Davis, MD, PhD

Dean & VP for Medial Affairs

Case Western Reserve University, School of Medicine

Paul Rothman, MD

Dean

University of Iowa Carver College of Medicine

Wiley Souba, MD

VP for Health Affairs & Dean

Dartmouth Medical School

Roger Hadley, MD

Dean

Loma Linda University

Thomas A. Deutsch, MD

Dean

Rush University, Chicago, Medical College

Debra H. Fiser, MD

Dean

University of Arkansas for Medical Sciences

Larry Shapiro, MD

Dean

Washington University School of Medicine in St. Louis

Daniel V. Schidlow, MD

Interim Dean

Drexel University College of Medicine

Valerie Montgomery Rice, MD

Executive VP & Dean

Morehouse School of Medicine

Peter F. Buckley, MD

Dean

Georgia Health Sciences University, Medical College of Georgia

Mark S. Johnson, MD

Dean

Howard University

Andrew L. Chesson, MD

Dean

LSU Health Shreveport

Karen Antman, MD

Dean, Provost

Boston University School of Medicine

*http://www.edu-right.net/statement/38-statement/746-medicalschooldeansbiheletter

آغاز محکومیت چهار شهروند بهایی شیراز

2011-12-02T08:34:00.001-08:00

در ادامه اجرای احکام تعدادی از شهروندان بهایی، کیوان کرمی، وحدت دانا، فرهام معصومی و افشین احسنیان در شیراز احضار، بازداشت و به پلاک 100 شیراز منتقل شدند. آغاز محکومیت این افراد در 9 و 10 آذر ماه بوده است.
دادگاه شیراز، این چهار شهروند بهایی را به اتهام بی اساس " تبلیغ علیه نظام" به 10 ماه حبس تعزیری محکوم کرده است.
پیش از این فرهام معصومی و کیوان کرمی چند روز قبل از نوروز 88 در خانه های خود دستگیر شدند. پس از دستگیری این 2 نفر، افشین احسنیان در 19 فروردین ماه و وحدت دانا در 5 اردیبهشت ماه 88 دستگیر شدند و مدتی را در زندان سپری نمودند تا آنکه با قید وثیقه آزاد شدند.

افشین احسنیان و فرهام معصومی جزو 54 نفری بودند که در شیراز به یاری و آموزش کودکان مناطق محروم اطراف شیراز پرداخته بودند. این افراد در 29 اردیبهشت 85 توسط نیروهای امنیتی شیراز دستگیر شده و محکوم به 1 سال حبس تعلیقی شدند. اما دادگاه رای خود را تغییر داد و آنها را ملزم نمود که جای یک سال زندان ، 3 سال در کلاسهای تبلیغات اسلامی شرکت جویند و با باری از بی حرمتی و تهمت به خانه های خود بازگردند.

بازداشت آقای مزیدی یکی دیگر از همکاران موسسه علمی

2011-11-22T15:16:00.000-08:00

بازداشت پشت بازداشت؛ پیر و جوان و خردسال و سالخورده هم نمی شناسد. بار دیگر در خانه یکی از شهروندان بهایی زده شد و مامورین امنیتی این بار آقای مزیدی را به همراه خود بردند. از آنجا که وی در رشته کشاورزی موسسه اموزش عالی بهایی همکاری می کرده است، به نظر می رسد این بازداشت در ارتباط با این موضوع بوده است. به گزارش خانه حقوق بشر ایران این دستگیری در روز شنبه 28 آبان ماه صورت گرفته است.
این بازداشت در ادامه یورش گسترده و ادامه دار نیروهای امنیتی به این موسسه صورت گرفته است. آخرین یورش به این موسسه در اول خرداد ماه 90 و توسط نیروهای امنیتی در سراسر ایران صورت گرفت. 39 خانه مورد هجوم قرار گرفت و 16 تن بازداشت شدند. پس از آن نیز بازداشتها ادامه یافت. بازداشت و آزادیهای موقت به قید وثیقه. حکم 7 تن از مدیران و تعدادی دیگر از همکاران موسسه هم اعلام شد و هر یک به 4 تا 5 سال حبس محکوم شدند و دو نفر از اساتید نیز همچنان بدون حکم در بازداشت به سر می برند؛ به جرم تدریس و اداره موسسه ای که می کوشید جوابگوی نیاز هزاران دانشجوی بهایی محروم از تحصیل باشد.

تخریب یک بنای تاریخی و حرفهای ضد و نقیض مسئولین

2011-11-22T05:44:00.001-08:00

در نوشتار قبلی خبری مربوط به تخریب خانه ای تاریخی از بهاییان روستای ابرکوه در استان یزد نوشته شد. سایت ندای انقلاب با افتخار و شادمانی تخریب این خانه را که متعلق به میرزا حسن شمس از بهاییان این منطقه بود،منتشر کرد و از واکنش مثبت مردم این روستا برای تخریب این خانه سخن به میان آورد. اخبار دیگری نسبت به این ویران سازی در در وب سایت همشهری منتشر شد با عنوان "تخریب یک‌ اثر تاریخی "دوران قاجاریه در ابرکوه. در این وب سایت آمر تخریب این بنا، بخشدار این منطقه معرفی شده است که به دستور وی این منطقه با لودر مسطح و کاملا ویران شده است.

اما در ادامه مطلبی که با تحقیق محلی از تخریب این بنای تاریخی نوشته شده است آورده می شود. در همین مقاله اشاره شده است که میرزا حسن شمس از بزرگان روستای اسفند آباد یزد بوده است. در همان زمان سایت ندای انقلاب علت تخریب این بنا را بهایی بودن صاحب این خانه عنوان کرده است که گویای آن است که در این آب و خاک ، هر آنچه شکوه و افتخار ملی را به ارمغان آورد و طبل رسوایی ویرانی های امروز ایران را برکوبد، محکوم به فناست و هر نمادی که نمود آیین بهایی باشد چنان هراس را بر دل مسئولین می افکند که تنها راه را ویرانی می انگارد.

"یزد - محمد خادمی: خانه تاریخی «شمس» در روستای اسفندآباد در نزدیکی ابرکوه یزد چند روز" پیش به دستور بخشدار این منطقه توسط لودر با خاک یکسان شد. خانه شمس متعلق به «حاج میرزا حسن شمس» از بزرگان روستای اسفندآباد بود.
ین بنای خشتی جزو ساختمان‌های تقریبا اعیانی در روستای اسفندآباد محسوب می‌شد و مالک"* شخصی داشت. قدمت خانه تاریخی شمس به دوران قاجاریه می‌رسید و در ساخت بنایش ویژگی‌های معماری قاجاری دیده می‌شد. خانه شمس 3سال پیش در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۶۳۵۶ به‌‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود اما ثبت‌ملی این بنای تاریخی نیز به فریاد آن نرسید.

به‌همین خاطر خبرنگار همشهری، به سراغ حجت محمدی، بخشدار بهمن رفت تا علل تخریب این بنا را جویا شود. حجت محمدی گفت: رسانه‌ها نباید در این‌باره مانور دهند. وی اضافه کرد: توصیه می‌کنم این موضوع رسانه‌ای نشود.

محمود شمس، دهیار روستای اسفندآباد نیز در این باره گفت: صاحب ملک در جریان تخریب بوده است و همچنین شعبه تامین استان نیز اجازه این تخریب را صادر کرده بود. وی افزود: 95درصد ساکنان این روستا با تخریب این بنا موافق بودند زیرا در مسیر عبور و مرور شهروندان این روستا قرار داشت.

علاوه بر این، معاون میراث فرهنگی و گردشگری استان یزد نیز در این‌باره گفت:‌ این اداره‌کل در حال پیگیری تخریب خانه تاریخی شمس در روستای اسفندآباد شهرستان ابرکوه و عاملان این تخریب است که بدون اطلاع مالک و توسط مردم بومی این روستا انجام شده است. نیکزاد افزود: اگر مشخص شود که برخی افراد مانند بخشدار روستا، این خانه را تخریب کرده‌اند، قطعا براساس قانون، این قضیه پیگیری می‌شود.

وی در پاسخ به این سؤال که این بنا شاید مشکلاتی را برای ساکنان روستای اسفندآباد به‌وجود می‌آورده است، گفت: هرکاری که در بنای تاریخی بخواهد انجام شود باید به سازمان میراث فرهنگی اطلاع داده شود و دلیل نمی‌شود که بدون مراحل قانونی، یک اثر تاریخی تخریب شود. نیکزاد در پاسخ به سؤال دیگری درباره اینکه بخشدار اجازه تخریب این بنا را صادر کرده است، پاسخ داد: براساس قانون هر شخص حقوقی و حقیقی که اقدام به تخریب آثار ملی کند، برابر قانون با وی برخورد می‌شود.او با اشاره به انجام یکسری پیگیری‌های اولیه درباره‌ عاملان تخریب این خانه‌ تاریخی مانند فرستادن نامه به معاونت میراث فرهنگی کشور و اعلام این قضیه، یادآور شد: احتمالا مردم به دلیل اطلاع نداشتن از ثبتی بودن این بنا دست به تخریب آن زده باشند چون پس از ثبت یک‌بنای تاریخی، فقط به مالک آن بنا و مسئولان دولتی اطلاع داده می‌شود.

نیکزاد با اشاره به قدمت خانه تاریخی شمس که به دوره پهلوی اول برمی‌گردد، بیان کرد: این خانه که نیمی از حیاط آن تا پیش از سال 1387 تخریب شده بود، در 27 اسفندماه 1387 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید. نیکزاد با اشاره به قرار داشتن این خانه‌ تاریخی در 10متری حسینیه‌ روستای اسفندآباد و نارضایتی مردم این روستا از موقعیت جغرافیایی این خانه، گفت: مردم روستای اسفندآباد بخش بهمن طی چند سال پیش نارضایتی خود را از موقعیت جغرافیایی این خانه به‌دلیل اینکه از توسعه حسینیه جلوگیری می‌کرد و اجازه نمی‌داد که طرح هادی در این روستا اجرا شود، بارها اعلام کرده بودند. معاون میراث فرهنگی استان یزد، گفت: فرمانداری استان یزد و شهرستان ابرکوه از موقعیت جغرافیایی این خانه اظهار نارضایتی کرده و گفته بودند، این خانه مزاحمت ایجاد کرده و سبب جلوگیری از پیشرفت روستا شده است. حتی آنها معتقد بودند، دسته‌های عزاداری در ایام محرم به‌دلیل قرار گرفتن این خانه نمی‌توانند مسیر مناسبی را طی کنند.

وی اضافه کرد:‌ تخریب‌کنندگان خانه شمس، تخریب این خانه را به ما اطلاع ندادند. اداره میراث فرهنگی شهرستان ابرکوه نیز بعد از تخریب خانه، از این موضوع مطلع شد. سپس یگان حفاظت ابرکوه با نامه‌ای برای متوقف کردن این عملیات وارد کار شد ولی متأسفانه تخریب به‌طور کامل اتفاق افتاده بود.

این در حالی است که بهرام رضایی، مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان یزد درخصوص تخریب خانه شمس به باشگاه خبرنگاران گفت: سازمان میراث فرهنگی استان یزد هم بعد از دستور شورای تأمین استان نمی‌توانست از تخریب این خانه جلوگیری کند زیرا انجام این حکم ضرورت داشت.گفتنی است شهر ابرکوه و روستاهای همجوار آن از جمله اسفندآباد در گذشته بر سر راه ابریشم قرار داشته‌اند. بررسی خانه‌های قدیمی روستای اسفندآباد نشان می‌دهد که آنها از نظر موقعیت مکانی در جهت قبله قرار دارند."

*http://www.hamshahrionline.ir/print-151442.aspx
* تصویر متعلق به یک بنا در ابرکوه یزد است و خانه میرزا حسن شمس را نشان نمی دهد

تخریب منزل یکی ازبهاییان در ابرکوه و طومار روستاییان!

2011-11-21T08:53:00.001-08:00

به گزارش سایت ندای انقلاب* منزل یکی از بهاییان روستای ابرکوه یزد به نام میرزا حسن شمس، توسط مسئولین این منطقه ویران شد. این سایت اعلام نموده است که طوماری از امضاهای مردم محلی جمع آوری شده است که در طی آن از این اقدام مسئولین ابراز تشکر و قدردانی کرده اند.
در متن این طومار، نوشته شده است که "ما مردم حزب‌ اللهی شهرستان ابرکوه از اقدام خداپسندانه و انقلابی مردم متدین و ولایتمدار و فهیم اسفندآباد که خانه میرزا حسن شمس، رئیس محفل بهائیت اسفندآباد و حومه را تخریب کردند با خبر شدیم و این اقدام الهی ما را به یاد تخریب منزل سیدعلی محمد باب شیرازی در شیراز توسط مردم به دستور آیت ‌الله سید نورالدین الحسینی الهاشمی انداخت"

شدت تعصب و تحریک این روستاییان را در جملات دیگری از این طومار می توان یافت وقتی بیان می کنند که "مردم شهرستان ابرکوه برخوردار از مذهب شیعه اثنی عشری بوده و همواره پیرو پیامبر بزرگوار اسلام (ص) و ائمه اطهار (ع) و مروج فرهنگ قرآن و اهل بیت (ع) بوده و هستند و قبل از انقلاب نیز تعدادی از پسمانده‌های فرقه ضاله بهائیت توسط مردم این روستا بیرون رانده شدند".
سایت ندای انقلاب از سرور دل هر "مومن و مومنه ای" به علت این اقدام دولتی سخن می راند وآن را مایه فخر مسئولین کشور و مایه دلخوشی مسلمین این آب و خاک قلمداد می کند.

تخریب املاک و دارایی های بهاییان در سراسر ایران پس از انقلاب اسلامی شدت بی سابقه ای یافت. از میان بردن محل هایی که می توانست نمادی از این دیانت محسوب شود و از میراثهای فرهنگی پیروان آیین بهایی باشد، از اهداف بارز حکومت ایران است. تخریب خانه سید علی محمد باب، بنیانگذار آیین بابی، تخریب منازل بهاءالله در تاکر و نور و خانه پدریش در تهران، و دیگر مکان های مقدس برای بهاییان که تنها محدود به بهاییان ایران نمی شود و یک میراث جهانی برای تمام بهاییان دنیا بوده است، از تلاشهای ایران برای اضمحلال فرهنگی پیروان این آیین در زادگاهشان است.
استفاده از اصطلاحاتی چون "پسمانده های فرقه ضاله بهاییت" که روستاییان از رانده شدن از روستایشان سخن می رانند، تبلیغات طولانی مدت مسئولین ایران را بر ضد بهاییان به نمایش می گذارد. شادمانی از بیرون راندن عده ای روستایی به علت اعتقاد به آیین بهایی و غصب اموالشان به این بهانه،آهنگ شومی ست که تعصب و نفرت را در این مرز و بوم تکرار می کند. تخریب و سوزاندن 50 باب از خانه های بهاییان ایول در مازندران، بازداشت و تلاش برای غصب زمینهای کشاورزی روستاییان بهایی کتا در کهکیلویه و بویر احمد از مواردی ست که تنها در یک سال و نیم اخیر در ارتباط با بهاییان روستایی روی داده است و اینک این زمزمه بیداد بر روستاییان بهایی سر بلندا گرفتن دارد در جای جای ایران.

* http://www.nedayeenghelab.com/vdchqvni.23nx-dftt2.html

بازداشت پریسا بابایی، شهروند بهایی قائم شهر

2011-11-11T14:10:00.001-08:00

به گزارش خانه حقوق بشر ایران، پریسا بابایی یکی از شهروندان بهایی قائم شهر صبح روز 12 آبان ماه توسط مامورین امنیتی این شهرستان بازداشت و به اداره اطلاعات ساری منتقل شد.این بازداشت در پی احضار وی به اداره اطلاعات قائم شهر برای پاسخ به پاره ای پرسشها صورت گرفته است.
مامورین امنیتی قائم شهر پس از احضار این شهروند بهایی به اداره اطلاعات قائم شهر، وی را بازداشت و به ساری منتقل کردند.
منزل پریسا بابایی پیشتر توسط مامورین امنیتی قائم شهر مورد یورش و تفتیش قرار گرفته بود.

انور مسلمی هم روانه یک سال حبس

2011-11-11T12:20:00.000-08:00

انور مسلمی هم در 19 آبان ماه روانه زندان ساری شد، برای گذراندن یک سال در پشت میله هایی از جنس آهن و بیداد.
سه سال از اولین بازداشتش می گذرد در دوم آذر ماه 1387 زمانیکه مامورین امنیتی ساری خانه او وسهیلا مطلبی یکی دیگر از بهاییان ساری را بازرسی کردند و آنها را همراه خود بردند و پس ازچندی به قید وثیقه آزاد شد. در 17 خرداد ماه باردیگر وی را دستگیر کردند و دادگاه به اتهام تبلیغ علیه نظام او را به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم کرد.
در این دادنامه انور مسلمی به اتهام بی اساس "عضویت در جمعیتهای معارض کشور یا تبلیغ علیه نظام" به تحمل یک سال حبس بااحتساب ایام بازداشت سال گذشته محکوم شده است. دادگاه با ملاحظه "جزوات آموزشی، سی دی، نوار و کتابچه های " مربوط به آیین بهایی موجود در منزل انور مسلمی و با توجه به بیان صادقانه او مبنی بر اعتقاد به دیانت بهایی و اجرای اصول اعتقادی خود، او را متهم به " تبلیغ علیه نظام" نموده است.
ناگفته پیداست که مقصود از تبلیغ علیه نظام چیست!

بازجویی های پیاپی از انیسا فناییان، شهروند بهایی سمنان

2011-11-11T12:13:00.001-08:00

انیسا فناییان (ایقانی)، شهروند بهایی اهل سمنان، در دو روز پیاپی ، سه شنبه و چهارشنبه 17 و 18 آبان ماه، احضار و مورد بازجویی های طولانی مدت قرار گرفت. این بازجویی ها به گزارش خبرگزاری هرانا، در اداره اطلاعات سمنان صورت گرفته و از صبح تا عصر ادامه یافته است.

همسر انیسا فناییان، سیامک ایقانی از 15 آبان ماه سال 89، مشغول گذراندن دوران 3 ساله حبس خود در زندان سمنان است. این زوج دارای دو فرزند خردسال هستند که کوچکترین فرزند تنها دو سال دارد. مادر انیسا فناییان، صهبا رضوانی، نیز به اتهام معمول تبلیغ علیه نظام و عضویت در تشکیلات بهایی به سه سال و 8 ماه حبس محکوم شد و از آذر ماه1387 در حال گذران دوران محکومیت خود است.

در این سالهایی که بهارش هم از زمستان ظلم در امان نبود، خانه انیسا فناییان دوبار مورد یورش نیروهای امنیتی سمنان قرار گرفت. یک بار در 25 آذر ماه 87 و در همان روزی که مادرش را به اسارت بردند و بار دیگر در 9 اردیبهشت 88، زمانی که شوهرش را دستگیر کردندو مدتی را در حبس گذراند. او در این زمانها ، انتظار تولد کودکی را می کشید که وقتی پا به این دنیا گذاشت، اجازه نیافت لبخند مادر بزرگش را ببیند و زمانی که یک سال از بهار عمرش می گذشت برای 3 سال از دیدار پدرش محروم شد. و اینک مادری تنها که باید بازجویی شود. این است ارمغان مسئولین ایران برای کودکی که چشمش را در خاکی به نام ایران می گشاید و در خانواده ای زبان باز می کند که باوری جز باور مسئولین این کشور دارد!

* تصویر انیسا فناییان و همسرش سیامک ایقانی

به خاطر یک قصه در سردترین شب ها، تاریک ترین شب ها!

2011-11-09T14:47:00.000-08:00

این نوشته در سایت خانه حقوق بشر ایران چاپ شده است

به یاد فاران حسامی، زندانی بهایی

دغدغه اش کودک بود و زن و جوان؛ در جامعه ای که کودکان با انواع خشونت و آزار فیزیکی و روانی دست و پنجه نرم می کنند و زنان، جوانان، نیازها و مسائلشان به حاشیه رانده می شود یا به علت عقاید متفاوت مورد تبعیض قرار می گیرند. او هم زن است و هم جوان و هم کودکی دو ساله در آغوش می پرورانید؛ اما اینک دو ماه است که دیوارهای سنگی و میله های آهنینِ اوین، کودکش را از آغوشش ربوده است. انگار “دوباره احساس خوب”(۱) در پس بیدادی آشکار می پژمرد و کودک و جوان و زن و زندانی در وجود فاران حسامی متبلور می شود؛ زن ۳۷ ساله ای جدا مانده از کودکش و رویای پیشرفت مردم میهنش.
فاران حسامی، مدرس روانشناسی در دانشگاه علمی بهاییان ایران و نیز مشاور روانشناس در زمینه پیشگیری و اطلاع رسانی از آسیبها و آزار کودکان و نیز درمان آن است. کتابهایی با عناوین”پیشگیری از سوء استفاده جنسی از کودکان و آگاهی بخشی به والدین”، “دوباره احساس خوب: راهنمای والدین و درمانگران برای درمان کودکانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته اند”، ” پیشگیری از سوء استفاده جنسی از کودکان: اصول برنامه‌ریزی، روشها”، “اگر فرزند شما” و “آنچه دوست داریم کودکان درباره آزار و سوء استفاده بدانند”، از جمله ترجمه ها و تالیفات اوست (۲).
سایت های مدافع حقوق کودکان از او با عنوان “مترجم هوشمند” یاد می کنند و کوشش پیگیرش را برای پیکار با خشونت فیزیکی، جنسی و روانی، عاطفی علیه کودکان، می ستایند (۳). او به مانند دیگر جوانان بهایی از کسب علم و دانش در دانشگاههای مرز و بوم خود محروم شد و در دانشگاه علمی بهاییان دوره کارشناسی خود را در زمینه روانشناسی به انتها رساند. استعداد بارز و شور وافر و تلاش شاخص این جوان سبب شد تا تحصیلات خود را در دانشگاه اتاوای کانادا در زمینه روانشناسی تربیتی ادامه داده و مدرک کارشناسی ارشد خود را در این دانشگاه کسب کند و پس از بازگشت به ایران به انتقال دانش و بینش خود به جوانان محروم از تحصیل بهایی و نیزکوشش برای بهبود وضعیت زنان و کودکان ایران زمین بپردازد (۴). بی گمان زمانی که فکر بازگشت به میهنش را در سر می پروراند، آگاه بود که با چه محدودیتها و مشکلاتی مواجه خواهد شد و چه فرصتهای شغلی و دانشگاهی را از دست خواهد داد ولی شوق عمیقش به یاری هم میهنانش او را بر آن داشت تا به ایران بازگردد.
در ۲۳ شهریور ماه ۹۰ او، همسرش کامران رحیمیان و دو نفر دیگر از همکارانشان در رشته روانشناسی دانشگاه علمی بهاییان در پی احضاری تلفنی به دادسرای شهید مقدس شعبه ۵ ، دستگیر و به زندان اوین منتقل شدند. دو نفر دیگر در ۳۰ شهریور ماه به قید وثیقه آزاد شدند ولی فاران حسامی و کامران رحیمیان همچنان در اوین به سر می برند. این مدرس دانشگاه و مشاور روانشناس، به علت همکاری با دانشگاه علمی بهاییان و پیش از آخرین احضار و بازداشت، دو بار مورد بازجویی های چند ساعته قرار گرفته بود. در ضمن در طی بازجویی ها، مامورین اطلاعات او را تهدید به از دست دادن شغلش نمودند که البته با تهدید مسئولین موسسات غیر دولتی ای که فاران حسامی با آنها همکاری می کرد، جامه عمل به خود پوشاند و وی شغل خویش را از دست داد (۵). از دیگر سوی، به او گفته شده است که به علت به رسمیت نشناختن مدرک کارشناسی او در دانشگاه علمی بهاییان، مدرک کارشناسی ارشد او نیز از دانشگاه اتاوای کانادا غیر قانونی است و در نتیجه شغل وی در زمینه مشاوره غیر قانونی بوده است (۶).
دستگیری فاران حسامی به عنوان یک مشاورو سخنران موفق و سرشناس در زمینه کودکان و زنان، حساسیت دیگر دولت ایران است که مسئولین ایران کوشیده اند با پیوند زدن به بهایی بودن او و همکاری او با موسسه علمی بهاییان، رنگ و بوی دیگری به آن دهند. بارها مسئولین ایران با عناوین مختلف، نگرانی و دل مشغولی خود را از بازگشت دانشجویان بهایی ای که در دانشگاههای سایر نقاط دنیا، تحصیل کرده اند، ابراز داشته اند. حساسیت ایشان از داشتن مدرکی رسمی از دانشگاههای معتبر دنیا، مانند سرودی رسا، رویای کوچاندن بهاییان از ایران و واپس ماندگی فرهنگی و اقتصادی شان را بر هم زده است و در سایتهای خود از اینکه دانشگاه علمی بهاییان “با ایجاد سرگرمی و اشتغال برای جوانان خود از خروج آنها از ایران جلوگیری به عمل می آورد” اظهار نارضایتی کرده اند. افزون بر این، یافتن شغلی که سبب گردد ایرانیان بهایی در زادگاه خویش بمانند و با محدودیت های تحمیل شده فرهنگی و اقتصادی دست و پنجه نرم کنند، چنان حساسیت مسئولین ایران را بر می انگیزاند که درسایت های فارس نیوز و نهضت سبز نبوی، “کسب درآمد” و یافتن “شغل مناسبی در شرکت های خصوصی” از اهداف پلید دانشگاه علمی بهاییان عنوان شده است (۷).
بی گمان کودکی که در آن سوی کابینی شیشه ای باید مادر خود را ببیند و دستهایش جای پوست لطیف گونه های مادرش، شیشه های سرد و ضخیم را لمس کند، این بیداد را با بند بند وجودش درک خواهد کرد؛ اگر چه حتی معنای یک کلمه از بندهای قانون تبعیض آمیز و خاک خورده را نداند؛ و مادرش را با نگاه و آه طلب می کند حتی فقط “به خاطر یک قصه در سردترین شب ها، تاریک ترین شبها” (۸)
منابع
۱) “دوباره احساس خوب: راهنمای والدین و درمانگران برای درمان کودکانی” اسم یکی از تالیفات فاران حسامی است.
۲) بنگرید به : http://www.adinebook.com/gp/search?search-alias=books&author=%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86+%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D9%85%DB%8C&select-author=author-exact
3) بنگرید به : www.chacmeh.blogfa.com/post-299.aspx
4) بنگرید به : http://news.bahai.org/human-rights/iran/education/profiles
5) بنگرید به : http://hriran.com/1389-09-10-15-49-17/1389-09-08-16-34-18/1389-09-08-17-02-10/6277-1390-06-23-17-42-36.html
6) منبع شماره ۳
۷) بنگرید به : http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13900626000172
بیتی از شعر احمد شاملو با عنوان “از عموهایت” از مجموعه “هوای تازه”

منبع: http://www.rahana.org/archives/45823

نامه سرگشاده فریبا کرمی مادر منا مومنی به وزیر علوم در خصوص اخراج دخترش از دانشگاه

2011-11-05T14:58:00.000-07:00

شنبه، ۰۷ آبان ۱۳۹۰

نامه سرگشاده فریبا کرمی مادر منا مومنی به وزیر علوم در خصوص اخراج دخترش از دانشگاه

جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی - فریبا کرمی، مادر منا مومنی دانشجوی اخراجی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، نامه اي‎ سرگشاده خطاب به دکتر وحید دستجردی، وزیر بهداشت و آقای کامران دانشجو، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در مورد اخراج دخترش منتشر کرده است.
خانم کرمی در قسمتی از این نامه نوشته است:
" آقایان محترم وزرای علوم وآموزش عالی و وزارت بهداشت، وزرای عالی مقامی که تحصیل فرزند عزیز تر از جانم به تصمیمات شما موکول و مربوط است، آیا این حق را دارم که بگویم آنگاه که نام شوهرم را باافتخار روی کارت ایثار و رشادت در زمان جنگ می نوشتند، خانواده او با هزار دلهره و ترس در انتظار باز گشتش می ماندند و از اینکه شاید این بار که مسئولیت خنثی کردن مین را بعهده دارد، پایش را، جانش را، سلامتی اش را دیگر نتواند به خانه برگرداند، به خود می لرزیدند، شاید درست درهمان موقع، روسای امروزی که حتی حاضر نشدند با منا رو به رو شوند، در امنیت حاصل از رشادت های بیشمار ایرانیانی همچون شوهرم به گذراندن دوره های دکترا و تخصصی خود با آرامش ادامه می دادند تا امروز فرزند او را از حق رشد انسانی اش باز بدارند و خود را در مقابل قانون و دین و عدالت و اخلاق و البته بارگاه الهی پاسخگو ندانند؟ "

لازم به توضیح است که مونا مومنی دانشوی ترم ۷ دانشگاه علوم پزشکی شیراز به دلیل "اعتقاد به آئین بهائی" در آغاز ترم تحصیلی جدید از دانشگاه اخراج شد.

متن این نامه به شرح زیر است:

سرکار خانم دکتر وحید دستجردی
جناب آقای دکتر کامران دانشجو
وزرای معزز بهداشت و آموزش عالی :
جگر گوشه ام را که ۲۱ سال برای رشد و تربیتش، من و همسرم جوانی و وجود و زندگیمان را صرف کرده بودیم، روز اول مهر امسال، مثل یک نام به اشتباه نوشته شده خط زدند.
از اول مهر امسال نام عزیز دخترم " منا مومنی" را پس از ۷ترم تحصیل در رشته رادیولوژی دانشگاه علوم پزشکی شیراز از دانشگاه پاک کردند.
ریاست دانشگاه، "دکتر ایمانیه" حتی حاضر نشد یک دقیقه مسئولیت ریاستش را برای دانشجوئی که ۷ ترم در دانشکده ای که او مسئولیتش را بعهده دارد اختصاص دهد. برای توضیح علت نابودی آینده و رشد علمی و اجتماعی اش، برای ویران کردن یک عمر دختر نازنینم، حتی حاضر نشد او را بپذیرد و بگوید بر اساس کدام عدالت و قانون و حکم و دیانتی، زندگیش را نابود می کند.
جناب آقای وزیر، هیچ یک از مسئولین و موظفین دانشگاه و وزارت خانه کشوری که نسل اندر نسل، در آن زندگی کرده ایم و اکنون تبعه آن کشور هستیم، خود را پاسخگوی آینده تباه کرده میوه جان و روانم، منای عزیزم، نمی دانند.
جناب آقای وزیر محترم بهداشت، آیا این حق را دارم؟ آیا اجازه دارم که بعنوان یک ایرانی سربلند در مقابل وجدان و قانون وشرف کشورم، پاسخ سوال بی جوا ب مانده و حق حذف شده ادامه تحصیل دختر دلبندم را از شما بخواهم؟
حق تحصیلش را انکار کردند. مسئولیت پاسخگویی اش را به ریشخند گرفتند. حق رشد و تعالیش را مثل یک کاغذ به اشتباه نوشته شده مچاله کرده و دور انداختند.۷ترم تحصیلش را انکار کردند. حق سوال از مسئولین کشورش را از او سلب کردند. رسمیت سابقه تحصیلش را کتمان کردند.وحتی جواب گوئی قانونی دلیل اخراجش را نامربوط دانستند.
آقایان محترم وزرای علوم وآموزش عالی و وزارت بهداشت، وزرای عالی مقامی که تحصیل فرزند عزیز تر از جانم به تصمیمات شما موکول و مربوط است، آیا این حق را دارم که بگویم آنگاه که نام شوهرم را باافتخار روی کارت ایثار و رشادت در زمان جنگ می نوشتند، خانواده او با هزار دلهره و ترس در انتظار باز گشتش می ماندند و از اینکه شاید این بار که مسئولیت خنثی کردن مین را بعهده دارد، پایش را، جانش را، سلامتی اش را دیگر نتواند به خانه برگرداند، به خود می لرزیدند، شاید درست درهمان موقع، روسای امروزی که حتی حاضر نشدند با منا رو به رو شوند، در امنیت حاصل از رشادت های بیشمار ایرانیانی همچون شوهرم به گذراندن دوره های دکترا و تخصصی خود با آرامش ادامه می دادند تا امروز فرزند او را از حق رشد انسانی اش باز بدارند و خود را در مقابل قانون و دین و عدالت و اخلاق و البته بارگاه الهی پاسخگو ندانند؟
از آنجائیکه به هیچ طریقی اجازه نیافتم. نتوانستم و موفق به یافتن مسیری نشدم که فریاد دادخواهی حق ادامه تحصیل فرزندم را بامسئولین و موظفین در میان بگذارم. از شما اجازه میخواهم مراحل مراجعات برای یافتن علت اخراج وی را بدینوسیله از ابتدا به اطلاع جنابعالی برسانم. تصمیم پی گیری حقوق قانونی و انسانی دخترم قانونا با شماست. با دلی پرخون و قلبی رنجدیده و رنجیده اما سربلندو امید وار، البته از صمیم قلب ازتصدیع اوقات حضرتعالی و تطویل کلام عذر خواهی میکنم.
در تاریخ ۲۶/۶/۹۰ و بعد از ۷ ترم تحصیل در دانشکده علوم پزشکی شیراز، دخترم پس از انتخاب واحد ترم جدید و ثبت نام و پرداخت شهریه ترم، هنگام ورود به سایت با پیام زیر مواجه شد: "دانشجوی گرامی وضعیت کلی شما غیرفعال می باشد".
پس از مراجعه به دانشگاه و سوال از استاد مشاور.ایشان نیز با شگفتی پرسید مگرکار خاصی انجام داده اید که شما را به حالت تعلیق در آورده و به ایشان ابلاغ نموده اند که نمیتوانند واحد های انتخابی او را تایید نمایند؟ پس از اینکه منا به ایشان خاطر نشان می کند که در طول مدت تحصیل هیچگونه مشکلی نداشته و موردی مطرح نشده است.استاد مشاورمی گوید که به اداره کل اموزش دانشگاه مراجعه کند.در آنجا وقتی مطمئن شدند که شهریه را پرداخت کرده است .درخواست پرونده کردند و پس از اینکه مسئول بایگانی باتعجب نتوانست پرونده را بیابد از او خواستند که سه روز دیگرمراجعه کند.
سه روز بعد من به اتفاق منا نزد آقای" دکتر میرزا جانی" معاون آموزش کل رفتیم و از ایشان علت تعلیق را جویا شدیم ایشان نیز اظهار بی اطلاعی کردند. و پاسخ را به سه روز دیگر موکول نمودند. با اینکه همان روز فرصت انتخاب واحد به اتمام میرسید اما سه روز بعد به دفتر "دکتر میرزا جانی" مراجعه کردیم .پس از ساعتها انتظار در دفتر ایشان، بالاخره فرمودند شما در حالت معلق هستید اما هنوز پرونده تان پیدا نشده. علت را پرسیدیم.فرمودند نمیدانم.گفتیم چه کسی میداند؟ گفتند: نمیدانم. حتی شما را راهنمائی نیز نمیتوانم بکنم. من رئیس دارم و شما میتوانید به آنها مراجعه کنید.
اجبارا به معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مراجعه کردیم، گفتند: ریاست این قسمت اقای" دکتر ثاقب" در مرخصی به سر می برند.وقتی به دفتر معاون ایشان اقای "دکتر عزیزی"رفتیم جواب شنیدیم که ایشان هم در مرخصی هستند. بهترین راهی که بنظرمان رسید ملاقات آقای "دکتر ایمانیه" ریاست دانشگاه علوم پزشکی بود. رئیس دفتر گفتند ایشان جلسه دارند و ملاقات میسر نیست.موضوع را پرسیدند و پس از شنیدن پاسخ ما مبنی بر اینکه بی هیچ دلیل و علتی دخترم معلق شده است. با آقای "دکتر میرزا جانی" تلفنی تماس گرفتند و به ما گفتند که آقای دکتر فرموده اند که ریاست دانشگاه در جریان موضوع می باشند.با راهنمائی رئیس دفتر، نامه ای کتبی خطاب به "دکتر ایمانیه" نوشتیم (ثبت به شماره۸۹۱۵ مورخه) و درخواست رسیدگی نمودیم. فردای آنروز، پس از مراجعه به ما گفته شد که پاسخ نامه را از آقای "دکتر مصلحی" ریاست آموزش کل دانشجوئی بخواهیم..پس از مدت مدیدی معطلی، منشی "دکتر مصلحی "فرمودند: پرونده شما باید در کمیسیون موارد خاص بررسی گردد اما مشکل اینست که این کمیسیون فقط در سال یکی دو بار تشکیل میشود و باید در انتظار تشکیل آن بمانید!. در خواست ملاقات ما با آقای "دکتر مصلحی" توسط منشی ایشان رد شد و اجازه ورود وملاقت من داده نشد.محل را ترک نکرده و منتظر ماندم شاید در یک فرصت مناسب بتوانم فقط یک لحظه ایشان را ببینم. نمی توانستم منتظر شوم تا در یک سال آینده کمیسیون تشکیل شود. این فرصت فراهم شد ! از ایشان پرسیدم در حالیکه فرزندم در مدت هفت ترم تحصیلش کوچکترین مورد و مشکل اخلاقی و انضباطی و تحصیلی نداشته به چه علت تعلیق شده است؟ و چرا باید این موضوع در کمیسیون بررسی گردد؟ ایشان اظهار بی اطلاعی کرد و گفت :سعی میکنم خودم موضوع را پی گیری کنم.دوباره به دفتر "دکتر ایمانیه" مراجعه کردیم و مجددا در خواست ملاقات حضوری کردیم.مسئول دفتر درخواست را بی تامل رد نمود. به ایشان گفتم: شما چگونه انتظار دارید منتظر نتیجه کمیسیونی بمانم که سالی یکبار تشکیل می شود؟ تکلیف کلاسهای فرزندم چه می شود؟ تا امروز هیچ فرد مسئولی پاسخ روشنی به ما نداده است.چطور می توانم به همین سادگی حرف شما را بپذیرم و از این درب خارج شوم؟ . ایشان فرمودند در نامه ای از "دکتر ایمانیه" درخواست کنم که تا زمان تشکیل کمیسیون، فرزندم در کلاس شرکت کند.نامه را نوشتم و فردای آن روز برای دریافت جواب مراجعه کردیم ." دکتر ایمانیه" در ذیل نامه نوشته بودند "متاسفانه بدون نظر کمیسیون موارد خاص امکان پذیر نمیباشد" گفتم می خواهم دکتر را ببینم. مسئول دفتر فرمودند: شما فقط میتوانید به معاون ایشان " دکتر شیرازی" مراجعه نمائید. ملاقات با" دکتر شیرازی " امکان پذیر شد. همان سوال تکراری بی پاسخ مانده را از ایشان پرسیدم. "دکتر شیرازی" فرمودند: من مسئول پاسخ گوئی نیستم اما برای سهولت کار باید به شما بگویم چون شما بهائی می باشید حق تحصیل در این دانشگاه را ندارید و این موضوع مر بوط به الان نمی باشد، بلکه ۴ سال پیش این تصمیم "توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی" گرفته شده است و ما نیز حق دخالت در این امور را نداریم. من برای "دکتر شیرازی" توضیح دادم که آقای "محمد جواد لاریجانی" که نماینده رسمی حقوق بشر در سازمان ملل می باشند در سیمای جمهوری اسلامی و در شبکه خبر فرموده اند که بهائیان طبق قانون اساسی بعنوان یک شهروند می توانند در دانشگاهها تحصیل نمایند وحتی مدرک بگیرند و درحال حاضر بیش از ۲۰۰ بهائی در دانشگاه در حال تحصیل می باشند و ما حتی استاد دانشگاه بهائی هم داریم! ایشان اما بدون توجه به این موضوع پاسخ دادند شما از این حق برخوردار نمی باشید.
نمی توانستم بفهمم چرا از این حق معمولی و عمومی برخوردار نیستم. کارت ایثار و کارت رشادت همسرم "شاپور مومنی" را که در مدت ۲۸ ماه عملیات رزمی در خط مقدم، در اوج جنگ با به خطر انداختن جاننش و بعنوان وظیفه نسبت به میهنش به او تعلق گرفته بود، به ایشان نشان دادم و سوال کردم چرا او وظیفه اش را بعنوان یک ایرانی انجام داده و امروزدخترش با اهانت بارترین شکل ممکن از دانشگاه به بیرون انداخته می شود، بی هیچ دلیل قانونی. این پاسخ رشادت ها و ایثار پدرش است؟ ایشان پاسخ دادند: بنده مامورم و معذور! و در حقیقت شما می بایستی به حراست دانشگاه، آقای "دکتر اسماعیلی" مراجعه نمائید.
درخواست ملاقات با "دکتر اسماعیلی" را کردیم. شخص دیگری ما را پذیرفت و از ما خواست که مشکل را با خودش در میان بگذاریم. تمام ماجرا را از ابتدا برایشان توضیح دادم. و اضافه کردم بیانات آقای "لاریجانی" به ما اطمینان داده که حق تحصیل در دانشگاه را داریم. در عین حال پدرمنا نیز در ایام جنگ نشان داده که حاضر است بعنوان یک شهروند ایرانی تا پای جان خویش به انجام وظیفه اش بپردازد. امروز دخترش باید از امتیازات ویژه استفاده کند نه اینکه بدیهی ترین حقش انکار شود. از ماخواستند که همه چیز را مکتوب کنیم تا به "دکتر اسماعیلی" برسانند. نامه را نوشتیم و تقدیم کردیم.پس از مدتی مجددا برگشتند و فرمودند من با مقامات بالا صحبت کردم ومتوجه شده ام که طبق دستور "شورای عالی انقلاب فرهنگی"، بهائیان حق تحصیل در دانشگاه را ندارند و دختر من اخراج است.
ناچار به دفتر "دکتر ایمانیه" مراجعه کردیم و درخواست کردم فقط چند لحظه ایشان را ملاقات کنم. این اجازه داده نشد. هشت روز تمام به دفتر "دکتر ایمانیه" رفت و آمد کردیم و بعنوان یک دانشجو ویا هموطن موفق به دیدار ایشان نشدیم.
دیگر در شیراز کسی نبود که به نزدش برویم. به ناچار همراه شوهرم به وزرات علوم آمدیم وگفتیم می خواهیم آقای وزیر را ببینیم. در خواست رد شد.گفتند: هیچ فرد حقیقی نمی تواند با وزیر ملاقات کند. به امور دانشجوئی مراجعه کنید. درآنجا همه چیز را توضیح دادیم.گفتند این کار اساسا به ما مربوط نمی شود و باید به وزارت بهداشت مراجعه کنیم.
در وزارت بهداشت ما را به نزد کارشناسی به نام خانم" مدیحی" فرستادند. ایشان پس از شنیدن سرگذشت ، کار را به نزد "دکتر طاهر خانی" و یا "دکتر قاضی" ارجاع دادند. درخواست ملاقات با "دکتر قاضی" طبق رویه معمول رد شد.
امکان دیدار با "دکتر طاهر خانی" میسر شد. ایشان پس از سوال و پرسش و شنیدن روند پی گیری ها فرمودند موضوع به ایشان ارتیاط ندارد و باید به حراست وزارت خانه مراجعه کنیم.
در خواست ملاقات با ریاست حراست بی نتیجه ماند.فرد دیگری با ما گفتگو کرد و موضوع را پرسید. به او گفتم که در شیراز به ماگفته شده دخترم به علت بهائی بودن طبق دستور "شورای عالی انقلاب فرهنگی" اخراج است، اما من با توجه به بیانات آقای "لاریجانی" که بهائیان را مجاز و دارای حق تحصیل عالیه دانستند و حتی آماری هم از این واقعه ارائه دادند، فکرمی کنم که در شیراز سلیقه ای و فردی عمل شده و نه مطابق قانون.زیرا امکان ندارد که آقای "لاریجانی" بعنوان نماینده رسمی در سازمان ملل اشتباه کرده باشند و قانون را ندانند. صحبت های من ناگفته تلقی شد و در عوض ایشان سوال کردند آیا دختر شما در تشکیلات بهائی بوده؟ برای ایشان توضیح دادم که نزدیک به ۳ سال است که تشکیلات بهائی به خواست دولت در ایران تعطیل شده است و دخترم نه تنها در تشکیلات شرکت نداشته است بلکه تمامی قوانین و مقررات دانشگاه را نیز رعایت نموده است. و دانشگاه برای او صرفا محیطی برای آموزش بوده است. و صداقت ایجاب میکرده که نزد مسئولینی که از او پرسش می کنند اعتقادش را بیان نماید. و حتی در زمان ثبت نام نیز هیچگونه تظاهری ننموده وفقط به خواست و درخواست مسئولین با صداقت تمام اعتقاداتش را بیان نموده در عین حالیکه به رعایت قوانین دانشگاه نیز ملزم بوده است. ایشان تماسی تلفنی گرفتند و سوال نمودند که آیا "منا مومنی" در طول ۳ سال گذشته موردی داشته اند؟ و پس از شنیدن پاسخ اطمینان حاصل نمودند که دخترم از نظر اخلاقی و انضباطی و درسی هیچ مشکلی نداشته و کمترین سرپیچی نیز از قوانین موضوعه دانشگاه نداشته است. اما به هر تقدیر پس از اتمام گفتگوها، در جواب گفتند که دخترم چون بهائی است، از حق تحصیل برخوردار نمی باشد. پدرش پرسید آیا من به عنوان شهروند ی که ۲۸ ماه در خط مقدم در سخت ترین شرایط عملیات جانم را کف دست گرفته و برای دفاع از کشورم تا پای جان فداکاری و پایداری کرده ام و تا امروز کوچکترین چشمداشتی در این مورد نداشته و از کمترین حق دارا بودن کارت رشادت و ایثار استفاده ای ننموده ام امروز میتوانم بخواهم که دخترم از ابتدائی ترین حق، یعنی تحصیل بهره مند گردد؟ آیا این توقع بی جائی است که فقط انتظار داشته باشم تلاش دخترم برای قبولی و تحصیل محترم بماند؟ مسئول حراست با تاسف اظهار داشت من فکر کردم شاید با توجه به صحبت های آقای "لاریجانی" ابلاغ جدیدی وجود داشته باشد که من از آن بی خبرم ولی متاسفانه پس از پیگیری متوجه شدم که چنین چیزی وجود ندارد و حکم قبلی نافذ است و لذا دختر شما مطابق دستور" شورای عالی انقلاب فرهنگی" حق تحصیل ندارد واخراج می باشد.د ر مقابل خواست ما برای ابلاغ قانونی اخراج و یا دستور و حکم کتبی مبنی براخراج منا، ایشان گفتند: هیچگونه حکمی به صورت کتبی نه از طرف من و نه هیچکس دیگر به شما داده نخواهد شد.
تنها کاری که میتوانستیم انجام دهیم آن بود که درخواست کنیم لیست واحد های پاس کرده را به ما بدهند .خانم "مدیحی" در پاسخ گفتند: تنها با تسویه حساب این امر ممکن است. و نامه ای به معاونت آموزش در شیراز نوشتند (شماره۴۱۹۵/۵۲۱) مبنی بر اینکه واحد های گذرانده "منا مومنی" را بفرستید و آنرا فاکس نمودند.
در شیراز پس از مراجعه به معاونت آموزشی ، آقای "ثاقب" رئیس معاونت آموزشی برایمان توضیح دادند که ممنوعیت تحصیل بهائیان یک قانون است و چون در ترکیه قانونی وجود دارد که دانشجویان دختر نمیتوانند با حجاب در کلاس حاضر شوند، ما هم بهائیان را نمی پذیریم. و تحصیل شما یک تابلو ورود ممنوع است و حق ندارید تحصیل کنید. وقتی برایشان توضیح دادم که به فرض وجود ظلم در هر جای جهان نباید شما هم در ایران به ما ظلم نمائید و آیا حضرت محمد (ص) نفرموده اند که برای تحصیل علم حتی به بلاد کفر سفر کنید؟ و آیا حق تحصیل یک حق عمومی و جهانی برای تمام ابناء انسانی نیست که هیچکس نمی تواند آنرا نقض کند ؟در پاسخ فرمودند: اگر من در پست و مقام بالاتری بودم قوانین بسیار سختگیرانه تری برای شماها در نظر می گرفتم و برای گرفتن لیست واحد های گذرانده شده نیز باید به "دکتر میرزا جانی" مراجعه نمائید.
"دکتر میرزا جانی" برای ۴ روز بعد به ما وقت داد و پس از گذشت ۴روز به ما گفت: جوابتان را از حراست وزارتخانه تحویل بگیرید.
جناب آقای وزیر در این دور بی نتیجه احقاق حق تا کجا باید ادامه دهم؟ کار دیگری اکنون برایمان میسر نیست. دکتر "میرزا جانی" می گوید: سخنان آقای "لاریجانی" به ما هیچ ربطی ندارد و ما و ظایف خود را انجام میدهیم.
آقای وزیر من و منا و پدرش هیچ چیز ازشما نمی خواهیم جز انجام قانون مصوب و اعلان شده؛ اجرای مفاد قانون اساسی؛ دریافت حق انسانی ادامه تحصیل. هیچکس نمی تواند از پاسخ گوئی به آنچه مسئول است شانه خالی کند یا در برابر قانون و عدالت و یا در بارگاه الهی.
برای دریافت حق تحصیل فرزندم امید وارانه اقدامات حضرتعالی را دنبال میکنم .
با تقدیم احترام و خضوع
فریبا کرمی مادر منا مومنی دانشجوی اخراجی ترم ۷ دانشکده علوم پزشکی شیراز

پلمپهای دیگر و فشارهای اقتصادی بیشتر بر شهروندان بهایی سمنان

2011-10-31T10:19:00.001-07:00

در ادامه روند فشارهای اقتصادی بر بهاییان سمنان، 3 مغازه دیگر متعلق به شهروندان بهایی این شهرستان، پلمپ شد. فروشگاه ابزار چلین صنعت با مدیریت علی تبیانیان در 5 آبان 90 توسط اداره اماکن سمنان و به دستور اداره اطلاعات این شهرستان پلمپ شد. علت پلمپ این فروشگاه رعایت نکردن تبصره 28 ناجا ذکر شده است ولی هیچ توضیح بیشتری داده نشده است.

در ادامه این روند، مغازه عينك زايس با مديريت ليدر تبيانيان و فروشگاه رشيك با مديريت سپهر سبحان که در شهريور ماه پلمپ شده بود، در 4 آبان 90 از سوی صنف ، مجوز کسب آنان لغو شد و با وجود پيگيريهاي متعدد، هيچ پاسخي به آنان داده نشده است و هيچ دليلي نیز براي لغو جواز آنان بیان نشده است.

پلمپ این مغازه ها، نقطه آغاز دیگری بر سلسله اقدامات دولت ایران در ارتباط با بهاییان این شهرستان بوده که از 12 شهریور ماه این سال، صورت رسمی تر به خود گرفته است. دراین اقدام گسترده، مامورین اداره اماکن به بازرسی تمام فروشگاههای متعلق به بهاییان سمنان پرداخته اند. به گفته یکی از این مامورین،این بازرسی های گسترده به دستور اداره اطلاعات بوده است تا بهانه ای هر چند کوچک در جهت پلمپ فروشگاه ها پیدا کنند.

برای ملاحظه سایر موارد اخیر پلمپ در سمنان می توانید به لینکهای زیر مراجعه کنید:
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/09/blog-post_17.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/09/blog-post_06.html

5 سال حبس تعزیری برای عزیزالله سمندری، شهروند بهایی تهران

2011-10-25T19:02:00.001-07:00

،در ادامه اعلام احکام حبس تعدادی از شهروندان بهایی، عزیزالله سمندری، شهروند بهایی تهران به 5 سال حبس تعزیری محکوم شده است. این حکم توسط شعبه 28 دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی مقیسه اعلام شده است.
به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، این حکم بنا بر اتهامات "عضو فعال فرقه بهاییت"، "اقدام علیه امنیت ملی" و "تکثیر سی دی" صادر شده است.
عزیزالله سمندری پیشتر در 25 دی ماه 1387 به همراه 4 تن دیگراز شهروندان دیگر در تهران دستگیر شده و مدتی را تحت بازجویی و انفرادی به سر برده بود. وی در دادگاه برگزار شده از تمامی اتهامات خود تبرئه شد ولی با یورش گسترده نیروهای امنیتی به مسئولین دانشگاه علمی بهاییان و دستگیری 7 تن از ایشان، اعلام شد که پرونده او بار دیگر مورد بازبینی قرار گرفته است و اتهامات جدیدی بر پرونده وی افزودند.
عضویت در گروهک ضد امنیتی بهایی از اتهاماتی است که اخیرا در ارتباط با شهروندان بهایی زده می شود و قصد دارد شهروندان بهایی را به عنوان افرادی ضد قانون، تهدید کننده امنیت ملی و نه پیروان یک دین خاص، معرفی کند. این در حالی ست که سعی می شود اعتقاد به دیانت بهایی و عضویت در این جامعه دینی به عضویت در یک گروه سیاسی غیر قانونی تشبیه شود تا راحت تر بتوانند، برخوردهای غیر قانونی ، خشن و روزافزون خود را در ارتباط با این شهروندان بهایی، گسترش دهند.

یورش گسترده و بازداشت تعدادی از شهروندان بهایی رشت

2011-10-24T19:00:00.000-07:00

یورش، تفتیش و بازداشت گسترده، این بار در رشت!
به گزارش خبرگزاری رهانا، مامورین امنیتی رشت در یورشی گسترده به منازل و محل کار شهروندان بهایی رشت، اقدام به بازجویی و نیز دستگیری تعدادی از این افراد کرده اند. تا کنون سوسن بادوام، شیوا کاشانی نژاد و نادیا اسدیان در این یورشها دستگیر شده اند. پیش از این نیز چندین شهروند بهایی در رشت به طور موقت دستگیر شده اند و تعدادی دیگر تهدید به بازداشت در طی روزهای آینده شده اند.
این یورش گسترده، شدید ترین هجوم نیروهای امنیتی رشت به شهروندان بهایی اش در این سالهای اخیر بوده است.

یورش به منزل و دستگیری شهروند بهایی امیدیه

2011-10-23T01:55:00.001-07:00

در ادامه روند روزافزون بازداشت شهروندان بهایی، نسرین شاعر زاده، ساکن امیدیه در 25 مهر ماه بازداشت شد. به گزارش خبرگزاری رهانا، مامورین امنیتی در این روز پس از مراجعه به محل کار نسرین شاعر زاده در ساعت 9:30 صبح، اعلام داشتند که نامبرده باید همراه ایشان به منزل برود زیرا این مامورین حکم تفتیش منزل را در دست دارند. چون با مخالفت نامبرده مواجه می شوند که تا همسرم نباشد همراه شما نخواهم آمد، با موبایل همسرش شکرالله عزیزی تماس گرفته و به دروغ عنوان کرده اند که ما در مقابل منزل هستیم. پس از رسیدن شکرالله عزیزی به منزل، مشخص می شود که مامورین امنیتی از دیوار وارد حیاط خانه شده و وی را مجبور می کنند درخانه را باز کند. در همین زمان مامورین، نسرین شاعر زاده را نیز به خانه می آورند و این زوج را در حیاط نگاه داشته، خود داخل منزل شده به تفتیش منزل می پردازند.
برخورد مامورین در نهایت بی حرمتی بوده است و تمام وسایل با نهایت خشونت به هم ریخته شده است. کتب، سی دی ها و تصاویر مربوط به دیانت بهایی، کامپیوتر شخصی و تجهیزات ماهواره ای نیز توسط این مامورین ضبط شده است.
یک ساعت پس از تفتیش منزل، مامورین امنیتی با شکرالله عزیزی تماس می گیرند و از وی می خواهند همسرش را به اداره اطلاعات تحویل دهد. به علت خودداری شکرالله عزیز از تحویل همسر خود، مامورین به دم در آمده و بدون هیچ حکمی نسرین شاعر زاده را به همراه خود می برند.
نسرین شاعر زاده، مورد بازجویی قرار می گیرد و با قرار وثیقه تا روز بعد که احضار به "دادگاه است آزاد می شود. اتهامات وی "تبلیغ علیه نظام" و "داشتن تجهیزات ماهواره ای عنوان شده است.نسرین شاعر زاده هم اکنون به قید وثیقه آزاد است و منتظر نتیجه دادگاه.

آغاز محکومیت دیدار رئوفی، شهروند بهایی تهران

2011-10-18T08:29:00.001-07:00

دیدار رئوفی، از شهروندان بهایی ساکن تهران، روز یکشنبه 24 مهر ماه برای گذران 3 سال زندان خود راهی اوین شد. دیدار رئوفی، در 25 دی ماه 86، به همراه 11 تن از شهروندان بهایی دیگر در تهران دستگیر شده و پس از 3 ماه بازداشت و بازجویی به قید وثیقه و موقتا آزاد شده بود.

مسئولین دانشگاه علمی بهاییان مجموعا به 30 سال حبس محکوم شدند

2011-10-18T07:30:00.000-07:00

پس از 5 ماه بازداشت مسئولین و مرتبطین با دانشگاه علمی بهاییان، وحید محمودی و کامران مرتضایی هر یک به 5 سال، و رامین زیبایی، نوشین خادم، ریاض سبحانی، فرهاد صدقی و محمود بادوام به 4 سال حبس محکوم شدند.به گزارش خبرگزاری رهانا، این حکم در روز 25 مهر ماه 90 از سوی شعبه 28 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به این افراد اعلان شده است.
اتهام این افراد برای این احکام سنگین "عضویت در گروهک ضدامنیتی بهایی" عنوان شده است. هفته گذشته 6 تن از این زندانیان مَرد، بدون اطلاع به زندان رجایی شهر و نوشین خادم نیز از بند 209 اوین به بند عمومی این زندان منتقل شده اند.

وحید محمودی، کامران مرتضایی، نوشین خادم، فرهاد صدقی، رامین زیبایی و محمود بادوام در روز اول خرداد ماه در یورش گسترده نیروهای امنیتی به دانشگاه علمی بهاییان، دستگیر شدند و از آن روز تا کنون تحت بازجویی و بازداشت قرار داشته اند. مامورین امنیتی تهران، یک هفته بعد، ریاض سبحانی بدون حکم در منزلش دستگیر شد. علت دستگیری این افراد، تدریس و رسیدگی به امور دانشجویان محروم از تحصیل بهایی در موسسه ای خود جوش در جامعه بهایی ایران بوده است. در ضمن، در مصاحبه ای با پسر ریاض سبحانی، وی اعلام کرده است که پدرش به علت کمک مالی به این موسسه بازداشت شده است.
نکته قابل توجه این است که اتهام این افراد عضویت در جامعه بهایی ایران ذکر شده است و صفت "ضد امنیتی" به اعضای این جامعه داده شده است. این در حالی ست که در سایتهای دولتی اعلام شده است این دانشگاه برای ایجاد شغل برای جوانان بهایی و نیز ماندن آنان در ایران تاسیس شده است. این نگرانی های دولت ایران نشان از سیاستهای آشکار ایشان برای ازدیاد فشار بر افراد این جامعه دینی و خروج ایشان از ایران دارد.

دستگیری های گسترده، دروغ پردازی بر ضد پیروان این آیین، ایجاد محدودیتهای روزافزون شغلی و به وجود آوردن فضایی ناامن برای این شهروندان ایرانی، نمونه هایی از رفتار دولت ایران در ارتباط با بهاییان است. استفاده از اصطلاح "گروهگ ضد امنیتی"بهای می کوشد هر فعالیت مذهبی، فرهنگی و اجتماعی ایشان را ضد امنیتی تصویر کند تا به راحتی بتواند با ابزار به ظاهر قانونی، فشارهای بیشتری را بر ایشان وارد آورد.

کامران رحیمیان و فاران حسامی، همچنان در بند

2011-10-02T11:57:00.000-07:00

21 روز می گذرد که آرتین 2 ساله پدر و مادرش را ندیده است. کامران رحیمیان و فاران حسامی، پدر و مادر این کودک، روز 22 شهریور ماه همراه با دوتن دیگر از مدرسین رشته روانشناسی دانشگاه علمی بهایی بازداشت شدند و تا کنون در اوین به سر می برند. دستگیری ایشان در پی احضاری تلفنی از سوی مامورین اطلاعات صورت گرفته است.

این زوج، پیشتر نیز به علت همکاری با این موسسه علمی مورد بازجویی قرار گرفته اند.
بازداشت این دو تن در پی یورش نیروهای امنیتی به دانشگاه علمی بهاییان، صورت گرفته است. این دانشگاه برای جبران محرومیت جوانان بهایی محروم از تحصیل و در سال 1366 به همت اساتید اخراج شده بهایی در ایران آغاز به کار کرد.

این دانشگاه از سوی دولت چندین بار مورد هجوم قرار گرفته است.آخرین حمله در اول خرداد ماه 1390 صورت گرفته است که طی آن 39 منزل مورد یورش قرار گرفت و 16 نفر دستگیر شدند. روزهای پسین، عده ای دیگر موقتا بازداشت وسپس آزاد شدند. تعداد زیادی مورد بازجویی قرار گرفتند و اینک 9 نفر در ارتباط با این دانشگاه در زندان هستند.

به نظر می رسد، دولت ایران می کوشد تا با شیوه های گوناگون، بهاییان را مجبور به ترک وطن خویش نمایند.مسئولین ایران از ابتدای انقلاب، نه تنها بهاییان را از حضور در دانشگاههای کشور، شغلهای دولتی و بسیاری دیگر از مشاغل غیر دولتی محروم کرده و نیز کوشش در حذف ایشان از حوزه های اجتماعی نموده، بلکه ابتکار مسالمت جویانه ایشان را نیز برای رفع این محرومیت سرکوب می کند؛ یعنی راه اندازی دانشگاه علمی بهایی، که به تلاش خود جامعه بهایی ایران پا گرفته، هدف قرار داده است.

نگرانی مسئولین ایران از وجود ایرانیان بهایی در ایران، به وضوح در گزارشات برخی رسانه های دولتی مانند خبرگزاری فارس و نیز نهضت سبز نبوی که بلافاصله پس از دستگیری 4 مدرس روانشناسی این دانشگاه اعلام شد،قابل تشخیص است. یکی از عللی که به گفته ایشان، این دانشگاه، غیر قانونی عنوان می شود این است که " با ایجاد سرگرمی و اشتغال برای جوانان خود از خروج آنها از ایران جلوگیری به عمل* می آورد تا جوانان از این راه بتوانند درآمد و شغل مناسبی در شرکت‌های خصوصی برای خود پیدا کنند". در واقع جرم اصلی دستگیری همکاران این دانشگاه این است، باقی همه بهانه است و قصه.

* لینک این مطلب را می توانید در زیر بیابید:
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13900626000172

دستگیری بیش از 20 شهروند بهایی در اصفهان

2011-10-01T13:08:00.001-07:00

به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، بیش از 20 تن از شهروندان بهایی اصفهان در روز پنجشنبه 7 مهر ماه 1390 بازداشت شده و به مکانی نا معلوم منتقل شدند.

به گزارش همین خبرگزاری، 8 تن از این افراد در روز جمعه 8 مهر ماه آزاد شدند. برخی از دستگیر شدگان عبارتند از فربد اشتیاق، فرزاد روحانی، پریسا رحمانی، آرمان رحیمی، حشمت الله نیکی، روحیه حکیمان، انیسا بهنام، داریوش دست پیش، سهیلا داروان، لاله نام جویان، عطا الله دانشگر، لوا دانشگر، انیسا دانشگر و داراب یزدانی.

در این میان خانه های پريسا رحمانی، فرزاد روحانی و عطاالله دانشگر مورد تفتیش نیروهای امنیتی قرار گرفته و کتب، تصاویر و سی دی های مربوط به آیین بهایی ضبط شده است.

دیگر دستگیر شدگان که یک روز بعد آزاد شده اند عبارتند از دینا صفاپور 9 ساله، شهلا سنایی، فردوس نیکی، سها بهنام، سهیلا داوران، سمیرا قانع، سهیلا واحدیان، و تاج الملوک جانمیان.

قابل ذکر است که فربد اشتیاق، برادر فرهود اشتیاق از دیگر زندانیان بهایی اصفهان است که در 6 تیر ماه 90 در اصفهان دستگیر شد و پس از چند روز به زندان مشهد منتقل گردید. وی مدت 2 ماه اجازه ملاقات با همسر و سه فرزند خود را نیافت. به علت فشار و شرایط غیر استاندارد زندان، نامبرده دچار بیماری قلبی شده است و مدتی را در بیمارستان سپری کرد.

یورش ها گسترده دولت ایران به شهروندان بهایی اش روز به روز گستردگی و شدت بیشتری می یابد.شهرهای و روستاهای بیشتری را در می نوردد و می کوشد با تمام ابزارهای رسانه ای، آموزشی و تبلیغاتی خود، از این شهروندان ایرانی چهره و هویتی جعلی و خطرناک برای امنیت کشور و نیز ایرانیان بر سازد.این روش دولت ایران در ادامه کوشش سیستماتیک 33 ساله ایران برای از میان بردن نام و هویتی به نام "بهایی" در ایران است. ولی هرگز نتوانسته با این شیوه های خشن و مزورانه به هدف خود دست یابد. در سالهای اولین انقلاب با کشتار بیش از 200 بهایی و زندانی کردن هزاران تن نتوانست چنان کند، اینک با عیان شدن چهره واقعی اش بر ساکنین این مرز و بوم، هرگز نتوانست. بسیاری از کودکان بهایی که والدینشان در ابتدای انقلاب در زندان بودند، به همراه والدینشان سالهای ابتدای زندگانی شان را در زندان گذراندند. این بیداد سر تکرار دارد اما طنین شکستش سالهاست که در گوش این مرز وبوم پیچیده است.

بشیر احسانی، شهروند بهایی به 5 سال حبس تعزیری محکوم شد!

2011-09-28T11:03:00.000-07:00

به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، بشیر احسانی، دانشجوی محروم از تحصیل بهایی، به 5 سال حبس محکوم شده است. این فعال حقوق کودک و حق تحصیل و یکی از اعضای جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، در دادگاه 16 مرداد ماه به ریاست قاضی پیر عباس مورد محاکمه قرار گرفت. اتهامات او در پرونده، "تجمع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور" و "اخلال در نظم عمومی و داشتن تجهیزات ماهواره ای"عنوان شده است.

این شهروند 23 ساله در 21 بهمن ماه سال 88 و پس از حوادث روز عاشورا به همراه عده ای دیگر از شهروندان بهایی دستگیر شد و پس از بازجویی و تحمل 27 روز حبس، به قید وثیقه آزاد شد.بشیر احسانی بارها از سوی مامورین امنیتی احضار و مورد بازجویی قرار گرفته است.

، بازداشت بشیر احسانی و حکم ناعادلانه وی در پی احکام سایر اعضای مبارزه با تبعیض تحصیلی، نشان از سیاستهای دولت برای ادامه تبعیض تحصیلی دارد. در همین راستا نوید خانجانی با اتهامات مشابه ولی به همین دلیل به 12 سال زندان، ایقان شهیدی به 5 سال حبس و سما نورانی به یک سال بازداشت، محکوم شده اند. دادن احکامی چنین سنگین به افرادی که خواستار حقوق اولیه تحصیلی خود و دیگر محرومان تحصیلی در سرزمین مادری شان هستند،شیوه های تبعیض آمیز و ناعادلانه دولت را بر علیه شهروندان و دانشجویان بهایی نمایان تر می کند.

آزادی شکیب نصرالله و کیوان رحیمیان با قید وثیقه

2011-09-21T19:31:00.000-07:00

روز چهارشنبه 30 شهریور ماه، شکیب نصرالله و کیوان رحیمیان ، دوتن از مدرسین بازداشت شده دانشگاه بهایی به قید وثیقه آزاد شدند.

به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، این دو شهروند بهایی به همراه کامران رحیمیان و همسرش فاران حسامی در 22 شهریور ماه سال جاری و در پی احضاریه ای به دادسرای اوین، بازداشت شده بودند. هنوز دو تن دیگر در زندان اوین به سر می برند و در مجموع 9 نفر در حال حاضر به علت همکاری با این دانشگاه در زندان هستند.

دانشگاه علمی بهاییان دراواسط دهه 60 و برای جبران محرومیت بهاییان از ادامه تحصیل در دانشگاههای کشورشان توسط جامعه بهایی ایران، راه اندازی شده است. این دانشگاه خود جوش، چندین باراز سوی دولت ایران مورد یورش قرار گرفته است. آخرین بار در اول خرداد ماه سال 90 مامورین امنیتی به 39 منازل از خانه بهاییان در سراسر ایران هجوم برده و تعدادی را نیز دستگیر کرده اند.

2 سال حبس و 5 سال اخراج از اردبیل برای رامین ایدلخانی

2011-09-21T12:01:00.001-07:00

رامین ایدلخانی از شهروندان بهایی پارس آباد اردبیل، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب این شهرستان به تحمل 2 سال حبس تعزیری و نیز 5 سال اخراج از استان اردبیل محکوم شده است.
به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر،اتهام وی، "فعالیت تبلیغی علیه نظام" و "توهین به رهبری" عنوان شده است.
این شهروند بهایی پیشتر در 15 اردیبهشت ماه 89، پس از احضار به اداره اطلاعات بازداشت شده است. همسر رامین ایدلخانی، عهدیه راشدی، نیز به علت پیگیری وضع همسر خود، بازداشت شد. این زوج جوان دارای دو فرزند خردسال هستند.
اتهامات بی اساسی نظیر تبلیغ علیه نظام یا اقدام علیه امنیت کشور که دربیشتر اتهامات فعالان حقوق بشر، وکلا، خبرنگاران و روزنامه نویسان، نویسندگان، اقلیتهای قومی و دینی و نیز بهاییان عنوان می شود، می کوشد تا با عناوینی بی مصداق و در لباسی به ظاهر قانونی و ،هراس برانگیز، این شهروندان ایرانی را از آزادی بیان و قلم وفکر، باز دارد و عرصه روانی جامعه را بر این افراد تنگ تر کند.

اخراج بابک شریفی نیا، شهروند بهایی از کار

2011-09-20T14:11:00.001-07:00

در ادامه فشارهای وارد بر جامعه بهایی مازندران، بابک شریفی نیا، شهروند بهایی قائم شهر، "با دخالت وزارت اطلاعات این استان، از محل کار خوداخراج شد".
به گزارش خبرگزاری هرانا،اخراج وی از داروخانه ای که مشغول به کار بود، در پی احضارش به اداره اطلاعات مازندران، صورت گرفته است.
این کارمند داروخانه، به علت عدم همکاری با مامورین وزارت اطلاعات و پس از تهدید مسئول داروخانه، شغل خویش را از دست داده است.

اخراج این شهروند بهایی با دخالت وزارت اطلاعات، به موازات فعالیت های دیگر مامورین اطلاعات، در سایر استانها برای ایجاد اختناق اقتصادی در جامعه بهایی ایران است. پلمپ مغازه های بهاییان در سمنان، از دست دادن مشاغل برخی از مشاوران و متخصصان روانشناسی در ارگانهای غیر دولتی در تهران و بستن برخی شرکتها مانند کوریت و آچیلان در که شرکای بهایی داشته اند و اخراج کارمندان بهاییش در مشهد و تهران، نمایان گر سیاست های دولت ایران برای فشار آوردن بر این گروه از شهروندان ایرانی است.

یورش به منزل دو شهروند بهایی در بجنورد

2011-09-20T01:29:00.000-07:00

مامورین اطلاعات شهرستان بجنورد در 12 شهریور ماه به منازل محمود شهیدی و هوشمند ثنایی مراجعه کردند.
این افراد همزمان با تفتیش خانه و نیز ضبط کتابها، سی دی ها، کامپیوتر، تصاویر مربوط به آیین بهایی و نیز برخی وسایل دیگر، اقدام به فیلمبرداری از محل کرده اند.
هنوز علت یورش نیروهای امنیتی، برای خانواده هاروشن نشده است.

پلمپ کردن دو مغازه دیگر در سمنان

2011-09-17T03:09:00.001-07:00

در ادامه روند پلمپ مغازه و فروشگاههای متعلق به بهاییان در شهرستان سمنان، دو مغازه دیگر نیز به دلایلی واهی، پلمپ شد. در 18 شهریور ماه 139 فروشگاه رزین با مدیریت افشین ایقانی و نیز مغازه فیلتر فروشی نیمه کاره پیمان شادمان، به دلایلی نامشخص پلمپ گردید.

پیشتر، در ماه اخیر سه مغازه دیگر از بهاییان سمنان با دلایلی غیر قابل قبول و به گفته یکی از مامورین اداره اماکن، به دستور اداره اطلاعات این شهرستان، پلمپ شده است. بستن مغازه سیامک ایقانی، از شهروندان بهایی که در حال گذراندن سه سال حبس تعزیری به علت خدماتش در جامعه بهایی است، یکی از این موارد است. سیامک ایقانی دارای همسر و دو فرزند خردسال است.
در ضمن افشین ایقانی نیز برای گذران دوران محکومیتش در 21 شهریور ماه به زندان سمنان فراخوانده شد و چند روز قبل از شروع حکم، فروشگاهش را نیز پلمپ کردند.
مغازه فیلتر فروشی پیمان شادمان نیز سال گذشته سه بار به دست افرادی متعصب و ناشناس تحریک شده، طعمه آتش شده و محل و لوازم موجود در آن سوخته شده بود.
از 25 بهمن ماه 1387 پس از یورش گسترده به منازل 20 خانواده بهایی در سمنان، بهاییان این شهرستان با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می کنند؛ از بازداشت و تفتیش و بازجویی گرفته ، تا نوشتن شعار و نفرین بر در و دیوار منازل و گورستانهایشان، از تخریب قبرها گرفته تا به آتش کشیدن مغازه ها و سعی در سوزاندن خانه ها با پرتاب کوکتل مولوتوف. حتی شیشه های منزل یحیی هدایتی 9 بار مورد اصابت سنگ قرار گرفته است و شیشه های اتوموبیل تعدادی چند از بهاییان سمنان با سنگ شکسته شده است. هدف مهاجمان یک چیز است. بهاییان باید از کشورشان بروند. این روشهای خشن و غیر قانونی برای هدفی غیر انسانی، که اخراج عده ای شهروند از کشور خودشان است، می کوشد ابعاد وسیعتری را به خود بگیرد ولی تا کنون نتوانسته بهاییان سمنان را از پایداری در زادبوم خود، سست گرداند.

بازداشت چهار مدرس دانشگاه علمی بهاییان

2011-09-14T08:14:00.001-07:00

در ادامه فشار بر دانشگاه علمی بهاییان، چهار تن دیگر بازداشت شدند. فاران حسامی، کیوان رحیمیان، شکیب نصرالله و کامران رحیمیان، روزسه شنبه 22 شهریورماه پس از احضار به دادسرای شهید مقدس، به زندان اوین منتقل شدند. مامورین اطلاعات، دو روز پیش از این، طی تماسی تلفنی، ایشان را برای پاسخ به پاره ای پرسشها احضار کرده اند. این افراد از مدرسین رشته روانشناسی دانشگاه علمی بهاییان بوده و پیشتر، هر 4 نفر از مشاغل خویش در موسسات غیر دولتی مشاوره اخراج شدند. این اخراج در پی تهدید مامورین اطلاعات به مسئولین این موسسات برای بیکار کردن این افراد صورت گرفته است.

پیش از این، دربامداد روز29 تیرماه 90 به منازل سه تن از اساتید و مسئولین رشته روانشناسی دانشگاه علمی بهاییان، هجوم برده شد. منازل فلورا مسعود، فاران حسامی و کامران رحیمیان در تهران مورد بازرسی نیروهای امنیتی قرار گرفت و مراجعه ای نیز به منزل سامان مبشر صورت گرفت. این 4 شهروند بهایی بازداشت شده، پیشتر مورد بازجویی نیز قرار گرفته اند.قابل ذکر است که کامران رحیمیان و همسرش فاران حسامی دارای یک پسر دو ساله هستند

برای تحلیل عملکردهای دولت ایران، نیازی به تحلیل موشکافانه نیست زیرا خود رسانه های دولتی پرده از این رسوایی به یک سو می نهند و اهداف نهان مسئولین ایران راآشکار می کنند. سایت "نهضت سبز نبوی" با نوشتن مطلبی با عنوان "موسسه غیرقانونی فرقه بهاییت در تهران"، این دانشگاه علمی بهاییان را غیر قانونی دانسته و اعلام کرده است که هدف از تاسیس این موسسه این بوده " كه بتواند با ايجاد سرگرمي و اشتغال براي جوانان خود از خروج آنان از ايران جلوگيري بعمل بياورد و از اين راه بتوانند درآمد و شغل مناسبي در شركت‌هاي خصوصي براي خود پيدا كنند". ناگفته پیداست که ناراحتی دولت ایران و یورشهای مداوم ایشان به این موسسه، برای مهاجرت اجباری بهاییان صورت می گیرد و گرنه یافتن شغل و ماندن در سرزمین مادری برای هر فرد باید جزو افتخارات یک دولت باشد.

اخراج بهاییان از تمام مشاغل دولتی و نیز دانشگاهها پس از انقلاب اسلامی به منظور فلج کردن زندگی اقتصادی و فرهنگی این اقلیت دینی ایران زمین، سیاستی بود که با شکست مواجه شد و بهاییان این مرز و بوم به تحصیل علم در منازل خود پرداختند. اساتید اخراجی بهایی، پناه دانشجویان بی پناه شدند و خانه ها شد کلاس درس. چه بسیاری که مشاغل خود را از دست داده بودند، به فنون و مهارتهای هنری مشغول شدند و سعی کردند تا مشاغل غیر دولتی مفیدی را برای گذران زندگی خود بیازمایند. این سیاست ناکام دولت، مرزهای بیشتری را می نوردد تا به هر وسیله، مقصدش را که تهی کردن ایران از حضور فیزیکی بهاییان در کشور خود است، به دست آورد؛ ولی افسوس که با مخارج فراوان و تربیت نیرو و رسانه های قلم به مزد دولتی و فشارهای همه روزه که راه را بر امنیت و درآمد و آینده و پیشرفت بهاییان می بندد، قادر به رسیدن به این هدف نشده است.

ادامه آزار و اذیت بهاییان کتا: گزارش دستگیری ها، آزارها و آزادی ها

2011-09-06T09:26:00.001-07:00

پس از بازجویی، بازداشت و نیز آزادی تعدادی از سرپرستان خانواده های بهاییان در روستای کتای کهکیلویه و بویر احمد، به آنها اعلام شده است که "مسئله این است که این زمینها به شما تعلق ندارد و نباید روی آنها کار کنید".

تعدادی از این شهروندان بهایی که با کمال بی عدالتی بازداشت شده اند و مسئولین قصد غصب زمینهایشان را در سر می پرورانند، به قید وثیقه آزاد شده اند. هژیر ماکیده، روز علی ماکیده و جانعلی راسته در زندان یاسوج زندانی شدند. جانعلی راسته که از بیماری مربوط به غده تیرویید رنج می برده، اجازه دریافت داروهای روزانه اش را نیز نیافته بود و مامورین از رساندن دارو به وی خود داری می کرده اند.امان الله داوردان، اردشیر راسته، صدرالله راسته و بهنوش دادگر نیز از دیگر زندانیان این روستا هستند که به تازگی آزاد شده اند.

کیومرث بهین آئین و شمیم بهین آئین، ظاهرا هنوز در زندان اوین به سر می برند و برای آنها درخواست وثیقه شده است. پروانه بهامین، بهروز بهامین و سینا روانکرد نیز از دیگر بهاییان این روستا هستند که در دو ماه گذشته دستگیر و به قید وثیقه آزاد شده اند.

ملیحه روزبه نیز از دیگر بهاییان این روستا است که روز گذشته به قید وثیقه 50 میلیون تومانی آزاد شده است. ملیحه روزبه که به علت بیماری خود چندین بار دچار حمله غش شده بود، سختی بسیاری را در این مدت تحمل کرده است.

آزارهای برنامه ریزی شده دولت ایران، چهره های دیگر خود را با فرستادن روحانی از قم به کتا برای تحریک روستاییان مسلمان این روستا، عیان می کند. پس از سخنرانی این روحانی، تعدادی از روستاییان تحریک شده به منازل بهاییان این محل سنگ پرتاب کرده و در مقابل خانه های آنان، به تظاهرات و دشنام پرداخته اند. به نظر می رسد به این افراد سودجو وعده هایی برای دادن زمینهای بهاییان داده شده است.
بهاییان روستای کتا، در روستای خود ایستاده اند و حاضر نیستند محل خود را که بی دلیل و به منظور کوچ اجباری ایشان در حال غصب است، تسلیم کنند.این کوچ اجباری در ادامه روند اختناق اقتصادی دولت ایران در ارتباط با بهاییان کشورش، برنامه ریزی شده است.غصب زمینها، پلمپ مغازه ها و محل های کسب و کار و نیز اخراج تعدادی از کارمندان بهایی از طریق تهدید کارفرمایان یا بستن محل کار سایر بهاییان، روشهایی است که برای این منظور به کار گرفته شده است.

سایر اخبار مرتبط با آزارهای روستاییان بهایی کتا:

http://zamaaneh.net/society/humanrights/2011/08/01/5873
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/07/blog-post_21.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/08/blog-post.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/07/blog-post_10.html

پلمپ مغازه شهروند بهایی دیگر در سمنان

2011-09-06T03:42:00.001-07:00

پس از پلمپ مغازه عینک فروشی سیامک ایقانی و بازرسی های گسترده مغازه های شهروندان بهایی سمنان، فروشگاه رشیک به مدیریت سپهر سبحانی نیز پلمپ شد. این پلمپ در 14 شهریور ماه و در پی بازرسی گسترده مغازه بهاییان سمنان در 12 شهریور ماه صورت گرفته است. با پلمپ این فروشگاه، تعداد مغازه های بهاییان این شهرستان که به دست اداره اماکن، پلمپ شده است،به 5 باب رسیده است. در این مورد علت بستن فروشگاه، به بهانه واهی پیدا کردن عکس یک خواننده در کامپیوتر شخصی سپهر سبحانی بوده است.
برای اطلاعات بیشتر در این مورد می توانید به لینک های زیر مراجعه کنید:
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/09/blog-post.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2010/02/blog-post_27.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2009/06/blog-post_2321.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2009/06/blog-post_28.html

پلمپ مغازه عینک فروشی سیامک ایقانی در سمنان و بازرسی مغازه های بهایی

2011-09-03T16:01:00.001-07:00

در ادامه آزار و اذیت شهروندان بهائی سمنان، مغازه عینک فروشی زایس متعلق به سیامک ایقانی، در 27 مرداد ماه 90 توسط مامورین اماکن، پلمپ شد.

مامورین اماکن به بهانه واهی عدم رعایت کامل حجاب اسلامی، این محل را پلمپ کرده اند و تا کنون نیز فک پلمپ صورت نگرفته است. در ضمن سیامک ایقانی یکی از بهاییان سمنان است که به علت اعتقاد به آیین بهایی در حال گذران 3 سال حبس در این شهر می باشد.

به نظر می رسد پلمپ این مغازه، نقطه آغاز دیگری بر سلسله اقدامات دولت ایران در ارتباط با بهاییان این شهرستان بوده که در 12 شهریور ماه این سال، صورت رسمی تر به خود گرفته است. دراین اقدام گسترده جدید، مامورین اداره اماکن به بازرسی تمام فروشگاههای متعلق به بهاییان سمنان پرداخته اند. به گفته یکی از این مامورین،این بازرسی های گسترده به دستور اداره اطلاعات بوده است تا بهانه ای هر چند کوچک در جهت پلمپ فروشگاه ها پیدا کنند.

یشتر درِ چند فروشگاه لوازم تحریر خانم بیدقی به علت داشتن عروسک قرمز رنگ بسته شده است. این بهانه های غیر قابل قبول در پوشش قانونی، قصد دارد به آزار و اذیت بهاییان ایران جنبه ای قانونی و رسمی دهد. به نظر می رسد که رویکرد جدید دولت ایران ، شیوه هایی مزورانه تر به خویش می پوشاند؛ چنانکه در ارتباط با یورش به دانشگاه علمی بهاییان ایران نیز سعی شده بجای ایرادات قبلی، شکلی قانونی به اقدامات تبعیض آمیز خود بدهد.
برای اطلاعات بیشتر در موارد مشابه در سمنان می توانید به این لینک ها مراجعه کنید:
http://khabarnavard.blogspot.com/2010/02/blog-post_27.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2009/06/blog-post_2321.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2009/06/blog-post_28.html

اخراج البرز نورانی، دانشجوی بهایی دانشگاه شریف

2011-08-31T10:23:00.001-07:00

در ادامه سیاست های تبعیض آمیز دولت ایران، البرز نورانی، دانشجوی علوم کامپیوتر ورودی 1389 دانشگاه صنعتی شریف، به علت اعتقاد به آیین بهایی از دانشگاه اخراج شد.

به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، دسترسی البرز نورانی از اول شهریور ماه به سایت رسمی دانشگاه شریف قطع شده و پس از پیگیری از مسئولین دانشگاه، به وی اعلام شده است که دستور اخراج " از مقامات بالاتر" صادر شده است و برای پیگیری های بیشتر باید به هسته گزینش دانشجو در وزارت علوم مراجعه کند. پس از مراجعه البرز نورانی به این مرکز، مسئول این بخش، دکتر نوربخش به وی اعلام داشته است که علت اخراج او اعتقاد به دیانت بهایی است.

البرز نورانی از شهروندان بهایی شیراز است و برادر سماء نورانی از دیگر دانشجویان محروم از تحصیل بهایی. وی که دانشجوی مهندسی پزشکی دانشگاه سهند تبریز بود، به مانند برادرش به علت اعتقاد به آیین بهایی، از ادامه تحصیلاتش باز ماند.اخراج، تنها پاداشی نبود که دولت ایران به یکی از دانشجویان بهایی کشورش داد. سماء نورانی در اسفند ماه 88 دستگیر شد و در دادگاه به 1 سال حبس تعزیری محکوم گردید. وی یک ماه است که دوران حبس یکساله خود را در اوین تهران آغاز کرده است.

بازداشت مسعود محمودی شهروند بهایی ساکن شیروان

2011-08-29T01:42:00.001-07:00

عصر روز یکشنبه 6 شهریور ماه، مسعود محمودی یکی از شهروندان بهایی شیروان در خراسان شمالی، توسط مامورینی مسلح بازداشت شد.

این یورش در حالی صورت گرفته است که مسعود محمودی مشغول به تدریس خصوصی زبان انگلیسی در منزل یکی از شاگردان مسلمانش در بجنورد، شهر مجاور شیروان، بوده است. در این هجوم، گروهی ناشناس با اسلحه و دوربین فیلم برداری برای دستگیری وی با زور وارد منزل می شوند.

ساعاتی بعد، دو نفر که خود را مامورین اداره آگاهی معرفی کرده بودند، با حکمی از دادسرای بجنورد به منزل مسعود محمودی در شیروان مراجعه کرده و در عین بازرسی و فیلم برداری از منزل، به ضبط وسایلی مانند کامپیوتر، کتب، مطالب مربوط به دیانت بهائی، شناسنامه و پاسپورت نامبرده پرداخته اند. برخورد مأموران مودبانه گزارش شده است.

مسعود محمودی پیشتر در اواسط تیر ماه 1390 در ارتباط با موسسه علمی آزاد بهاییان* در بجنورد مورد بازجویی قرار گرفته و ضمن بازجویی، در صورت تعهد ندادن به عدم همکاری با موسسه، تهدید به زندان شده بود.

*موسسه علمی آزاد بهاییان ایران در سال 1366 شمسی و در پاسخ به محرومیت جوانان بهایی از ورود به دانشگاههای ایران تاسیس شده است.
برای اطلاعات بیشتر:
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/05/blog-post_4050.html

متنی در ارتباط با حکم 10 ماه زندانی شهروندان بهایی شیراز

2011-08-28T02:18:00.000-07:00

* این متن توسط یکی از خوانندگان عزیز خبرنورد ارسال شده است

روزی روزگاری

گفتم: باورت میشه كسی رو برای كمك به دیگری بگیرن، زندانی كنن، بازجویی كنن، با قید وثیقه آزاد كنن بعد دوباره بخوان و بگن باید حكمی كه براتون صادر شده رو بگذرونین؟
گفت: روزی روزگاری در دیاری كه نامش ایران بود مرام پهلوونی بود اگه می‌دیدن كسی احتیاج داره براش گلریزون می‌كردن. تو گود زورخونه مرشد از همه می‌خواست هركس هرچی می‌تونه كمك كنه، مردم هم بدون هیچ چشم‌داشتی كمك می‌كردن و همه از این حكایات واسه هم می‌گن كه هركس كمك به دیگری بكنه مرام پهلوونی داره.
گفتم: تو مخیله ت می‌گنجه به خاطر این‌كه نمی‌خوای اسیر روزمره‌گی بشی و فكرت منجمد بشه و هر روزت بدتر از دیروزت بشه پویایی و روشن اندیشی و فضائل رو سر لوحه اقداماتت بكنی و اون وقت به خاطر همین تازه شدنت حكمی برات بریده بشه كه چرا به پرواز فكر كردی
گفت : روزی روزگاری تو دلِ خاورمیانه كشوری بود كه پر از حرف تازه و فكر تازه و راهِ تازه بود یا ازش ملاصدرا بیرون میومد یا ابن سینا زمانی خیام و دورانی مولانا،‌حافظ ناگفته‌ها می گفت و با زاهدِ پر ریا در می‌افتاد و شاملو ناگفته های مردم اجتماعش رو مي‌سرود. هر كس كه آزاد اندی‌ تر بود و تازه‌انديش‌تر جاش صدر مجلس بود هرچند كه همون موقع هم خفاشان بودند.
گفتم: خوب بنگر كه چگونه هر قدم كه برداشته می‌شود برای خیر و صلاح عالم با توهین و تحقیر راهش سد می‌شود. آنها را به بی عفتی متهم می‌كنند و نیت پاك شان را اقدام علیه امنیت ملی می‌دانند

گفت: روزی روزگاری طاهره‌نامی بی پروا برقع از روی برداشت تا به جهانیان ثابت كند كه خورشید بزرگی پرتو افكنده و ابر بخشش سایه گسترده با بهره كسی كه خود را بی بهره نساخت و دوست را در این جامه بشناخت. هرچند به چاهش انداختند اما نامش سرلوحه زنان آزاده است.
گفتم: لختی فكر كن برای جامعه‌ات مفید باشی، سلامت روح و روان همسایه‌ات را طالب باشی و برای تحقق آرمان‌های مردمان تلاش كنی، عدل و داد را بخواهی كه در كشور گسترش دهی تا تعصب مرز و بومی را نتواند كه مشخص كند و شعارت این باشد كه عالم یك وطن و من الی الارض اهل آن و آن گاه حاكمان و بالانشینان به ناروا در بندد كنند و تهمت‌ها بر تو زنند

گفت: روزی روزگاری دشمنانِ قسم خورده‌ی ایران برای بی مایه نشان دادن ایرانیان و به تمسخر گرفتن قهرمانان‌شان پرواز تیری را برای مرز ایران در نظر گرفتند كه پهلوانی از ایران با كمان بپراند و آرش كار هزاران تیغه‌ی شمشیر كرد و تیر در چله نهاد و به دو روز و از ییش یك نیم روز تیرش هوا را می‌شكافت تا با دو چشم خویش دشمن ببیند كه از برای آرمان و فردای بهتر جان در تیر می‌كنند ایرانیان، و از همان روز نام آرش به نیكی برده شد،‌چرا كه مرز را از میان برداشت چه تفاوت دارد مرز تنگ كشوری گشودن باشد یا ریسمان تعصب پاره كردن
گفتم: این همه حكایات می‌دانیم اما چه فایده كه در همین نزدیكی چه زمانی،‌چه مكانی عده‌ای یا آرش نشان یا پهلوان منش و یا طاهره وار یا شاملو گونه و یا با عرفانی چون مولانا و يا ساده زيستانی كه فردای ايران را زيبا می‌‌خواهند به ناحق باید كه ده ماه ،‌زندان شوند
گفت: روزی روزگاری شاعری آزاده گفت:
(( ... قطره ها باید كه آگاه شوند
كه به همكوشی هم
می‌توان بر جهت تقدیری فایق شد...))
اگر همه آگاه شویم دیگر نمی‌توانند قفل اكبر بر دهان يك ملت زنند

گفتم : برای ظالمان پیامی داری و برای اطمینان دل دوستان‌مان كه باید حكم ظلمت نشینان را بگذرانند
گفت : روزی روزگاری كه زمانش دیر نیست بیان حق محقق می‌شود كه می‌فرمایند:
ای ظالمان ارض
از ظلم دست خود را كوتاه نمائید كه قسم یاد نموده‌ام از ظلم احدی نگذرم و این عهدی است كه در لوح محفوظ محتوم داشتم و به خاتم عز مختوم.
از برای اطمینان قلب دوستان نیز چه پیامی از این بالاتر كه حضرت نیز تحمل بلایا فرمودند تا عالم به نور معرفت روشن شود. دعای همه بدرقه راهشان و تلاشی كه ما برای احقاق حق و اتحاد بین مردمان می‌كنیم تسلای خاطرشان
گفتم: اما این چه عدلی است كه خدا ...
گفت : روزی روزگاری می‌گفتند هركس كفر گوید به عذابی عظیم مبتلا می‌گردد و امروزه هركس می‌خواهد دنیا بقایش بر ظلم نماند جز اقدام راهی ندارد و چون از حكمت حق آگه نيی لب فرو بند و قدم در راه نه و چه خوش فرموده اند كه:
ای بنده خوش باش كه در كار الهی، جای سخن و دم زدن و چون چرا نیست. گر شهد به اعدا دهد و زهر به احباب، باشد همه از حكمت مویی به خطا نیست.

گفتم: جانتان خوش باد
د.ج

بازداشت وجیهه ناشری شهروند بهایی صفرآباد ساری

2011-08-27T07:11:00.000-07:00

زندگی آرامی داشتیم. به همراه همسرم سال ها دفتر روزگار را در روستای صفرآباد ساری ورق" زدیم."
رنجنامه وجیهه ناشری اینطور شروع می شد. در رنج دستگیری و گرداندن همسر بیمارش به دور شهر تنکابن؛ به جرم بهایی بودن. اینک فرد دیگری باید برای او رنجنامه بنویسد زیرا که در 29 مرداد ماه با یورش 3 نیروی امنیتی به منزلشان در ساری بازداشت شده است واجازه ملاقات با همسرش و نیز دریافت داروهای ضروری اش را نیافته است.

وجیهه ناشری 60 ساله و ساکن یکی از روستاهای اطراف ساری به نام صفر آباد است. همسر وی وجیه الله گلپور در 5 اردیبهشت ماه سال جاری پس از احضار به اداره اطلاعات ساری بازداشت و به بازداشتگاه نشتارود منتقل شد. این مرد محترم 71 ساله، با کمال تحقیر و بی حرمتی و به جرم اعتقاد به آیین بهایی با پابند دور شهر تنکابن گردانیده شد. همسرش ، رنجنامه ای بر این ظلم آشکار در اینترنت منتشر کرد و اینک به نظر می رسد به همین جرم دستگیر شده است؛ ظلم در پاسخ به تظلم.

به گزارش خبرگزاری رهانا، این شهروند بهایی از بیماری معده رنج می برد و برای تسکین درد خود نیازمند مصرف داروهای روزانه است. مسئولین بازداشتگاه ساری، حتی اجازه دریافت این داروها را از همسرش وجیه الله گلپور دریغ داشته اند؛ او که رنجنامه اش را با این آرزوی رنگین به پایان می رساند:
"می دانم که این سختی ها را فقط همسرم متحمل نمی شود بسیاری از هموطنانم در مسیر احقاق حقوق شهروندی به ناحق انواع بلایا را تحمل می کنند. خدای را شاکرم که در مسیر عدالت خواهی همسرم را در کنار سایر هموطنانش قرار داد و امیدوارم که روزی رسد که همه ایرانیان فارغ از هر دین و قومیتی در نهایت برابری و برادری در احیای وطن عزیزشان دست دوستی به هم دهند."

برای دیدن رنجنامه وجیهه ناشری به این لینک مراجعه کنید:
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/05/blog-post_1125.html
برای دیدن خبرگرداندن وجیه الله گلپور می توانید به این لینک مراجعه کنید:
http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2011/05/110504_u01_bahai-iran.shtml
برای مشاهده اصل خبر در رهانا به این لینک مراجعه کنید:
http://www.rahana.org/archives/43678

دستگیری ثمین احسانی و بی خبری از وضعیت او

2011-08-24T02:59:00.001-07:00

از بازرسی منزل و بازداشت ثمین احسانی، شهروند بهایی 6 روز می گذرد و هنوز اطلاعی از وضعیت او در دست نیست.
به گزارش خبرگزاری رهانا، این شهروند بهایی در 26 مرداد ماه در پی مراجعه به دادسرای اوین و برای حل مشکل پاسپورت خود، دستگیر شده است. در همان روز مامورین امنیتی به منزل وی یورش برده و اقدام به بازرسی محل و ضبط کامپیوتر، وسایل مربوط به آیین بهایی و تعدادی از وسایل شخصی وی نموده اند. از آن روز تا کنون هیچ تماسی با خانواده وی گرفته نشده است.

دستگیری دگربار افشین حیرتیان شهروند بهایی و فعال حقوق کودک

2011-08-24T02:56:00.002-07:00

افشین حیرتیان شهروند بهایی و فعال حقوق کودک برای بار دوم در 29 مرداد ماه 90بازداشت شد. به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر،دستگیری وی در بیرون از منزل صورت گرفته است و پس از پیگیری های خانواده اش، محل نگهداری او بند 350 زندان اوین عنوان شده است.

وی پیشتر در 13 خرداد ماه89 در پارک مقابل خانه هنرمندان دستگیر شده بود و پس از دو ماه بازجویی و بازداشت در بند 209 اوین به قید وثیقه آزاد شده بود. پس از برگزاری دادگاه، وی را به 4 سال حبس تعزیری محکوم کردند. گفته می شود علت بازداشت او نوشتن چندین مقاله در ارتباط با حقوق کودکان بوده است.

http://khabarnavard.blogspot.com/2011/02/blog-post_10.html

بازداشت واحد خلوصی دانشجوی بهایی محروم از تحصیل

2011-08-24T02:56:00.001-07:00

روز گذشته اول شهریور ماه، واحد خلوصی از دانشجویان بهایی محروم از تحصیل بازداشت شد.
پیشتر واحد خلوصی در 26 مرداد ماه 90 طی احضاریه ای کتبی در روز اول شهریور ماه به شعبه سه دادسرای اوین احضار شده بود و بازداشت وی در پی همین احضار صورت پذیرفت.
به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، به نظر می رسد بازداشت وی در ادامه دستگیری های مرتبط با جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی صورت گرفته است.
در اسفند ماه 88 نوید خانجانی، ایقان شهیدی، سما نورانی و درسا سبحانی از اعضای بهایی این مجموعه دستگیر و مورد بازجویی قرار گرفته بودند. نوید خانجانی به 12 سال حبس، ایقان شهیدی 5 سال، سما نورانی و درسا سبحانی، یک سال حبس تعزیری محکوم شدند. حدود 20 روز از شروع محکومیت سما نورانی دانشجوی بهایی محروم از تحصیل ساکن شیراز می گذرد. وی برای گذران دوران یکساله محکومیتش به اوین تهران منتقل شده است.

بی خبری از وضعیت فرهود اشتیاق

2011-08-17T13:57:00.000-07:00

بی خبر منتقلش کردند به زندان مشهد، هنوز هم خانواده اش در بی خبری به سر می برند. فرهود اشتیاق بیش از 40 روز است که در سلول انفرادی زندان اطلاعات مشهد به سر می برد. پیگیری های همسر و خانواده اش نیز ره به جایی نبرده. نه ملاقاتی، نه تفهیم اتهامی؛ تنها دو باره صدای گرفته اش از پشت تلفن، پاسخ پیگیری های خانواده اش بوده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، فرهود اشتیاق و آیه انوری در 6 تیر ماه 90 در پی یورش به منازلشان در اصفهان دستگیر شدند. پس از چند روز، بی هیچ اطلاعی به مشهد منتقل شدند. همسر و دو دختر فرهود اشتیاق برای کسب اطلاع از وضعیت او به مشهد مراجعه کردند اما اقامت دو هفته ای آنها در مشهد نیز ثمری نبخشید.تا کنون مامورین اطلاعات هیچ علتی را برای بازداشت وی ارائه نکرده اند ولی این دو شهروند همچنان در زندان مشهد تحت بازجویی قرار دارند.از وضعیت آیه انوری نیز اطلاعی در دست نیست.
پیشتر در بهمن ماه 89، نیروهای امنیتی اصفهان به منازل 3 شهروند بهایی یورش بردند؛ خانه فرهود اشتیاق یکی از این خانه ها بود ولی از آنجا که وی در خانه نبود، مامورین امنیتی در منزل را شکسته و به طور غیر قانونی وارد منزل وی شدند. چند روز بعد طی احضاری به اداره اطلاعات، نامبرده دستگیر شد و پس از دو ماه بازجویی و زندان به قید وثیقه 50 میلیون تومانی آزاد شد.

دستگیری و آزاد شدن 5 شهروند بهایی جوان در اصفهان

2011-08-14T12:53:00.001-07:00

بازداشتهایی دیگر! باز در ارتباط با فعالیتهای توسعه اجتماعی؛ این بار در اصفهان. در پی شدت گرفتن بازداشت های بهاییان اصفهان، 5 جوان بین 15 تا 20 ساله این شهرستان دستگیر شدند. متین حقیری، پریسا مقدس، سروش بیاتی، متین جانمیان و یگانه آگاهی در پی احضار به اداره اطلاعات اصفهان در روز 15 مرداد ماه، دیگر به خانه های خود باز نگشتند.

این 5 شهروند بهایی در 13 مرداد ماه و در یکی از پارکهای اصفهان مشغول آموزش هایی درباره مضرات سیگار در قالب نقاشی بودند، که توسط نیروهای امنیتی اصفهان بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفتند. این افراد در غروب همان روز و با قید وثیقه آزاد شدند و در ضمن، آزادی ایشان مشروط به حضورشان در 15 مرداد ماه به دفتر اطلاعات اصفهان در خیابان رودکی گردید.احضار همان و بازداشت همان!

در پی پیگیری خانواده های ایشان به دادگاه انقلاب بهارستان اصفهان، مسئولین اعلام داشتند، اتهام این 5 جوان "تبلیغ علیه نظام" بوده است. به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، این پنج شهروند بهایی فعال در حوزهٔ اجتماعی، چهار شنبه ۱۹ مرداد ۹۰ از زندان دستگرد اصفهان آزاد شدند. دادگاه این پنج شهروند بهایی روز شنبه و به صورت گروهی برگزار شده است.

کفن و دفن اسلامی یک درگذشته بهایی در تبریز

2011-08-14T12:37:00.000-07:00

تخریب گورستان های بهاییان و نیز عدم جواز کفن درگذشتگان بهایی، از موارد شایع برخورد دولت با بهاییان این مرز و بوم است اما نمونه ای دیگر به شیوه ای جدید تر را می توان به آنها افزود.
به گزارش سرویس خبری جامعه بهایی، در پی درگذشت فاطمه سلطان زائری در تبریز در اوایل مرداد ماه 90، مسئولین شهرستان تبریز، اجازه دفن وی را از خانواده اش دریغ داشتند و در عوض وی را بدون تابوت* و با مراسم کفن و دفن اسلامی به خاک سپردند. دیان اعلایی، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل بیان می کند که:«برای هر کسی که فرهنگ خاورمیانه را درک می کند، فکر این که حکومت خانواده ای را مجبور کند عزیز خود را مطابق مناسک یک دین دیگر دفن کنند، غیر قابل قبول است.»
مقامات تبریز به خانواده این زن بهایی اعلان داشتند که اجازه نمی دهند او در گورستان بهاییان و نیز به شیوه بهایی دفن شود و بدون اجازه خانواده اش او را به شیوه اسلامی دفن کردند. در ضمن، اجازه حضور هیچ یک از بستگان خانم زائری به جز شوهر وی در مراسم خاکسپاریش داده نشد.

* بهاییان درگذشته خود را ابتدا در کفن پیچیده و آنگاه برای خاک سپاری در تابوت قرار می دهند.علت احترام به جسد فرد این است که این پیکر زمانی تجلی گاه روح انسانی بوده است و از این رو شایان احترام و اعزاز است.

آزار بهاییان روستای کتا: ادامه ناامنی ها

2011-08-05T18:23:00.000-07:00

چند تن از شهروندان بهایی روستای کتا که پیشتر دستگیر شده بودند و در زندان یاسوج نگهداری می شدند، در روز 10 مرداد ماه آزاد شدند. این افراد حدود 20 روز را در زندان سپری کرده بودند. این دستگیری ها در پی دست اندازی به زمینهای بهاییان کتا صورت گرفته است. دادخواهی این روستاییان برای جلوگیری از غصب غیرقانونی زمین هایشان، سبب بازداشت ایشان گشته است.

اما به نظر می رسد که این پایان، سرآغاز حرکتهای سیستماتیک دیگری برای آزار بهاییان این روستاست. چندی ست که ساکنان غیر بهایی کتا در کوچه ها به راه افتاده اند و شعار "مرگ بر بهایی" سر می دهند. با سنگ به منازل ایشان حمله می کنند، وارد زمینهای ایشان شده و زمزمه غصب زمینهایشان را می کنند.

برای اطلاعات بیشتر می توانید به لینکهای زیر مراجعه کنید:

http://zamaaneh.net/society/humanrights/2011/08/01/5873
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/07/blog-post_21.html
http://khabarnavard.blogspot.com/2011/07/blog-post_10.html

آغاز دوران محکومیت سماءنورانی

2011-07-31T05:41:00.001-07:00

سماء نورانی شهروند بهایی اهل شیراز، دوران یک ساله محکومیت خود را در روز یکشنبه 9 مرداد .ماه آغاز کرد
میزبان امسال این جوان محروم از تحصیل، بند 350 زندان اوین است. وی که پیشتر مشغول تحصیل در دانشگاه آنلاین سهند تبریز در رشته مهندسی پزشکی بود، به همراه دو تن دیگر از دوستان بهاییش و به علت اعتقاد به آیین بهایی از دانشگاه اخراج گردید. بازداشت وی در 12 اسفند ماه 1388 به همراه نوید خانجانی و ایقان شهیدی، بیداد آشکار دیگری بر این شهروند بهایی بود. سماء تا اردیبهشت ماه 1389 در بنده دو الف سپاه در زندان اوین تهران تحت بازجویی و حبس انفرادی قرار گرفت و پس از آن به قید وثیقه به طور موقت آزاد گردید.
دادگاه برگزار شده، وی را به اتهام "تبلیغ علیه نظام" از طریق عضویت در جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، به یک سال حبس محکوم کرد.
جمعیت تبعیض تحصیلی توسط تعدادی از دانشجویان محروم و برای دفاع از حقوق از دست رفته و از میان بردن مرز تبعیض در آموزش و پرورش ایران تاسیس شده بود. سماء نورانی نیز نه تنها به علت باور دینیش از دانشگاه اخراج شد، بلکه پیگیری قانونی این تبعیض نیز، با میله وزندانبان، پاسخ داده شد.

احضار و بازجویی تعدادی از کاسبان بهایی شیراز

2011-07-31T05:25:00.001-07:00

در ادامه روند آزار شهروندان بهایی در سراسر ایران، تعدادی از کسبه های بهایی در شیراز به ستاد خبری اماکن این شهرستان احضار شدند.

به گزارش خبرگزاری رهانا، در این بازجوها سوالات بسیاری در ارتباط با زندگی خصوصی خود و اعضای خانواده ایشان و نیز میزان درآمد ایشان و نیز تبلیغ آیین بهایی سوالاتی از ایشان شده است.

احضار دسته جمعی بهاییان در گوشه و کنار ایران، به خصوص از خرداد ماه 90 شدت بیشتری به خود گرفته است. احضار و بازجویی بهاییان سنندج و همدان و نیز فراخواندن تعدادی از شهروندان بهایی مرتبط با دانشگاه علمی بهاییان در تهران، میاندوآب، شیراز و کرج، مواردی از سیاست های جدید دولت ایران برای ارعاب و به وحشت انداختن بهاییان ایران است.

پنج سال حبس تعزیری برای ایقان شهیدی شهروند بهایی

2011-07-26T02:18:00.001-07:00

دادگاه ایقان شهیدی شهروند بهایی در شعبه 28 دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی مقیسه برگزار شد. بر اساس حکم این دادگاه این شهروند بهایی اهل کرمانشاه به 5 سال حبس تعزیری محکوم شد.پیشتر در 7 تیرماه دادگاه وی برگزار شده بود و به اتهاماتی چون«فعالیت‌های حقوق بشری» و «تبلیغ گسترده علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» "متهم شده بود.

به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، ایقان شهیدی به خصوص به علت فعالیتهای حقوق بشری اش در زمینه حق تحصیل فرزندان ایران که از این حق محروم مانده اند، مورد محاکمه قرار گرفته است. نامبرده در 11 اسفند ماه 1388 در کرمانشاه بازداشت شد و به زندان اوین منتقل گردید و به مدت 71 روز تحت بازجویی های شدید و توهین و آزار در زندان اوین به سر برد. همزمان با وی نوید خانجانی در اصفهان و سماء نورانی در شیراز نیز بازداشت شدند. هر سه نفر از جوانان محروم از تحصیل بهایی بودند و برای تمام قربانیان تبعیض تحصیلی در ایران نیز تلاش می کردند.

مراجعه به منازل سه تن از اساتید رشته روانشناسی دانشگاه بهایی

2011-07-22T02:37:00.001-07:00

در ادامه هجوم به منزل شهروندان بهایی مرتبط با دانشگاه علمی بهایی، مامورین امنیتی در صبحگاه روز 29 تیر ماه به منازل سه شهروند بهایی مراجعه کردند.
ساعت 7 صبحگاه، خانه های فلورا مسعود و فاران حسامی، توسط مامورین امنیتی تهران مورد تفتیش قرار گرفت. این افراد اقدام به ضبط لپ تاپها و نیز تلفن های همراه ایشان نمودند. در ضمن به نظر می رسد، مراجعه ای نیز به منزل سامان مبشر از دیگر اساتیداین رشته صورت .گرفته است ولی مامورین وارد منزل نشده اند

پیش تر نیز نسیم باقری از دیگر مسئولین این رشته مورد بازجویی قرار گرفته است و رامین زیبایی نیز از دیگر همکاران و اساتید روانشناسی در حال حاضر در زندان به سر می برد.

دانشگاه علمی بهاییان ایران در روز یکشنبه اول خرداد ماه مورد یورش نیروهای امنیتی در سراسر ایران قرار گرفت. این مامورین 39 خانه را مورد بازرسی قرار دادند و وسایل شخصی و نیز کامپیوترهای افراد را به همراه خود بردند. در این میان 16 نفر دستگیر شدند. تعدادی از ایشان پس از چند هفته به قید وثیقه آزاد شدند و منتظر دادگاه خود می باشند.

پس از اول خرداد ماه تعدادی از افراد مرتبط با دانشگاه بهایی توسط اداره اطلاعات مراکز احضار شده و مورد بازجویی قرار گرفته اند. تعدادی دیگر در شهرها بازداشت شدند یا منازلشان در روزهای دیگر مورد هجوم قرار گرفت. در این ضمن، صدف ثابتیان و دانیال اوجی، از دانشجویان این دانشگاه علمی نیز بازداشت شدند. دستگیری دانیال اوجی، به صورت ربودن وی در خیابان و با جبر صورت گرفته است. وی توسط افرادی به ظاهر ناشناس دستگیر و مورد شکنجه های شدید روحی و روانی قرار گرفته بود و پس از سه روز آزار و کبودی و کوفتکی و سوختگی بدنی در اتوبان همت رها شده بود. رباینده ها که اصرار داشتند خود را با اداره اطلاعات، بی ارتباط نشان دهند، بیشتر بازجویی های خود را درباره دانشگاه بهایی صورت داده بودند و نیز در همان روز دستگیری سایر افراد، نامبرده، ربوده شده بود.

دانشگاه علمی بهایی در سال 1366 و به ابتکار و تلاش اساتید اخراج شده بهایی در ایران، آغاز به کار کرد. بهاییان پس از انقلاب فرهنگی 59 طبق مصوبه شورای انقلاب فرهنگی اجازه ورود به دانشگاههای ایران را نیافتند. دانشگاه علمی بهاییان جایگزینی برای این ظلم آشکار دولت ایران بر شهروندان بهاییش بوده است تا بتواند شهروندانی شریف، مفید و کارآمد برای جامعه ایران و نیز جامعه جهانی تربیت نماید.

بازداشت های گسترده بهاییان در روستای کتا و تلاش برای مصادره زمین ها و منازل ایشان!

2011-07-21T02:55:00.000-07:00

در 3 هفته ی اخیر و طی حرکتی جدید ساکنین بهائی روستای کتا از توابع شهرستان یاسوج که* بالغ بر 50 خانوار می باشند را بدون ارائه حکم قانونی دستگیر نموده ، تعدادی را به شیراز منتقل و از مابقی نیز تاکنون اطلاعی در دست نمیباشد.

قابل توجه است که اکثر دستگیر شدگان سرپرست خانواده میباشند و خانواده های آنها از وضعیت سلامتی آن عزیزان بی خبر و نگرانند و نیز زمینهای کشاورزی و مزارعشان در حال نابودی است و هیچ مرجعی نیز پاسخگوی آنها نمی باشد.

اهالی روستای کتا که نسل در نسل در آن منطقه ساکن میباشند و از راه کشاورزی بر روی زمینهای خویش با عرق جبین امور خود را میگذرانند در دهه ی 60 اهالی آن جا را که بیش از 73 خانواده بودند ، با ضرب و شتم و ایجاد رعب و وحشت ، به کوه و بیابان متواری نمودند و سپس با این عنوان که صاحبین این املاک فراری میباشند در صدد مصادره اموال برآمدند.

پس از گذشت یک هفته که اهالی به منازل خود برگشتند، برای بدست آوردن حقوق سلب شده ی خود، از راههای قانونی اقدام کردند که بعضی از اقدامات تا کنون ادامه دارد.

این دستگیریهای مجدد ، به منظور تصاحب زمینهای کشاورزی و منازل ایشان میباشد و مراجع قضائی باید به این نکته توجه ویژه داشته باشند که نامبردگان در زمینهای کشاورزی خویش و در حال آبیاری و کشت و کار ، بدون ارائه حکم از مراجع قضائی بازداشت شده اند.

* این خبری است در ادامه آزار و اذیت بهاییان روستای کتا که به تازگی منتشر شده است.

دستگیری های بیشتر؛ این بار در کهگیلویه و بویر احمد

2011-07-10T16:35:00.000-07:00

هر روز بر وسعت این بیداد بی امان می افزاید؛ دیگر روستاهای کوچک هم در امان نیستند. پروانه بهامین از شهروندان بهایی روستای کتا، در تیرماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی این استان بازداشت شد.

این روستای کوچک در استان کهگیلویه و بویراحمد واقع است و حدود 420 نفر جمعیت دارد.

دستگیری و تهدید بهاییان یاسوج، مرکز این استان نیز از چند سال پیش با دستگیری دو بهایی روستایی به نامهای زلیخا موسوی و همسرش علی عسگر روانبخش و نیز روحیه یزدانی ساکن یاسوج آغاز شد. این سه نفر به کودکان محروم روستایی در اطراف یاسوج سواد و نیز هنر می آموختند و چون محلی برای تشکیل کلاس ها وجود نداشت، کلاسها در خانه این زوج سالخورده تشکیل می شد. نیروهای امنیتی این افراد را دستگیر کردند و با اتهام بی اساس اقدام علیه امنیت ملی، محاکمه و به سه سال حبس محکوم کردند. این افرد پس از تحمل 2 سال حبس ، سال گذشته از زندان یاسوج آزاد شدند.

در آبان ماه سال 88 نیز علی بخش بذرافکن از بهاییان یاسوج توسط نیروهای امنیتی این شهرستان، دو مرتبه بازداشت شد و با اتهامات بی اساس به تحمل 2 سال و نیم حبس تعزیری و نیز 5 سال اخراج از استان کهکیلویه و بویر احمد محکوم شد. وی در حال گذران دوران زندان خود در زندان یاسوج است.
ترس مسئولین ایران از ارتباط بهاییان با سایر شهروندان ایرانی، در دستگیری های روزافزونشان به شدت نمایان است. تمام طرق ارتباطی که از آغاز انقلاب توسط دولت بر بهاییان بسته شد، نتوانست، بهاییان را از سایر ایرانیان جدا سازد. ساختن هویتی دروغین و جعلی و منفی از بهاییان، با آنچه در زندگی بهاییان دیده می شد، بسیاری از ایرانیان دیگر را به فکر انداخت که علت این همه آزار بر بهاییان و دور نگاه داشتن ایشان از سایرین چیست؟
این سوالات چیزی ست که مسئولین ایران را به شدت به هراس انداخته است.

بازداشت 4 جوان بهایی در اصفهان

2011-07-10T16:11:00.000-07:00

در ادامه روند دستگیری های شهروندان بهایی در سرتا سر ایران، 4 شهروند بهایی دیگر در اصفهان بازداشت شدند. ثمین بهین آیین، بهنوش دادگر، کیومرث بهین آیین و نیکا برازنده نیا در تیر ماه 90 توسط نیروهای امنیتی اصفهان بازداشت شدند و اطلاعی از وضع کنونی ایشان در دست نیست.

پیشتر نیز انیسا دهقانی، شهروند بهایی ویلا شهر اصفهان، توسط نیروهای امنیتی مشهد در این شهر دستگیر شد و پس از تحمل 34 روز حبس انفرادی، در 14 تیر ماه به قید وثیقه 60 میلیون تومانی، آزاد شد. چند روز پس از دستگیری وی، آیه انوری و فرهود اشتیاق نیز از شهروندان بهایی اصفهان، در خود اصفهان بازداشت شدند ولی پس از چند روز به زندان مشهد منتقل شدند و هنوز نیز در مشهد به سر می برند.دستگیری 4 جوان بهایی دیگر در ویلا شهر اصفهان که مشغول سوادآموزی و فعالیت های توسعه اجتماعی به روستایی در اصفهان بودند، نیز نمونه ای دیگر از این دستگیری هاست.دستگیری فواد مقدم در اول خرداد ماه همزمان با یورش به دانشگاه علمی بهایی و نیز دستگیری سه جوان دیگر در اسفند ماه به نامهای ثمن گلشنی 18 ساله، رومینا احراری و پیمان پناه 16 ساله ( در حال حاضر به قید وثیقه آزاد شده اند)از دیگر نمونه های فشار دولت ایران بر شهروندان بهایی اصفهان است.

دستگیری دو شهروند بهایی در رامسر و اوز لار

2011-07-08T08:35:00.001-07:00

در ادامه دستگیری های روزافزون شهروندان بهایی در سراسر ایران، در روز 15 تیر ماه، ژینوس غلامپور از بهاییان رامسر بازداشت شد.مامورین امنیتی این شهرستان پس از بازرسی منزل این فرد، اقدام به دستگیری وی نمودند و تا کنون خبری از وضعیت او در دست نیست.

پیشتر نیز ملیحه روزبه(روزخوش) از شهروندان بهایی شهرستان اوز لار در استان فارس در 11 تیر ماه دستگیر شد. مامورین اطلاعات این شهرستان، در ظهر هنگام، نامبرده را به همراه خود به مکانی نامعلوم بردند.

علاوه بر افزایش تعداد دستگیری ها در روزهای اخیر، باید به گسترش جغرافیایی این آزارها نیز توجه نمود. گرچه بازداشتها، بازجویی ها، یورش ها و تهدیدها، در بیشتر شهرهای ایران در جریان است اما تمرکز مامورین امنیتی تا مدتی پیش به خصوص بر مازندران، سمنان، تهران، شیراز، مشهد، رفسنجان و یاسوج بود؛ اما چندی ست که شهرهای اصفهان،همدان، کرج و ارومیه را نیز در برگرفته است و اینک رامسر و شهر کوچک اوز. آزار بهاییان در شهرهای کوچکتر که با تهدید، ایجاد رعب، محرومیت های شغلی و در مواردی آتش زدن اتوموبیل، زمین مشاورزی و محل کسب(رفسنجان و سمنان)صورت می گیرد، به منظور بیرون راندن این شهروندان ایرانی از خانه و کاشانه شان است و در نهایت کوچاندن اجباری از ایران. تاکید مرتب بازجوها، امام جمعه ها و مامورین اطلاعات به بهاییان که "ایران را ترک کنید" نشانه ای آشکار بر این سیاست تحمیلی و خشونت طلبانه است.

یورش به منزل و بازجویی از یک زوج بهایی در قائم شهر

2011-07-05T06:47:00.000-07:00

احضار، بازجویی، یورش و همچنین حرکتهای زیرپوستی نیروهای امنیتی در ارتباط با دانشگاه علمی بهاییان همچنان ادامه دارد.در همین راستا،مامورین اطلاعات قائم شهر در 11 تیرماه نسیم صمیمی و همسرش، فرهاد نورزیان را به اداره اطلاعات این شهر فراخواندند.
به گزارش خبرگزاری رهانا، پیشتر نیز در 8 تیر ماه چند تن از مامورین امنیتی این شهرستان، منزل این زوج بهایی را با توهین و تحقیر مورد یورش قرار دادند و کتب و تصاویر مربوط به آیین بهایی و نیز کامپیوتر و سی دی های ایشان را ضبط کردند.

این افراد ضمن بازرسی منزل و انبار خانه که محل نگهداری تخم مرغ برای توزیع (محل کار صاحبخانه) بود، به فرهاد نوروزیان اعلام کردند که ملزم است تا سه شنبه انبار را تخلیه کند و اجازه پخش تخم مرغ ها را نیز ندارد و در عین حال عنوان کردند که بهاییان حق داشتن شغل پردرآمد را ندارند،.

طبق حکم احضار این زوج، نسیم صمیمی به علت مسئولیتی علمی که سه سال پیش در دانشگاه علمی بهاییان داشته، احضار شده است و سوالات بازجو در ارتباط با فرهاد نوروزیان نیز به شغل او اشاره داشته است. نسیم صمیمی به علت واضح نبودن اتهامش بنابر قانون اساسی که باید پیش از بازجویی، تفهیم اتهام صورت پذیرد، از دادن پاسخ سرباز زده است و همسرش فرهاد نوروزیان نیز بیان داشته که بنا برا قانون اساسی جمهوری اسلامی، اعتقاد به باور دینی متفاوت با اسلام نمی تواند مانع از شغل و کسب و کار افراد شود.

بخش هایی از سخنان وکیل مدافع 7 مدیر جامعه بهایی ایران در پارلمان اروپا

2011-07-03T15:56:00.001-07:00

بیش از سه سال از دستگیری 7 مدیر جامعه بهایی ایران در 25 اردیبهشت ماه 87می گذرد. ماهها بلاتکلیفی، بی خبری از اتهامات احتمالی، ممنوعیت از ملاقات وکیلان با موکلان و دادگاههایی غیر علنی و پشت درهای بسته و گاه بدون حضور وکلا. تهمت و جو سازی علیه وکلای مدافع، به امید دست کشیدن از دفاع از موکلان خود.
خانم شیرین عبادی، آقای عبدالفتاخ سلطانی، خانم مهناز پراکند و آقای اسماعیل زاده، وکالت این 7 نفر ار به عهده گرفتند.
یکی از این وکلا، خانم پراکند، در تاریخ 8 تیر ماه در نشست فوق العاده ای در پارلمان اروپا، ضمن بیان مطالب مفصلی در ارتباط با 7 مدیر بهایی زندانی، "خواستار اجرای عدالت در مورد آنها شد".
در ادامه می توان سخنرانی های مهناز پراکند، وکیل مدافع یاران ایران را به نقل از سرویس خبری جامعه بهایی دنبال کرد:

"مهناز پراکند به حاضران گفت انتظار مردم ایران آن است که «دولت ها و نهادهای بین المللی که احترام به انسان و حقوق بشر را سرلوحه سیاست خود قرار داده اند، آنان را تنها نگذارند ...»

به گفتۀ او، همۀ مردم ایران «در زندان بزرگی به نام جمهوری اسلامی ایران ... تحت انواع دردها و رنج ها و ظلم ها» گرفتارند و «به عناوین مختلف، زندانی ، شکنجه و اعدام می شوند.»

این جلسه که دیروز در اتاقی در محل پارلمان اروپا برگزار شد، اولین حضور علنی خانم پراکند از زمان فرار از وطنش بود. او پس از اين که مطلع شد به خاطر حمایتش از هفت رهبر بهائی و کسان دیگری از جمله نسرین ستوده – وکيلی که خودش به خاطر دفاع از کنشگران حقوق بشر به ۱۱ سال زندان محکوم شده – در آستانۂ دستگیری است، از کشور خارج شد.

اعضای پارلمان اروپا – که کارکنانی از کمیسیون اروپایی و سرویس امور خارجی اروپا نیز به آنان پیوستند – شاهد سخنان مشروح خانم پراکند دربارۀ پروندۀ این هفت نفر و آزار فزاینده نسبت به همدینان آنها بودند.

خانم پراکند گفت: «درد و رنجی که بر بهائیان تحمیل می شود، علاوه بر آن ظلم ها و ستم هایی است که بر عموم مردم ایران می رود.»

خانم پراکند با ابراز قدردانی از این که می تواند «بدون سانسور و هرگونه دغدغه خاطر و احساس نا امنی از زندان و شکنجه» سخن بگوید، گفت از اين که میتواند «صدای شهدایی باشد که صرفاً به خاطر اعتقادات شان اعدام شدند» و «به نیابت از همۀ کسانی که چندین سال را در زندان گذراندند و فقط به خاطر ابراز نظر شان شکنجه شدند... آشکارا سخن» بگوید، احساس افتخار میکند.

هفت رهبر بهائی در عکسی که چندین ماه پیش از دستگیری شان گرفته شده است. ردیف جلو: بهروز توکلی… »
.بزرگ کردن تصویر .او افزود همچنین به نیابت از کسانی سخن میگويد «که فقط به خاطر عقیده از داشتن هرگونه شغل و مناصب دولتی محروم هستند و تحصیلات عالیه دانشگاهی بر آنان و فرزندانشان منع شده است؛ کسانی که صرفا به خاطر ابراز عقیده، گاهی خانه های شان ویران شده و حتی گورستان های شان نیز تخریب می شود؛ کسانی که به دلیل داشتن عقیده ای جز عقیده حاکم، در کسب و کار و شغل آزاد نیز با مزاحمت های دائم مواجهند.»

خانم پراکند با اشاره به حملۀ اخیر مقامات ایرانی به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی – یکی از اقدامات جامعه برای ارائۀ آموزش عالی به بهائیان جوان محروم از ورود به دانشگاه – گفت که نمایندۀ کسانی است که «از داشتن هر گونه موسسه آموزشی و علمی برای آموزش و تحصیل فرزندانشان منع شده اند.»

او گفت: «در صورت داشتن چنین موسسه هایی، این مراکز تعطیل و مدیران آنها بازداشت و زندانی می شوند.»

وی افزود: «از کودکانی بگویم که در مدارس برای ابراز عقاید خود آزاد نیستند و در صورت ابراز آن از مدرسه اخراج می شوند، از کسانی بگویم که حتی در انتخاب دوست خود آزاد نیستند و هر گونه دوستی آنها با افراد غیر بهایی، تبلیغ بهائیت قلمداد شده و زندان و شکنجه برایشان در پی دارد.»

فهرستی از بی عدالتی ها

خانم پراکند یکی از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر است که توسط برندۀ جایزۀ صلح نوبل، شیرین عبادی، تأسیس شد و از هفت رهبر بهائی دفاع کرد. در نشست دیروز، خانم پراکند توانست اولین گزارش مشروح از آنچه پشت درهای بسته در دادگاه هفت مدير بهائی در سال گذشته رخ داد، ارائه دهد و فهرستی طولانی از بی عدالتی ها و اشتباه های قانونی که دستگاه قضائی ایران مرتکب شده، عرضه کرد.

دستگیری مخفی هفت نفر – بدون احضاريه – در سال ۲۰۰۸، بازداشت اولیۀ آنها در سلول های انفرادی بدون تماس با خانواده های شان، بازجویی های انفرادی و زندانی کردن غیر قانونی آنها به مدت بیش از دو سال بدون دسترسی به مشاورۀ قانونی، محاکمۀ آنها بر مبنای اتهامات خلاف واقع، و متعاقب آن روند تجدید نظر که احکام ۲۰ ساله شان را به ۱۰ سال کاهش داد و سپس بازگرداندن احکام اوليه از جملۀ این موارد بود.

خانم پراکند گفت: «کیفرخواست صادره علیه موکلان ما... بیشتر به یک بیانیه سیاسی شبیه بود تا یک کیفرخواست حقوقی. یک متن ۵۰ صفحه ای... کیفرخواستی سراسر توهین و تحقیر در حق بهاییان ایران و به ویژه موکلین ما. متنی بسیار کلی و فاقد هرگونه دلیل اثباتی.»

او اضافه کرد: «برخلاف تمامی موازین حقوقی، برای همه هفت نفر مدیران جامعه بهایی ایران، یک کیفر خواست صادر شده بود... بدون اینکه مشخص شود که هر یک از آنان به تنهایی چه عملی انجام داده است که مصداق اتهامات طرح شده در کیفرخواست قرار گرفته است.»

به حاضران در نشست گفته شد که پیش از دادگاه، طی دو و نیم سال بازداشت غیر قانونی، نه خانم پراکند و نه همکارانش اجازۀ ملاقات با موکلان خود را نیافتند.

«مطالعه پرونده که از بیش از دو هزار برگ تشکیل شده است، در طی یک ماه به دقت انجام شد. و تمامی برگهای پرونده را به دقت مورد بررسی و واکاوی قرار دادیم تا بفهمیم بر اساس کدام دلیل سند، مدرک یا شاهدی آزادی هفت نفر انسان اینگونه گرفته شده است. خوشبختانه هیچ سند و مدرک یا دلیل قانونی برای وقوع هیچ یک از اتهام های طرح شده علیه موکلین ما یعنی 'یاران ایران' و انتساب آنها به ایشان ارائه نشده بود و در پرونده نیز وجود نداشت.»

«از این جهت دلیلی برای محکومیت آنها وجود نداشت و امیدوار به صدور حکم برائت برای آنان بودیم.»

پس از بررسی پرونده هم، فقط یک بار به وکیلان اجازۀ دیدار با زندانیان داده شد. خانم پراکند گفت: «ملاقات با موکلین نیز در شرایطی صورت گرفت که مامور زندان، ناظر ملاقات ما بود و خانم هایی که حضور داشتند کلیه مکالمات ما با موکلینمان را مخفیانه ضبط می کردند که با این کار خود آزادی موکلین را در بیان آنچه در زندان بر آنها رفته است سلب می نمودند.»

خانم پراکند در اشاره به جريان دادگاه، از موارد بیشمار نقض روندهای قانونی و حضور عاملان وزارت اطلاعات در دادگاه با نیت ترساندن متهمان صحبت کرد.

خانم پراکند گفت: «یکی از شرایط دادرسی عادلانه بی طرفی دادگاه و قاضی رسیدگی کننده است.» در حالی که در این پرونده، «قاضی دادگاه ...همان لحنی را داشت که کیفرخواست داشت. از همان الفاظ و عباراتی استفاده می کرد که در کیفرخواست استفاده شده بود، مثل 'فرقه ضاله بهائیت'. همین امر به خوبی بیانگر بی طرف نبودن قاضی رسیدگی کننده و نا عادلانه بودن دادرسی و محاکمه به خاطر عقیده می باشد.»

به گفتۀ خانم پراکند، طی دادگاه، قاضی اغلب اظهارات دفاعی موکلان را به این بهانه که استدلال شان 'تبلیغ بهائیت' محسوب می شود، قطع می کرد.

خانم پراکند افزود: «ظلمی که بر موکلین ما ... می رود آینه ای است از ستم هایی که بر سایر بهاییان ساکن در ایران می رود.»

تقاضای تداوم اقدامات

خانم پراکند در پایان سخنان خود، از دولت ها و نهادهای مختلف خواست که عاجلانه از ایران بخواهند قوانین تبعیض آمیز داخلی خود را علیه اقلیت های روشنفکر و دینی تعدیل کند و کشورهای ناقض حقوق بشر را وادار کنند دقیقاً از محتوای اعلامیۀ جهانی حقوق بشر و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی پیروی کنند.

او همچنین از اتحادیۀ اروپا خواست نماینده ای به ایران بفرستد که وضعیت هفت رهبر بهائی را بررسی کند تا «در جهت بهبود وضعیت غیر قانونی فعلی ایشان و برای آزادی هر چه سریعترآنان اقدامات لازم را انجام دهند.»

خانم مهناز پراکند به دعوت باربارا لوچبیلر، یکی از اعضای آلمانی پارلمان اروپا که رئیس هیئت نمایندگان پارلمان برای روابط با ایران است، به پارلمان آمده بود. خانم لوچبیلر به خانم پراکند اطمینان داد که وضعیت حقوق بشر در ایران فراموش نشده است.

علاوه بر هفت مدیر، حدود ۹۰ بهائی اکنون در ایران زندانی هستند، از جمله ۹ نفر از اعضای هیئت علمی و کارکنان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی که هنوز پس از یورش های ماه گذشته به خانۀ ۳۹ بهائی در بازداشت به سر می برند."

دستگیری ساناز تفضلی، شهروند بهایی در مشهد

2011-06-29T08:56:00.000-07:00

در ادامه بازداشتهای شهروند بهایی در سراسر ایران، روز دوشنبه 6 تیر ماه، ساناز تفضلی در مشهد دستگیر شد.
به گزارش خانه حقوق بشر ایران، این شهروند بهایی در شرایطی بازداشت شده که همسرش مسافرت بوده است و در ضمن این زوج دارای دو فرزند خردسال هستند.
ساناز تفضلی(روحی)، همسر بابک روحی است که وی نیز منتظر اجرای حکم خویش در زندان مشهد می باشد.

دستگیری دو شهروند بهایی در اصفهان

2011-06-29T08:45:00.001-07:00

دستگیری، پشت دستگیری؛ این بار در اصفهان دو شهروند بهایی بازداشت شدند؛ بی هیچ تفهیم اتهام چون پیش.
به گزارش خانه حقوق بشر ایران، آیه انوری و فرهود اشتیاق در روز دوشنبه 6 تیر ماه، پس از یورش نیروهای امنیتی به منازلشان، دستگیر شدند.
به گزارش همین خبرگزاری، یورش مامورین اطلاعات اصفهان به منزل آیه انوری در حالی صورت گرفته که نامبرده و همسرش در خانه حضور نداشته اند. این افراد با شکستن در خانه، اقدام به ضبط اسناد منزل، اتوموبیل، کتب مربوط به آیین بهایی و حتی شناسنامه های ایشان نموده اند و طی تماسی ، این شهروند بهایی را ملزم کرده اند که به زودی خود را به دادسرای اصفهان، معرفی نماید.
منزل فرهود اشتیاق نیز پیشتر در اسفند ماه 89، و به شیوه ای خشن مورد یورش قرار گرفت و به علت عدم حضور وی در خانه، پس از احضار، بازداشت شد. نامبرده پس از 2 ماه حبس و بازجویی، با قرار وثیقه 50 میلیون تومانی آزاد شده بود و دستگیری 6 تیرماه، دومین دستگیری وی در 6 ماه اخیر است.

دستگیری این دو شهروند بهایی در اصفهان در ادامه سلسله دستگیری های بهاییان در سراسر ایران است که هر روز بر دامنه خویش می افزاید و قصد دارد با ایجاد رعب و وحشت و محدودیتهای روز افزون، بهاییان ایران را مجبور به کوچ اجباری از وطن خویش نماید. این مقصد غیر انسانی در سخنان بازجویان و مامورین امنیتی بارها به شهروندن بهایی ابراز شده است و نمایانگر سیاست ایشان در تهی کردن این آب و خاک از تنوع اندیشه های گوناگون است.

اخراج دوشهروند بهایی دیگر از دانشگاه قشم

2011-06-28T03:50:00.000-07:00

در ادامه روند آزار بهاییان و به خصوص دانشجویان بهایی، دوتن دیگر از این دانشجویان از دانشگاه قشم اخراج شدند
،نورا سهرنگی دانشجوی بهایی ساکن بندرعباس که مشغول تحصیل در رشته حسابداری دانشگاه قشم بوده است، به علت اعتقاد به آیین بهایی از شرکت در آزمون پایان ترم محروم و از دانشگاه اخراج شده است.
دانشجوی دیگری از بندر عباس به نام آوا توکلی که مشغول تحصیل در رشته بیهوشی دانشگاه قشم بود نیز به همین دلیل از ترم آینده اجازه تحصیل در این دانشگاه را از دست داده است. این در حالی ست که آوا توکلی از استعدادهای درخشان و پذیرفته شده در رشته دندانپزشکی این رشته دانشگاه بوده است ولی از سوی دانشگاه به علت اعتقادش اجازه شرکت در این رشته را نیافته است.
اخراج دانشجویان بهایی از دانشگاهها در سراسر ایران، مرحله ای از مراحل تخریب فرهنگی جامعه بهایی ایران است که از ابتدای انقلاب اسلامی در ذهن و ضمیر سردمداران ایران پرورده شده است. پس از انقلاب فرهنگی 59، تمام دانشجویان بهایی مشغول به تحصیل، کارمندان و اساتید بهایی دانشگاهها، اخراج شدند. کارمندان بهایی شاغل در کارهای دولتی و بسیاری از مشاغل دیگر اخراج شدند و حتی در عرصه های آزاد و هنری و فرهنگی، موانع بسیاری بر سر راه ایشان گذارده شد.
با تمام این فشارها، جامعه بهایی ایران بر پایه آموزه های اعتقادیش که تاکید فراوانی بر تحصیل علم و کسب هنر و کمال طلبی و خدمت به فرهنگ دارد، کوشید تا با روشهای مسالمت آمیز و قانونی به حیات فرهنگی خود و خدمت به زادگاه هنرپرورش، ادامه دهد.

به نظر می رسد تلاش 30 ساله دولت ایران برای خاموشی فرهنگی بهاییان که یکی از ابعاد زندگی یک جامعه است، به نتیجه مطلوب خود نرسیده است و به همین دلیل مسئولین با تمام قوا، بر شدت و ابعاداین فشار می افزایند.

دستگیری مونا رضایی دانشجوی بهایی محروم از تحصیل در مشهد

2011-06-26T11:57:00.000-07:00

این چرخه بازداشت و آزادی چون چرخه ای بی پایان مدام می گردد در این مرز و بوم. در روز شنبه 4 تیر ماه مونا رضایی 22 ساله، دانشجوی محروم از تحصیل بهایی، توسط مامورین امنیتی مشهد، بازداشت شد. این دستگیری در پی یورش این مامورین به منزل نامبرده و تفتیش محل صورت پذیرفته است.
وی پیشتر در رشته مهندسی برق، در دانشگاه سجاد مشهد پذیرفته شده بود ولی با اطلاع از بهایی بودن وی، مسئولین دانشگاه ، وی را اخراج نمودند. مونا رضایی طی نامه ای، شرحی مختصر از اخراج خود را نگاشته است.
نامه وی به شرح زیر است:

اینجانب منا رضایی متولد سال 1368 در کنکور سراسری 88-87 در دانشگاه سجاد مشهد در رشته" کاردانی برق الکترونیک پذیرفته شدم.
پس از طی مراحل اداری ثبت نام به عنوان دانشجو در این موسسه با دوستان واساتیدی مهربان شروع به تحصیل کردم. پس از گذشت یک سال تحصیل من در این موسسه مسئول اموردانشجویی مرا برای تکمبل پرونده احضار کرده و در این رابطه از بنده سوالاتی راجع به دین پرسیده و نظر شخصی خویش(نظری کاملا متعصبانه وخلاف واقعیت بود) را بیان و اظهار داشتند که بهاییان حق تحصیل ندارند.
در روز 21/6/88 که برای انتخاب واحد ترم 3 به سایت مراجعه نمودم فرم انتخاب واحد من بسته شده بود و من قادر به انتخاب واحد نبودم. به آموزش دانشگاه مراجعه نموده و علت را جویا شدم که مسئول مربوطه این موضوع را به مدیریت آموزشی دانشگاه ارجاع دادند. مدیریت آموزشی دانشگاه نیز در جواب سوال من در رابطه با منع انتخاب واحد فرمودند "ما از سازمان سنجش بخش نامه ای دریافت کردیم که شما مشمول این بخشنامه شده و از ادامه تحصیل منع شده اید. برای پیگیری و ادامه مراحل به گزینش دانشجو و استاد سازمان سنجش در تهران مراجعه کنید".
پس از مراجعه به حراست نیز همین جواب را دریافت کردم .در مقام مشخص شدن علت منع تحصیل خود به شورای آموزشی دانشگاه نامه ای ارسال کرده ام که منتظر جواب هستم . هر چند برای اولین بار نیست که ما بهاییان از حقوق حقه خود محروم می شویم ولی امیدوارم آخرین بار باشد و می دانیم که روزی خواهد رسید که ایران گلستان شود امیدوارم ما نیز در این راه سهم بسزایی داشته باشیم."

آزادی سه شهروند بهایی مرتبط با دانشگاه علمی

2011-06-26T11:50:00.000-07:00

شنبه بعد از ظهر، 4 تیر ماه، افروز فرمانبرداری، نوید اسدی و فواد مقدم با قید ضمانت آزاد شدند. این سه شهروند بهایی در اول خرداد ماه 90 به همراه 13 تن دیگر دستگیر شدند. در اولین روز خرداد ماه نیروهای امنیتی در سراسر ایران 39 منزل از منازل بهاییان را به خصوص در تهران، اصفهان، کرج، شیراز و مازندران، مورد حمله قرار دادند و پس از بازرسی خانه ها عده ای را بازداشت نمودند. غیر از این افراد، حدود 10 نفر از شهروندان بهایی، در روزهای گوناگون به منظور بازجویی به اداره اطلاعات احضار شدند و تا کنون 8 تن از بازداشتیها با قید وثیقه آزاد شده اند.
افروز فرمانبرداری در کرج، فواد مقدم در اصفهان و نوید اسدی در ساری دستگیر شده بودند و پس از 33 روز بازداشت به طور مشروط آزاد شده اند.

بهفر خانجانی و شروع محکومیت 4 ساله اش در زندان سمنان

2011-06-22T06:15:00.001-07:00

با آغاز اولین روز تابستان 90، دوران محکومیت 4 ساله بهفر خانجانی نیز در زندان سمنان شروع شد.
تاکنون 7 نفر از شهروندان بهایی سمنان در زندان به سر می بردند و با شروع محکومیت بهفر خانجانی، این تعداد به 8 نفر رسیده است. زنها همگی به زندان اوین تهران منتقل شده اند و ملاقاتها و تماسهای تلفنی شان بیش از پیش محدود شده است و مردها در زندان سمنان به سر می برند. صهبا رضوانی، شعله طائف، منیژه منزویان، سوسن تبیانیان از زندانیان زن سمنان و بهنام متعارفی، علی احسانی، سیامک ایقانی و بهفر خانجانی از زندانیان مرد بهایی در زندان سمنان هستند.

بهفر خانجانی نیز از شهروندان بهایی سمنان است که به خصوص پس از یورش هماهنگ و گسترده نیروهای امنیتی به منازل بهاییان سمنان، مورد آزار فراوان مامورین قرار گرفته است. وی 35 ساله و دارای دو فرزند خردسال دختر به نامهای سماء و دنیا است. به گزارش خبرگزاری رهانا، وی تا کنون چندین بار در حمله به شهروندان بهایی سمنان، دستگیر شده است. بار اول در سال 1372 و هنگام انتخاب واحد خود برای دروس دانشگاه علمی آزاد بهاییان و در اصفهان، بار دوم در اسفند ماه 1373، در سال 1385 به علت انتشار تظلم نامه به دوایر دولتی نظیر استانداری برای رسیدگی به حق تحصیل بهاییان، در16 دی ماه سال 1388 نیزبه همراه افشین ایقانی، دستگیر شد و 57 روز را در زندان سمنان سپری نمود و با قید وثیقه ای بسیار بالا (3میلیارد ریال) به طور موقت آزاد شد.

اما این دستگیری های پیاپی تنها ظلم وارد بر او و خانواده اش نبوده است. در زمستان 1387 در دو نوبت در بهمن ماه ساعت 3 صبح و اسفند ماه ساعت 1 صبح، برخی از افراد تحریک شده، قصد کردند که آپارتمان مسکونی وی را که همچنین پدر و خواهرش نیز در واحدهای دیگر این آپارتمان زندگی می کنند، با پرتاب چندین کوکتل مولوتوف به آتش کشند و نیز در اسفند ماه 87، شعارهای توهین آمیزی بر دیوار منزل او و چندین تن از بهاییان سمنان نوشته شد. وی همچنین چندین بار از سوی افرادی ناشناس در اواخر سال 1386 به صورت تلفنی تهدید به مرگ شده است. در ضمن در سال 87 مغازه پوشاک همسرش، شمیل پیراسته با عنوان کتبی "اسقاط صلاحیت" و نیز به طور شفاهی با عنوان" دستور از بالا" پلمپ شد. از اواخر سال 86 با عدم تمدید تسهیلات بانکی یا عدم پرداخت تسهیلات جدید بانکی روبرو شد که هدف آن محاصره کامل اقتصادی او و خانواده اش بود و در 25 آذر87 منزل وی، پدرش و دو خواهرش به همراه 16 خانواده دیگر مورد تفتیش و بازرسی نیروهای امنیتی قرار گرفت که بسیاری از اموال و اثاثیه نامبرده ضبط و مصادره و اسناد توقیف شد واین روند تا کنون نیز ادامه دارد.

از دیگر سیاستهای دولت برای فشار اقتصادی بر او و خانواده اش از اواسط سال 87 آغاز شد. امام جمعه شهر سمنان علنا در جواب سوال خریداران مسکن عنوان می کند که از بهائیان بالاخص این آقا خریداری نکنید و معامله با او حرام است. در طی دستگیری و بازجویی ها، مورد تحقیر و توهین و فشارهای روانی بازجوهایش قرار گرفته است. به علت فشار روحی و عصبی، بیماری لاعلاج پوستی وی تشدید شده است و این در حالی ست که پزشکان، بهبود این بیماری سخت را به مشروط به زندگی در محیطی آرام و بی استرس دانسته اند.

در نهایت، دادگاه نامبرده در 28 فروردین ماه 89 برگزار گردید و با اتهامات " عضویت در گروه غیرقانونی بهائیت مانند جلسات دعا و ضیافت نوزده روزه به استناد ماده 499 "به 4 سال حبس تعزیری محکوم گردید و با برگزاری دادگاه تجدید نظر در دی ماه 89، مهر تایید بر این حکم ناعادلانه، زده شد. وکیل وی خانم نسرین ستوده نیز در حال حاضر در زندان به سر می برند.

این در حالی ست که همسر خواهر او، علی احسانی نیز از دیگر شهروندان بهایی است که در زندان سمنان به سر می برد.

بی خبری یک ماهه از وضعیت زندانیان زن در ارتباط با دانشگاه علمی

2011-06-21T11:58:00.001-07:00

30 روز می گذرد و هنوز نه تماس تلفنی و نه دیدار. یک ماه از یورش گسترده نیروهای امنیتی به 39 خانه از بهاییان مرتبط با دانشگاه بهایی می گذرد. در میان 16 بازداشتی مامورین اطلاعات، افروز فرمانبرداری و نوشین خادم تاکنون تماسی با خانواده خود نداشته اند.

اول خرداد ماه 90 از بامداد تا شامگاه، 39 خانه مورد هجوم قرار گرفت و 16 نفر بازداشت شدند.در این میان تا کنون سهیل قنبری، صدف ثابتیان، وحید مختاری، امیر هوشنگ امیر تبار و دانیال اوجی، آزاد شده اند و دیگر زندانیان نیز تماس تلفنی بسیار کوتاه با خانواده های خود داشته اند اما دو زندانی زن، افروز فرمانبرداری و نوشین خادم هیچ تماسی با خانواده خود نداشته اند و هیچ اطلاعی از وضعیت ایشان در دست نیست.

ایجاد مشکل ثبت ازدواج در همدان و شیراز

2011-06-15T09:14:00.001-07:00

ثبت ازدواج رسمی در شناسنامه شهرواندان بهایی و نیز صدور سند ازدواج برای ایشان، از ابتدای انقلاب اسلامی، مشکلات زیادی را برای بهاییان ایجاد کرده است. تا سال ها ثبت ازدواج برای ایشان ممنوع بود و پس از سالها پیگیری جامعه بهایی ایران، این حق اولیه، در برخی دفاتر، بازگردانده شد.

اما به تازگی، پیرو مراجعه زوجی بهایی در همدان برای ثبت ازدواج، ماموران عنوان کرده اند که طی بخشنامه ای جدید، بهاییانی که قصد به ثبت رساندن ازدواج خود را دارند، باید به دادگاه مراجعه کنند ؛ ولی رفتن همان و بازداشت همان. البته این زوج پس از دستگیری، به قید ضمانت آزاد شدند.
بنابر گزارش سرویس خبری جامعه بهایی، مورد دیگری نیز در شهر شیراز رخ داده است. بخشنامه ای نیز به دفاتر ثبت ازدواج شیراز ارسال شده است که طی آن ثبت ازدواج فرد مسلمان با بهایی را ممنوع اعلام کرده است و در ضمن دفاتر را تهدید کرده است که در صورت عدم رعایت این اصل، دفترخانه مزبور تعطیل خواهد شد.

این مصادیق آشکار محرومیت از حقوق شهروندی بهاییان، بعد دیگری از سیاستهای دولت ایران را برای آزار بهاییان در زادگاه خود به نمایش می گذارد. سیاستهایی که می کوشد، بزرگترین جامعه اقلیت ایرانی را از لحاظ اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و قانونی مورد یورش قرار دهد و چون 30 سال تلاش بی وقفه، با صرف هزینه های سنگین اقتصادی و اجتماعی و تبلیغاتی، ره به جایی نبرده، به کوچاندن اجباری این جامعه از ایران کمر همت بسته اند که افزایش فشار، تشدید محرومیت های اجتماعی و ایجاد رعب و وحشت با دستگیری های روز افزون و نیز یورش به منازل، از نمونه های تلاش مسئولین کشور در این راستااست .

ضرب و شتم آناهیتای هفت ساله، دانش آموز بهایی شیراز

2011-06-15T09:10:00.001-07:00

تبدیل دبستان به حس زندان برای کودکان بهایی، تشویق دیگر کودکان به منزوی کردن همکلاسیشان با دعوت روحانیون و افرادی به مدارس و نامگذاری ایشان با عناوینی چون "نجس"، اخراج این کودکان به علت عقاید دینیشان، و گاه ضرب و شتم دانش آموزان بهایی، از آزارهایی ست که گاه و بی گاه کودکان بهایی ایران زمین را دچار خود می کند.
یکی از موارد این رفتار غیر انسانی در ارتباط با دانش آموز بهایی کلاس اول دبستان در شیراز صورت گرفته است.

، آناهیتا زهرایی 7 ساله، که مشغول تحصیل در یکی از دبستانهای شیراز بوده است، به علت " شرکت نکردن در نماز جماعت" توسط معلم خود با لوازم تحریر مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. این معلم (اگر بتوان نام معلم بر او نهاد)، سپس قاشقی را در آشپزخانه مدرسه داغ کرده و به عنوان تنبیه روی دست این کودک گذارده است و به گمان خود، پشت دستش را داغ کرده است!

زمانی که مادر این دانش آموز به عنوان اعتراض به مدرسه کودک خود مراجعه می کند، معلم آناهیتا، رفتار غیر انسانی خود را در حضور سایر مربیان و مدیر مدرسه، افتخار آمیز عنوان می کند. پدر آناهیتا، آقای زهرایی، طی پیگیری هایی از پزشکی قانونی توانسته است نامه پزشکی قانونی را در ارتباط با جراحت کودکش دریافت کند و در نتیجه این پیگیری ها، معلم مربوطه توبیخ شده است.

طبق ماده چهار قانون اساسی در ارتباط با حقوق کودک و نوجوان " هر گونه صدمه و آزار و شکنجه جسمی و روحی کودکان و نادیده گرفتن عمدی سلامت و بهداشت روانی و جسمی و ممنوعیت از تحصیل آنان ممنوع و مرتکب به سه ماه و یک روز تا شش ماه و تا ده میلیون ریال جزای نقدی محکوم می گردد" حال باید دید در کجای این ماده، کودک را به مسلمان و غیر مسلمان تقسیم کرده اند و چگونه معلمان و مسئولین مدرسه اجازه دارند به عمد دانش آموزان بهایی خود را به انواع و اقسام آزار و صدمات جسمی و روانی، معذب کنند و در چه فضایی فرصت می یابند این رفتار خود را افتخار آمیز قلمداد کنند؟

کدام یک از مربیان و مسئولین مدارس که دانش آموزان را به علت اعتقاداتشان مورد صدمه قرار می دهند، طبق این قانون، مورد محاکمه قرار می گیرند و چه کسانی جواز کار این افراد غیر صلاح را در ارتباط با کودکان این مرز و بوم، صادر می کنند؟

بازداشت ریاض سبحانی، شهروند بهایی تهران

2011-06-15T09:09:00.001-07:00

وقتی مامورین اجرای حکم، بدون حکم و برخلاف قانون، عمل می کنند، دیگر چه توقع از دیگران می رود که قانونی باشند و بر اساس حکم رفتار کنند. وقتی افراد بدون حکم دستگیر می شوند و خانه ها مورد یورش قرار می گیرند، نام این کنش مامورین دولت را جز تاراج و زور چه می توان گذارد؟ یا زمانی که افراد بدون علت دستگیری و تفهیم اتهام دستگیر می شوند، این کردار را چه اصطلاح می توان کرد؟

این شیوه دستگیری درارتباط با شهروندان بهایی و نیز بسیاری دیگر از ایرانیان،دیده می شود. از نمونه های بارز این روش بازداشت، یورش به منزل ریاض سبحانی و دستگیری وی در 24 خرداد ماه سال جاری ست. بر اساس گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، مامورین امنیتی در ساعت 6:30 صبحگاه به منزل این شهروند بهایی هجوم بردند؛ در حالیکه هیچ حکم بازرسی منزل و یا بازداشت در دست نداشتند و مطابق تمام دستگیری های دیگر و بر خلاف اصول قانون اساسی، هیچ توضیحی به ریاض سبحانی و خانواده اش مبنی بر علت دستگیری، عنوان نکردند.

ریاض سبحانی پدر ژینوس سبحانی، منشی سابق دفتر کانون مدافعان حقوق بشر، است. ژینوس سبحانی یک بار در دی ماه 87 و در پی یورش به دفتر کانون مدافعان و نیز در دی ماه 88 به همراه همسرش آرتین غضنفری، دستگیر شد و پس از حدود سه ماه بازداشت و بازجویی، به قید وثیقه آزاد شد.

آرتین غضنفری، همسر ژینوس سبحانی نیز به همراه12 تن دیگر از شهروندان بهایی
در 13 دی ماه 88 بازداشت شد و دادگاهش در فروردین ماه 89 برگزار گردید و بر اساس حکم دادگاه به 1 سال حبس تعزیری محکوم شد. وی در حال حاضر در حال گذران دوران یک ساله خود می باشد.

بنا بر اصل 32 قانون اساسی " هیچ کس را نمی توان دستگیر کرد، مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین می کند. در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله کتبا به متهم ابلاغ و تفهیم شود و حداکثر ظرف مدت بیست و چهار ساعت پرونده مقدماتی به مراجع صالحه قضایی ارسال و مقدمات محاکمه، در اسرع وقت فراهم گردد. متخلف از این اصل، طبق قانون، مجازات می شود."
حال باید پرسید کدام یک از بازداشت های مامورین دولت که خود باید نماینده اجرای قانون اساسی باشند، بر این اساس صورت می گیرد؟ چه روزها که خانواده فرد بازداشت شده بی خبر از وضعیت او پیگیر شرایط او هستند و پاسخ مسئولین این است که هنوز بازجویی او تمام نشده یا از دادن هر گونه پاسخ به خانواده، سرباز می زنند. حتی در اکثر موارد فرد بازداشت شده را مجبور می کنند بدون تفهیم اتهام، به سوالات بازجو پاسخ دهند و اگر بر طبق قانون حاضر به پاسخگویی نشود، تبعات سنگینی را باید در پشت درهای بسته زندان ها متحمل شود.

دستگیری انیسا دهقانی، شهروند بهایی اصفهان

2011-06-08T10:10:00.000-07:00

این سیلاب بیداد سر باز ایستادن ندارد. ندادن حقوق اولیه شهروندی کم بود، دستگیری و یورش و ربودن هم هر روز به آن افزوده می شود. در ادامه روند آزار بهاییان، انیسا دهقانی، شهروند بهایی اصفهان، در مشهد توسط وزارت اطلاعات این شهرستان بازداشت شد.
این دستگیری در عصر روز 11 خرداد و در ترمینال اتوبوس مشهد صورت پذیرفته است. انیسا دهقانی که برای دیدار دوستانش از اصفهان به مشهد سفر کرده بود، در هنگام بازگشت به ترمینال، در حالیکه سوار اتوموبیل دوستش بوده، توسط مامورین اطلاعات متوقف می شود و با ملاحظه حکم بازداشت مامورین امنیتی، مجبور به سوار شدن خودروی مامورین اطلاعات مشهد می شود. وی اینک به محل اداره اطلاعات منتقل شده است و تا کنون دوبار با خانواده اش تماس تلفنی داشته است. با وجود پیگیری های خانواده انیسا دهقانی، هیچ دلیلی برای بازداشت او توسط مسئولین امنیتی ارائه نشده است.
این در حالی ست که در زمان دستگیری هیچ مامور زنی برای همراهی وی حضور نداشته و تمام مامورین مرد بوده اند.
انیسا دهقانی 29 ساله و یکی از دانشجویان دانشگاه علمی بهایی بوده است که در اول خرداد ماه، توسط مامورین امنیتی در سراسر ایران مورد یورش قرار گرفت.
آزار بهاییان ایران، هر روز بعد جدیدتری را به خود می گیرد. تعداد بازداشت و احضار و بازجویی ها، یورش های گسترده و خفقان روز به روز اقتصادی و اینک یورش به دانشگاه بهاییان که جایگزینی برای محرومیت جوانان بهایی از ورود به دانشگاهها بود،روز به روز در حال گسترش است.
هجوم با اسلحه به منازل بهاییان در استان مازندران، ربودن دانشجوی بهایی و شکنجه او و اینک متوقف کردن خودرو برای دستگیری انیسا دهقانی.تمام این آزارها و بی عدالتی ها در برابر جامعه ای بی دفاع و صلح طلب که در تاریخ آیین خود اثبات کرده است، هیچگاه دست به انتقام و خشونت نزده اند، نشان از ضعف و بی عدالتی دولت دارد. نیرویی که از ابتدای انقلاب با تمام قوا به ریشه کنی و بدنامی این اقلیت جامعه ایرانی نموده است و چون عاجز آمده هر روز بر دامنه خشونت خود می افزاید.
این دستگیری ها و نیز اتهامات بی اساس و احکام ناعادلانه صادره، نشان از عدم وحدت رویه قوه قضاییه نیز در نقاط مختلف ایران دارد. حتی اتهامات بی اساس مشابه، در شهرهای گوناگون، احکام گوناگونی را در بر می گیرد و در بعضی شهرها متناسب با بغض بیشتر قاضی و بازجو، ناعادلانه تر هم می شود.

یورش به ضیافت بهاییان بابل و دستگیری دو شهروند بهایی

2011-06-06T04:23:00.001-07:00

شامگاه شنبه 14 خرداد ماه مامورین امنیتی بابل به منزل پژمان نیکو نژاد و همسرش شراره کاشانی نژاد در این شهرستان یورش بردند. این مامورین با عنوان جعلی مامور تاسیسات، خود را معرفی کرده و وقتی پژمان نیکونژاد برای باز کردن در به پایین ساختمان می رود، مامورین به همراه او وارد خانه می شوند. در مجموع حدود 10 نفر از مامورین امنیتی و نیروی انتظامی وارد منزل می شوند و اقدام به تفتیش محل و بی حرمتی به حاضرین در خانه می کنند زیرا آن شب ضیافت بهاییان بابل در منزل پژمان نیکونژاد برگزار شده بود. این مامورین، یک نفر از افراد حاضر در خانه در مورد ضرب و شتم قرار می دهند و دیگران را مجبور می کنند که برگه تعهدی را امضا کنند که دیگر در تشکیلات غیر قانونی بهایی شرکت نمی کنند.در این میان، بازجوی وزارت اطلاعات استان مازندران موسوم به موحد که رفتار بسیار بد و خشنی را با بهاییان دستگیر شده دارد،نیز حضور داشت.

یکی از مامورین در پاسخ به سوال یکی از حاضرین که می پرسید چرا تابلوها را جمع می کنند، در نهایت بی حرمتی پرسید که آیا بهایی هستی؟ و وق وقتی او می گوید بله، جواب می دهد: "شما حق نفس کشیدن هم ندارید" بعد هم یک سیلی به این فرد میزند.
در این یورش، کتب و تصاویر مربوط به آیین بهایی، کیس کامپیوتر، ماهواره و برخی وسایل منزل صاحبخانه ضبط شد و هر دو نیز بازداشت شدند. تا کنون از محل نگهداری این زوج اطلاعی در دست نیست.
این دستگیری در حالی صورت می گیرد که پژمان نیکونژاد و همسرش دارای یک فرزند خردسال هستند و در حال حاضر هر دو پدر و مادر بازداشت شده اند و کودک از حمایت ایشان بی بهره است.

دستگیری سه شهروند بهایی در بابلسر

2011-06-05T14:51:00.000-07:00

شامگاه روز شنبه 14 خرداد ماه، 4 نفر از مامورین اطلاعات بدون حکم قانونی و با برگه ای دست نویس و فاقد مهر، به همراهی نیروهای انتظامی مسلح به باتوم و اسلحه، به ضیافت بهاییان بابلسر یورش بردند. در این هجوم علاوه بر ضبط کتب و تصاویر مربوط به دیانت بهایی، اقدام به دستگیری دو تن از حاضرین در جمع میثاق لقایی 78 ساله و دخترش مهوند لقایی نمودند.در ضمن، نیروهای امنیتی، حاضرین در جمع را با ایجاد رعب و وحشت مجبور کردند که تعهد نامه ای را مبتنی بر "جرم بودن شرکت در ضیافت" امضا کنند.
این در حالیست که همزمان، 6 تن از مامورین اطلاعات بابلسر، به منزل نادیا فرهادی (ایمانیان)، یکی از مسئولین دانشگاه علمی بهاییان در بابلسر، هجوم برده و پس از توقیف کامپیوتر و کتب و تصاویر مربوط به آیین بهایی، نامبرده را دستگیر نمودند و به محل نامعلومی منتقل کردند.
دانشگاه علمی بهاییان ایران در روز اول خرداد ماه مورد یورش نیروهای امنیتی قرار گرفت و نزدیک به 40 منزل در سراسر ایران و به خصوص، تهران، شیراز، اصفهان و کرج مورد تفتیش واقع شد و 14 نفر بازداشت شدند که با دستگیری نادیا فرهادی، این تعداد به 15 نفر می رسد.
جوانان بهایی ایران پس از انقلاب فرهنگی 59 از ادامه تحصیل در دانشگاههای ایران ممنوع شدند. در این 30 سال محرومیت از یکی از ابتدایی ترین حقوق شهروندی یعنی حق تحصیل، راه اندازی دانشگاه بهایی، سعی نمود نیازهای آموزشی جوانان بهایی را در این سالها پاسخ دهد.

* ضیافت نوزده روزه یکی از گردهمایی بهاییان است که هر نوزده روز یک بار برگزار می شود. در این تجمع سه بخش عمده وجود دارد: بخش "روحانی" مخصوص خواندن دعا و مناجات و تفکر بر معانی آن، بخش "اداری" مربوط به مشورت درباره مسائل جامعه بهایی و پیشنهاداتی برای بهبود و رفع مشکلات و نیز پیشرفت روحانی و اجتماعی بهاییان و سایر مردم می شود. در نهایت بخش " اجتماعی "ست که با هدف عمده الفت و محبت و تحکیم ارتباط بین اعضای جامعه بهایی صورت می گیرد. ضیافت شامل همه اعضای جامعه بهایی می گردد و در آن فرصتی برای انتخاب مسئولین جامعه بهایی در سطح محلی وجود دارد. اما پس از انقلاب 57 ، تمام محافل انتخابی بهایی تعطیل گردید و در نتیجه این کارکرد ضیافت در ایران از دست رفت .بهاییان در 30 سال گذشته محلی برای برپایی مراسم خود نداشته اند زیرا که تمام اماکن آنان توسط دولت غصب گردید؛ بنابراین جلسات دعا، مشورت یا ضیافت را در منزل خود و با تعداد محدود برگزار می کنند.

*تصویر سمت راست:میثاق لقایی
تصویر سمت چپ: مهوند لقایی

دستگیری هوشنگ میثاقیان، شهروند بهایی شیراز

2011-06-01T14:14:00.000-07:00

در ادامه دستگیری های گسترده شهروندان بهایی در سراسر ایران، هوشنگ میثاقیان در شیراز بازداشت شد. دستگیری وی در روز شنبه 8 خرداد ماه 90 و در پی احضار او به پلاک صد شیراز صورت گرفته است. به نظر می رسد دستگیری وی در ادامه یورش نیروهای امنیتی به دانشگاه بهاییان ایران است.
در اول خرداد ماه90، مامورین اطلاعات تهران، شیراز، ساری، اصفهان و کرج به حدود 40 منزل از منازل بهاییان این شهرها یورش برده و با دستگیری هوشنگ میثاقیان، تعداد بازداشتی ها به 14 نفر رسیده است. پیشتر نیز دو تن از بازداشتی ها (وحید مختاری و دانیال اوجی)، آزاد شده اند. در حال حاضروحید محمودی، رامین زیبایی،شاهین نگاری، کامران مرتضایی، نوشین خادم ، محمود بادوام، افروز فرمان برداری، امان الله مستقیم، صدف ثابتیان، فواد مقدم، سهیل قنبری، فرهاد صدقی، هوشنگ میثاقیان و نوید اسدی در زندان به سر می برند و تا به حال ملاقاتی با خانواده های خود نداشته اند.

در این میان، در همان روز اول خرداد، دانیال اوجی که یکی از دانشجویان این دانشگاه بود، توسط افرادی ناشناس که خود را بی ارتباط با نیروهای امنیتی معرفی می کردند، ربوده شده و پس از 3 روز شکنجه، در انتهای اتوبان همت رها شد.

دانشگاه علمی آزاد بهاییان ایران (بی آی اچ ای)، موسسه ای نیمه آنلاین و برای تحصیل جوانان محروم از تحصیل بهایی ایران از سال 1366 و توسط جامعه بهایی ایران تاسیس شده است.
در این موسسه، برخی از رشته های دانشگاهی قابل اجرا، به دانشجویان بهایی تدریس می شود. اساتید و دانشجویان بهایی ایرانی پس از انقلاب فرهنگی 59 از حضور در دانشگاههای کشور ممنوع شدند و دانشگاه علمی آزاد، ابتکار و جایگزینی برای این تبعیض تحصیلی بود.

احضار گلاره فناییان، فرزند هوشنگ فناییان شهروند بهایی زندانی

2011-05-31T03:56:00.001-07:00

یکشنبه 8 خرداد ماه نیروهای امنیتی آمل با منزل گلاره فنائیان تماس گرفته و از او می خواهند که روز دوشنبه ساعت 8 صبح به ستاد خبری آمل مراجعه کرده و به تعدادی پرسشها پاسخ دهد. وی حضور خود را منوط به احضاریه کتبی کرد. مامورین اطلاعات روز دوشنبه سراغ پدر وی هوشنگ فناییان که در حال حاضر در زندان آمل است رفته و می گویند از آنجا که دخترت به احضاریه جواب نداده، مجبور به صدور حکم بازداشت او هستیم. اشاره مامورین به نامه ای است که گلاره فناییان با عنوان "سین مثل سربلندی" پس از بازداشت پدرش در پیش از عید نوروز نگاشته است.
پدر وی هوشنگ فناییان نیز چند روز پیش از عید، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و به 4 سال و نیم حبس محکوم شد. سه سال به علت فعالیت در جامعه بهایی، یک سال به علت عضویت در سایت فیس بوک و شش ماه به علت نوشتن نامه به رهبری محکوم شده است.

دانیال اوجی پس از شکنجه سه روزه در انتهای اتوبان همت رها شد!

2011-05-26T07:39:00.000-07:00

به گزارش جمعیت تبعیض تحصیلی، دانیال اوجی یکی از دانشجویان بهایی که در اول خرداد 90ربوده شده بود، پس از 3 روز بی خبری و شکنجه های آشکار، در انتهای اتوبان همت پیدا شد.
این جوان بهایی که در همان روز یورش به دانشگاه بهایی و توسط نیروهای مسلح ناشناس ربوده شده بود. ساعت 11 شب ماشینی، خودروی وی را متوقف نموده و پس از ضرب و شتم وی را به مکانی نامعلوم منتقل می کند.
تصاویر منتشر شده از او و نیز گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، حکایت می کند از شکنجه های شدید روحی و جسمی که در این 3 روز بر وی وارد شده. آزارهایی چون سوزاندن بدن با سیگار، آویزان کردن از پا، کتک زدن و استفاده از شوکر و تهدید وی به اعدام انقلابی که با فریادهای الله اکبر و شلیک های هوایی، فضای اعدام را واقعی تر می ساخته.
این افراد به ظاهر ناشناس، سوالاتی درباره ارتباط وی با نوید خانجانی یکی از دیگر از دانشجویان محروم از تحصیل و نیز دانشگاه بهایی کرده اند.
شگفت است که این افراد که خود را افراد غیر وابسته به اطلاعات معرفی کرده اند، در همان روز یورش و با سوالات مشابه با نیروهای اطلاعات، این دانشجو را مورد بازجویی قرار داده اند.
حتی اگر این افراد، وابسته به نیروهای امنیتی نباشند، رفتار غیر انسانی ایشان، نشان از نهایت ناامنی و شکست و ناکامی نیروهای امنیتی در برقراری امنیت در کشور دارد. چطور می شود عده ای رباینده، با تمام تجهیزات شکنجه، جوانی را مورد شکنجه و بازجویی(با همان دلایل مشابهی که 15 نفر دیگر را در همان روز بازداشت کرده اند)، قرار دهند و دولت ایران هم هیچ خبری از این ناامنی ها و مجرمین خطرناک نداشته باشد؟
به نظر می رسد نیروهای امنیتی بهتر است به جای محروم کردن تعدادی جوان از درس خواندن، به برقراری امنیت در این فضای متشنج بپردازند!!

هوشنگ فناییان شهروند بهایی به چهار سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد!

2011-05-26T06:17:00.000-07:00

هوشنگ فناییان از شهروندان بهایی ساکن آمل، در 22 اسفند 89 توسط مامورین اطلاعات ساری دستگیر شد و 25 روز را در سلول انفرادی زندان ساری سپری کرد. سپس مامورین امنیتی وی را به زندان آمل منتقل کردند و اینک نیز در همین زندان به سر می برد.در 4 خرداد ماه 90، حکم چهار سال و نیم حبس تعزیری به هوشنگ فناییان ابلاغ شد.
اتهامات وی از جمله "عضویت در سایت ضد انقلابی فیس بوک و دوستیابی در این سایت با بیش از 500 نفر" بوده است.در ضمن نامه وی به رهبر ایران برای دادخواهی از بالاترین مقام کشوری نیز به عنوان "توهین به مقام معظم رهبری "یاد شده است. محتوای پرونده حکم هوشنگ فناییان را در ادامه می توانید ملاحظه کنید:

"آقای هوشنگ فنائیان فرزند روشن آقا 48 ساله ،متاهل ، متهم است به عضویت در گروهها و سازمانهای مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران و تبلیغ علیه نظام به نفع گروههای فوق و توهین به مقام معظم رهبری . با این توضح که متهم فوق از اعضای فعال و با انگیزه تشکیلاتی فرقه ضاله بهائیت بوده و علارغم مطلع بودن از صدور اطلاعیه صادره از سوی دادستان محترم کل کشور که در تاریخ 29/11/87 منتشر شده و هرگونه فعالیت تشکیلاتی فرقه ضاله بهائیت را ممنوع اعلام نموده و تشکیلات بهائیت نیز تعطیلی فرقه را پذیرفته و به اطلاع عموم بهائیان رسانیده است . مع الوصف نام برده با بی اعتنایی به اطلاعیه در جلسات غر قانونی و مناسبات فرقه ای در آمل شرکت نموده و بنا بر آموزه های تشکیلاتی از فضای سایبری در جهت اهداف فرقه ای بهره برداری کرده و به عضویت در سایت ضد انقلابی فیس بوک و دوستیابی در این سایت با بیش از 500 نفر ارتباط برقرار کرده و با انجام کار فکری و ذهنی به تدریج آموزه های انحرافی و ضد دینی خود را به آنها منتقل و به اصطلاح تغییرات ذهنیتی در نگرش دینی افراد ایجاد میکند لازم به ذکر است که سایت مرکزیت جهانی فرقه موسوم به بیت العدل مستقر در اسرائیل در دهه گذشته بر محور توسعه اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی و رشد نیروی انسانی عناصر بهایی ایران قرار گرفته بود و گردانندگان فره ضاله از سال 81 اقدام به راه اندازی موسسات آموزشی و پرورشی نیروز انسان ماهر و مبلغ نمودند سپس با به کار گیری عناصر مبلغ سلسله اقدامات تشکیلاتی و طرح های تبیلغی جمعی و انفرادی طبق نقشه های یک ساله و چند ساله مرکزیت فرقه به مرحله اجرا درآوردند .
با توجه به محتویات پرونده مفاد کیفیر خواست صادره از دادسرای عمومی انقلای شهرستان آمل ، گزارش اداره اطلاعات آمل ، کشف آلات و ادوات جرم از جمله کیس کامپیوتر و سی دی ها کتب و جزوات آموزشی تبلیغی فرقه بهائیت ،اظهارات و اقاریر ضمنی متهم در اداره اطلاعات و دادسرا و دفاعیه بلاوجه در جلسه دادگاه ، نوشتن نامه اهانت آمیز به مقام معظم رهبری و سایر قرایم و امارات موجود پرونده بزههای انتسابی مسلم بوده و دادگاه مستند ا به مواد 498، 499 ، 500 ، 514 قانون مجازات اسلامی و با رعایت ماده 47 قانون مذکور متهم فوق را بابت اتها عضویت در گروهها و سازمان های مخالف نظام به تحمل 3 سال حبس ،با احتساب بازداشت های وی و بابت تبلیغ علیه نظام به تحمل یک سال حبس و بابت توهین به مقام رهبری به 6 ماه حبس محکوم می نماید
ضمنا آلات و ادوات جرم چون کیس کامپیوتر و ... به نفع دولت ضبط میگردد و رای صادره حضوری و به مدت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر در استان می باشد
حسن زاده
رئیس دادگاه انقلاب اسلامی آمل"

هجوم به موسسه علمی بهاییان ایران

2011-05-22T15:51:00.000-07:00

دیروز اول خرداد بود؛ از ساعات اول بامداد مامورین امنیتی کار خود را شروع کردند. یورش گسترده به حدود 36 تن از منازل بهاییان در سراسر ایران و دستگیری 16 نفر از آنان.این هجوم و دستگیری ها در ارتباط با مسئولین موسسه علمی آزاد بهاییان صورت گرفت و علاوه بر هجوم به منازل و محل کار و ضبط رایانه های شخصی و کتب، آزمایشگاه نیز پلمپ شد.
این حملات گسترده به خصوص در تهران، شیراز، اصفهان و کرج صورت پذیرفته است.

این یورش به منازل پیمان روحانی، شاهین نگاری، رامین زیبایی، کامران مرتضایی، نوشین خادم، وحید مختاری، محمود بادوام، امان الله مستقیم، فواد مقدم، صدف ثابتیان، افروز فرمان برداری، سهیل قنبری، دانیال اوجی، امیرهوشنگ امیر تبار، فرهاد صدقی، نوید اسدی، پیمان کوشکباغی و آزیتا رفیع زاده، نگار باقری، نسیم باقری، طلوع گلکار، بابک بهشتی، آیدا طائف، نگین قدمیان، رکسانا کاظمی، فرانه تحقیقی، سینا و انیسا رحیمی، وفا میثاقیان، شهناز سمیعی، آقای طالعی، احمد گلزار، نغمه نعیمی، نعیم خاضعی، شکوه سلمانی، مظلوم جهرمی، کوروش شعاعی، مهران بهمردی صورت گرفته و در ضمن آن تا کنون 16 نفر بازداشت شده اند.

وحید محمودی، شاهین نگاری، رامین زیبایی، کامران مرتضایی، نوشین خادم، وحید مختاری، محمود بادوام، امان الله مستقیم، فواد مقدم، صدف ثابتیان، افروز فرمان برداری، سهیل قنبری، دانیال اوجی، امیرهوشنگ امیر تبار، فرهاد صدقی و نوید اسدی از بازداشت شدگان این حملات نیروهای امنیتی ایران هستند.

بهاییان ایران پس از انقلاب 57 و شکل گیری حکومتی مذهبی از جرگه شهروندان ایرانی خارج شدند. در قانون اساسی در میان اقلیت های مذهبی هیچ نامی از ایشان برده نشد و تمام حقوق و مزایای یک شهروند ایرانی در ارتباط با ایشان در هاله ای از ابهام باقی ماند. پس از انقلاب فرهنگی 59، تبعیض و فشار بر این جامعه شدت و گسترش یافت. تمام اساتید و دانشجویان بهایی از دانشگاه اخراج شدند و حتی اساتید بازنشسته از دریافت حقوق بازنشستگی سالهای خدمت خود بازماندند.

تبعیض علیه بهاییان که بنایش در قانون اساسی ایران گذارده شده بود، دست را برای مسئولین باز می گذاشت تا هر چه بیشتر مواردی بر این بی عدالتی بیفزایند. بهاییان از اشتغال در کارهای دولتی محروم شدند. تا سالها از اخذ گذرنامه و ثبت رسمی ازدواج و طلاق ممنوع شده بودند، تا نرم نرمک بعضی حقوق ابتدایی ایشان با پیگیری های قانونی به دست آمد. در دوران ریاست جمهوری آقای خاتمی تلاشهای از سوی ایشان برای از ابهام درآمدن وضعیت تحصیلی بهاییان صورت گرفت و بی نتیجه ماند.

از سوی دیگر در آیین بهایی بر کسب علوم و هنرها تاکید فراوان شده و نیز بر منع تقیه و ریا بنابراین در دانشگاهی که صفحه نخست آن با ستون مذهب تبعیض آمیز تنها چهار گزینه اسلام، زردشتی، مسیحی و کلیمی را در خود می گنجاند، جایی برای جوانان این جامعه بازنمی گذارد. بنابراین بهاییان ایران ( اساتید بهایی اخراجی از دانشگاه) در سال 1366 با امکاناتی ابتدایی ولی با کمال اشتیاق، رشته های محدودی را برای تحصیل جوانان بهایی ایران مهیا کردند و در منازل به آموزش این جوانان پرداختند تا جامعه ای که از سوی مسئولین ایران از تمام ابعاد فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و روانی مورد فشار قرار گرفته بود، به زندگی خود در خاک ایران ادامه دهد و جوانانی را بارآورد که برای این مرز و بوم و تمام کره خاکی مفید و سازنده باشند.

در 7 مهر ماه 1377، یورش گسترده دیگری به منازل 500 نفر از بهاییان ایران صورت گرفت. تمام کامپیوترها و وسایل آزمایشگاهی به تاراج برده شد و تعداد زیادی از اساتید و مسئولین این موسسه بازداشت شدند. درخواست نامشروعی که از ایشان شد، تعطیلی این دانشگاه خودجوش بود که هرگز از سوی مسئولین این موسسه مورد قبول واقع نشد.

بهاییان ایران به مانند سایر ایرانیان، یک انسانند و یک ایرانی . نداشتن حق ابتدایی تحصیل دانشگاهی در دانشگاههای کشور، هیچ توجیه انسانی ، دینی و اخلاقیی ندارد. به همین دلیل مسئولین ایران سعی می کنند هویتی جعلی، سیاه و مطرود از این شهروندان ایرانی بسازند تا هر چه بیشتر بتوانند آنها را مجبور به مهاجرت اجباری از ایران نمایند و نیز به سیاست های تبعیض آمیز و ناعادلانه خود ادامه دهند، تا هیچ صدای متفاوتی در این سرزمین هزاررنگ شنیده نشود.

بهاییان نیز به مانند تمام شهروندان دیگر ایرانی مورد تبعیض، باید حقوق خود را در کشور خود دارا شوند؛ با هویت و نام واقعی خود، با هر آنچه هستند نه با آنچه مسئولین ایران دوست دارند که باشند. جوانان بهایی ایران با نام "بهایی" و با هویت حقیقی خود و نه در سایه تقیه و دروغ، به حقوق خود خواهند رسید. همانطور که کردها و اقلیتهای قومی، دانشجویان محروم از تحصیل، روزنامه نگاران، زنان و دگراندیشان با تفکر ناب خود و اندیشه های رنگارنگ خود باید به حق آزادی بیان، دین و عقیده در زادگاه خود برسند.

برای مراجعه به مطالب مربوط به این لینکها توجه کنید:
http://khabarnavard.blogspot.com/2008/09/blog-post_28.html

http://khabarnavard.blogspot.com/2009/07/blog-post_08.html

به مناسبت شروع چهارمین سال دستگیری یاران ایران

2011-05-11T13:28:00.000-07:00

این متن توسط یکی از خوانندگان عزیز خبرنورد ارسال شده است:

حقیقت چیزی نیست که بتوان آن را پنهان نمود. هرچند انکار شود و یامورد بی مهری قرار گیرد ، بازهم اشعه های گرم و پر نورش از لابه لای ابرهای تیره سیاه خواهد درخشید. آزادی شعار نیست ؛ آرمان هم نیست؛ آزادی حقیقت است. حقیقت مطلقی که در هر زمان به مقتضای استعداد بشر به مفهومی جدید رنگ می گیرد و جلوه می نماید. امروز گرچه آزادی در بن هر گلویی خفه می شود ولی پیوسته صداهای زیادی از برای تحقق آن بلند شده است ؛ خونهای زیادی ریخته شده است و نفوس زیادی جان و مال و فرزند، بل همه چیز خود را در طبق اخلاص فدا کرده اند. انگار این سنت تاریخ است که در هر زمانی تکرار می شود.
در این زمان که همه جا صحبت از اجرای قانون، تحقق حقوق حقه انسانی و برقراری عدالت و انصاف است بسیاری از شهرواندان ایران هستند که بخاطر تعصبات مذهبی، نژادی ، قومی، جنسی و دگر اندیشی مورد بی عدالتی و اعمال ناروای برخی از مسئولین امور قرار می گیرند.
بسیاری از جوانان به دنبال آزادی های مشروع خود در خیابانها یا در مراکز آموزش عالی مورد ضرب و جرح قرار می گیرند، عده زیادی از آنها محروم از تحصیل می شوند، بسیاری بازداشت می شوند و مورد تهمت ، اتهام و شکنجه های روحی و جسمی قرار می گیرند؛ بسیاری از زنان این دیار چشم بر لحظه آزادی خود دوخته اند تا از سلطه مردان نجات یابند؛ بسیاری از مذاهب و اقوام ایرانی از ظلمت جهل و تعصبی که همه جا را خفقان کرده است به دنبال عدل و انصاف و مساوات در این خاک هستند.
در این میان ، در کنار همه تعصبات کورکورانه و جاهلانه ای که زنان و دختران ، اقوام و مذاهب مختلف و دگر اندیشان و روشن فکران این سرزمین را محروم از حقوق انسانی و شهروندی خود کرده است، بهائیان اقلیت مذهبی غیر رسمی هستند که شاید بیش از دیگران در طول تمام سی سال گذشته انقلاب از هرگونه حقوقی محروم بوده اند؛ حق تحصیلات عالیه، اشتغال در پست های اداری ، حقوق بازنشستگی، ثبت ازدواج و هرگونه طلاق ، گرفتن پاسپورت و ... و بیش از دویست نفر از آنها در اول انقلاب به حکم عدم کتمان عقیده اعدام شدند؛ کسانی که دنیا به علم و هنرشان افتخار می کرد تنها به صرف عقیده جان باختند تا به جهت تعصبات جاهلانه برخی هموطنانشان دنیا از علم و هنرشان محروم گردد.
این شهروندان دراثر مشقات و تضییقات بی شماری که در طول سالهای متمادی تحمل نموده اند آماده اند تا در حلقه خویشاوندان ، دوستان، آشنایان و همسایگان چون نهادی از ثبوت قد برافرازند و چون مشعلی فروزان نور امید و شفقت را بر هموطنان خود برافشانند. اطمینان به آینده درخشان ایران را در قلوب خود و دیگران زنده نگاه دارند و بر این باور استوار باشند که سرانجام نور معرفت و دانایی غمام تیره جهل و نادانی را زائل خواهد ساخت و عدالت خواهی و انصاف طلبی مردم سبب خواهد شد که از چنگ تهمت و افترا رهایی یابند و محبت و وداد بر نفرت و عناد چیره خواهد گشت.
" بهائیان ایران با سلوک و منش خود نشان داده اند که واکنش صحیح در مقابل ظلم نه قبول خواسته های سرکوب گران است و نه پیروی از خوی و روش آنان. افرادی که گرفتار جور و ستم هستند می توانند با اتکا به قدرتی درونی که روح انسان را از آسیب کینه و نفرت محفوظ می دارد و موجب تداوم رفتار منطقی و اخلاقی می شود، ورای ظلم و عدوان بنگرند و بر آن فائق آیند. امید آنکه این بیان حضرت عبدالبهاء در گوشها طنین افکند : ایران مرکز انوار گردد ، این خاک تابناک شود و این کشور منور گردد."
به امید آن روز که همه با هم ، دست در دست هم برای تاسیس جامعه ای پیشرو و مرفه و پیشبرد تمدنی سازنده و تحکیم فرهنگی بر پایه یگانگی گام برداریم.

مصاحبه سایت روز آنلاین با خانواده دو تن از زندانیان قرچک ورامین

2011-05-10T07:48:00.000-07:00

فرشته قاضی"

خانواده های زندانیان سیاسی زن نسبت به وضعیت آنها در زندان قرچک ورامین هشدار داده و اعلام کردند این زندان فاقد بدیهی ترین حقوق انسانی است. شهلا کمال آبادی، مادر فریبا کمال آبادی و عبدالعلی مدد زاده، پدر شبنم مدد زاده به "روز" گفته اند که زندان قرچک ورامین کوچکترین امکانات ابتدایی یک زندان را ندارد و جان زندانیان سیاسی زن که به آنجا منتقل شده اند در خطر است. 9 زندانی سیاسی زن هفته گذشته به زندان قرچک ورامین منتقل شده اند و خانواده های این زندانیان به شدت نگران وضعیت روحی و جسمی آنها هستند. زندانیانی که خود در نامه ای اعلام کرده اند اگر شرایط فعلی ادامه یابد دست به اعتصاب غذا خواهند زد.
آنها نوشته اند: در ابتدای مشاهده این وضعیت و هتاکی ها و برخوردهای غیر قانونی ای که با زندانیان می شد، تصمیم به اعتصاب غذا گرفتیم، و کماکان بر این حق خود اصرار می ورزیم که در صورت تداوم شرایط فعلی، بیمی برای گذشتن از جان خود نداریم که اگر داشتیم هیچ کدام امروز در این جا نبودیم.اگرچه تجربه به ما ثابت کرده است که بی ارزش ترین چیز در زندان، جان آدمی ست. آن هم چنین زندانی، که اساس وجودش نه قانون، نه نظام جمهوری اسلامی، نه مقامات قضایی که اصل انسانیت را به زیر سوال می برد. به هر روی دست به دامان وجدان های بیدار شده ایم تا اگر ذره ای انسانیت در وجودمان باقی مانده باشد، در برابر این بی حرمتی ها به شان و منزلت انسانی که ملائک بر او سجده برده اند سکوت نکنیم.

با حیوان هم چنین رفتاری نمی کنند

فریبا کمال آبادی از زندانیانی است که به زندان قرچک ورامین منتقل شده. او عضو گروه 7 نفره یاران (رهبران جامعه بهایی ایران) است که به 20 سال حبس تعزیری محکوم شده و مادرش در مصاحبه با "روز" از تماس تلفنی چند ثانیه ای او با خانواده اش خبر داده و می گوید:

فریبا دو سه شب پیش تماس گرفت و چند ثانیه بیشتر نتوانست صحبت کند قبلا در رجایی شهر که بودند برای تلفن مشکلی نداشت اما از وقتی به ورامین رفته اند یکبار برای چند ثانیه با من و یکبار نیز حدود نیم دقیقه با دخترش تماس گرفته و گفت که نگران من نباشید چون امکان تماس تلفنی نیست و بیش از 300 نفر هستیم و صف تلفن بسیار طولانی است و امکان تماس گرفتن نیست. ما هم به شدت نگران هستیم هنوز مشخص نیست ملاقات خواهند داد یا نه و به چه صورتی خواهد بود و تلفن هم که به این صورت است و واقعا نمیدانیم چه بلایی سر او وسایر زندانیان دارد می آید. شهلا کمال آبادی می افزاید: برای بیش از 300 نفر، فقط 4 دستشویی است و شما تصور کنید این همه آدم در صف دستشویی ساعت ها منتظر می مانند و چه وضعیت اسفناکی است. لباس ها و ظرف هایشان را نیز مجبور هستند در دستشویی بشویند و با این اوضاع واقعا ما نگران هستیم و باور کنید این وضعیتی که در این زندان است به هیچ عنوان انسانی نیست و حتی با حیوان هم چنین رفتاری نمیکنند که با این انسان ها می کنند.

زندانیان سیاسی زن منتقل شده به زندان قرچک ورامین در نامه ای که منتشر کرده اند به این موضوع اشاره کرده و نوشته اند: عدم وجود کوچک ترین سیستم برای تهویه هوا، وضعیت اسف بار بهداشتی به نحوی که بوی فاضلاب و شدت گازهای ناشی از آن برای بسیاری از زندانیان ناراحتی های تنفسی جدی به وجود آورده است. دو سرویس بهداشتی برای بیش از 200 نفر، دو اتاقک حمام برای همین تعداد از زندانیان در نظر گرفته شده محدودیت های به وجود آمده به خاطر سرویس های بهداشتی، عملا باعث شده است تا بسیاری از زندانیان از محیط سوله و مابین تخت ها به عنوان سرویس بهداشتی استفاده کنند وبه دلیل نبود حتی یک شیر آب جداگانه زندانیان برای شستشوی لباس و ظروف خود باید از همین حمام و سرویس بهداشتی استفاده کنند. روزانه به اصطلاح "سه وعده" غذایی در سلف سرویس این زندان ارائه می شود. مادر فریبا کمال آبادی سپس به نقل از دخترش می گوید: فریبا می گفت از صبح در صف فروشگاه می ایستیم که بتوانیم چیزی بخریم ولی اینقدر آدم زیاد است که نوبت نمی رسد. در صف غذا به طور مداوم دعوا و درگیری و کتک کاری می شود و به تعدادی از زندانیان اصلا غذا هم نمی رسد. شرایط بسیار بسیار بد است خیلی بدتر از آن که خود ما تصور می کردیم و بتوانید تصور بکنید. او می افزاید: همه را در یک سالن بزرگ ریخته اند و این سالن قبلا انبار غله بوده و سپس مرغدانی و الان زندانیان زن را در آنجا نگهداری میکنند. فریبا می گفت تنها چند تخت سه طبقه است و برخی روی این تخت ها می خوابند و بقیه زندانیان روی زمین می خوابند و هیچ گونه امنیتی هم نیست چون زندانیان مختلف با اتهامات و جرایم مختلف در کنار هم هستند و وضعیت بهداشتی و خدماتی هم که مشخص است.

از خانم کمال آبادی می پرسم که آیا حکم فریبا 20 سال زندان در رجایی شهر نبوده؟
می گوید: حتی در این حکم غیر قانونی هم نوشته شده زندان اوین. یعنی هر کسی در هر حوزه ای که بازداشت می شود به زندان همان منطقه می رود اما به صورت غیر قانونی فریبا و خانم مهوش صابت را به زندان رجایی شهر بردند و بعد هم گفتند که رجایی شهر مربوط به حوزه کرج است و باید به زندان قرچک ورامین بروید و میخواهند زندان رجایی شهر را به زندان مردان تبدیل کنند. او می افزاید: زندان قرچک ورامین اصلا زندان هم نیست و من تنها برای بچه خودم نگران نیستم متاسف هستم و نگران از این همه بی عدالتی مگر این زندانیان انسان نیستند که در چنین شرایطی نگهد اری می شوند؟ غیر قانونی گرفته اند به خاطر جرم نکرده زندانی کرده اند حداقل مثل انسان رفتار کنند با حیوان هم چنین نمی کنند و باور کنید من واقعا نمیدانم چه بگویم هیچ کلمه ای برای این همه بی عدالتی نمی یابم. بیشتر به طویله می ماند تا زندان.

عبدالعلی مددزاده، پدر شبنم مددزاده نیز به "روز" می گوید که فرزندش در تماس تلفنی به او گفته است در سالنی که بیشتر به یک طویله می ماند زندانی هستند و هیچ نوع امنیتی ندارند. شبنم مددزاده، دبیر سیاسی پیشین انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران است که به اتفاق برادرش در سال 1387 بازداشت و به اتهام محاربه و اقدام علیه امنیت ملی، به پنج سال حبس همراه با تبعید به زندان رجایی شهر، محکوم شد.
او نیز به زندان قرچک ورامین منتقل شده و پدرش می گوید:
اینجا مریض شدن مصادف است با مردن و کتک کاری و شکنجه امری عادی است. نه بهداشتی وجود د ارد و نه حداقل امکاناتی و حتی ظرف هایمان را نیز در دستشویی می شوریم. آقای مددزاده می گوید که فرزندش امنیت ندارد و او به شدت نگران وضعیت جسمانی و روحی دخترش است. او می افزاید: هر اتفاقی برای دخترم و سایر زندانیان بیفتد مسولیتش با مسولینی است که آنها را به این زندان منتقل کرده و در بدترین شرایط نگهداری میکنند. زندانیان سیاسی منتقل شده به قرچک کهریزک در نامه خود از این زندان نوشته اند که زندان قرچک ورامین شامل هفت سوله است که هر سوله با تخت هایی به ظرفیت چند ده نفر تجهیز شده است. این در حالی ست که در هر کدام از این سوله ها بیش از 200 زندانی نگهداری می شوند. در بخش هائی از این نامه آمده تنبیهات بسیار شدید و برخوردها و درگیری های میان زندانیان بسیار دور از شان و مقام و منزلت انسان است. چرا که از خود می پرسیم در کجای دنیا نتیجه ی درگیری بر سر آب جوش و تنبیه متعاقب آن کشیدن ناخن های دستان یک زندانی باشد؟ در کجای دنیا عده ای مرد باتوم به دست را به بند نگهداری زنان زندانی به قصد ضرب و شتم می فرستند؟ در کجای دنیا کودکان ۱۴ و ۱۵ ساله را در چنین شرایطی نگهداری می کنند؟ زنان زندانی سیاسی در قرچک در بخش دیگری نوشته اند "مگر آنکه مسئولین قضایی کشور، تمام آنچه شرع و قانون و اخلاق بدان معتقد است را به گوشه ای افکنده باشند، و سیستم نظارتی خود را بر این اصل استوار کرده باشند که تمامی مجرمین، از کوچک ترین مرتکبین به جرم تا بزرگ ترینشان مستحق مرگ اند"

برای یک زندانی بهایی: هومن بختاور

2011-05-08T15:47:00.000-07:00

این نوشته توسط یکی از خوانندگان عزیز خبرنورد و از دوستان هومن بختاور از زندانیان بهایی مشهد نوشته شده است.

براي يك زنداني بهايي / هومن بخت آور"

يك دوست
7 ارديبهشت

نوشتن درباره يك دوست قديمي كه ماههاست وي را نديده اي شايد كاري ساده به نظر آيد ولي اين سادگي بيش از آنكه سهل باشد ممتنع است چرا كه اين دوست غايب ، ماههاست در يكي از بدترين و مخوف ترين زندان هاي ايران – با توجه به گزارشهاي نهادهاي بين المللي - و اگر واقع بينانه تر بنگريم زندانهاي جهان بي آنكه اجازه ساعتي مرخصي داشته باشد در حال سپري نمودن دوران محكوميت خود مي باشد .
اين رفيق " هومن بخت آور " نام دارد و خانه آهنيني كه در آن محبوس است " زندان وكيل آباد مشهد " مي باشد همان زنداني كه طي ماههاي گذشته بيش از صد انسان – به زعم آقايان ، گناهكار – در آن پنهاني و بدون اعلام نام و هويتي به جوخه اعدام سپره شده اند كه مطمئنا" بسياري از اين اعدام شدگان از هم بندان وي بوده اند .
با هومن بخت آور در طي دوران دبيرستان در مدرسه جباريان مشهد آشنا شدم در رشته رياضي درس مي خواند و از ورزشكاران دبيرستان محسوب مي شد . با آنكه زمان زيادي را به تمرين و ورزش اختصاص مي داد ولي هميشه از دانش آموزان ممتاز كلاس محسوب مي شد . منهم اهل ورزش بودم كه همين وجه اشتراك بود كه موجب پيوند و دوستي عميق و پايدار بين ما شد دوستي كه تا به امروز ادامه يافته هر چند مشغله زندگي بعد از دوران تحصيل كمتر اجازه داده همديگر را ببينيم ولي دوستي مان ماندگار مانده است . در دوران دبيرستان خيلي با هم صحبت مي كرديم كه طي همين گفتگوها بود كه متوجه شدم هومن داراي باور مذهبي اي به غير از باور مذهبي رايج در كشور مي باشد وي " بهايي " بود و بخاطر همين اعتقاد ، سختي هاي بسياري كشيده بود - تاريخ ايران همواره مملو از آزار و اذيت دگرانديشان مي باشد - پدرش را كه يك نويسنده و پژوهنده بهايي بود را در اوايل دهه 60 با اتهام " نويسنده بهايي " اعدام كرده بودند و پس از آن سرپرستي وي و خواهرش كه در در آن زمان طفلاني بيش نبودند به مادرشان سپرده مي گردد كه به حق اين بانوي ايراني دو طفلش را با همه سختي هاي موجود براي يك ايراني باورمند به آئين بهايي - بخصوص آنكه خانواده يك اعدامي باشد - به شايستگي بزرگ كرد چرا كه همه مي دانيم شهروندان بهايي در ايران طي سه دهه اخير از ابتدايي ترين حقوق يك شهروند ايراني مانند تحصيل و كار به مانند ساير هموطنانشان بهره مند نبوده اند چه كه هرگاه فردي بهايي در كسب و كاري يا فن و حرفه اي بخواهد پله هاي ترقي را طي كند ناگهان به بهانه هاي واهي يا خود وي بازداشت يا محل كسب و كارش پلمپ مي شود و البته اين جدا از دستورهاي محرمانه اداره اطلاعات به ادارات دارايي ، اماكن و اصناف براي تحت فشار قرار دادن بهاييان مي باشد ( وضع مالياتهاي سنگين ، عدم جواز كسب و جلوگيري از استخدام بهاييان نمونه هايي از اين رفتارها محسوب مي شود ) . حال در اين كارزار فشارهاي مداوم بر بهاييان اين بانوي ايراني بهايي كه شوهرش هم اعداميست و دو فرزند خردسال دارد چگونه بايد ايام را سپري كند خود جاي بحث ديگريست ( از هومن شنيدم كه مادرش نيز در اوايل دهه 60 يك سال زندان و چند سالي حبس تعليقي داشته بطوريكه سالها تحت نظر بوده و هر ماه بايد خود را به دادگاه انقلاب معرفي مي كرده تا دفتري را امضاء كند ) .
ولي دست مريزاد و هزاراحسنت بر اين مادر كه چه خوب فرزندان را تربيت كرد هومن در دوران دبيرستان و پس از آن – كه گاهي هم را مي ديديم – يكي از مؤدبترين و صلح جوترين اشخاصي است كه در عمرم ديده ام. پسري درسخوان كه به دليل اعتقادش از راهيابي به دانشگاه بازماند همان دانشگاهي كه بسياري از آقازادگان و مرتبطين با ايشان بدون كنكور و با سهميه وارد آن شدند و پس از آن بي حضور در كلاس هاي دانشگاه مدارك دكترا را دريافت و گروهي براي ادامه تحصيل !!! راهي بلاد غرب ( همان سرزمين هايي كه امثال هومن بخت آورها را جاسوس يا مرتبط به آن مي دانند و به اين اتهام زنداني مي كنند ) و گروه ديگر با لقب دكتر داراي بالاترين سمت ها در وزارتخانه ها و ادارات مي شوند .
خصيصه ديگر هومن " صلح جو بودن " وي مي باشد مقوله اي كه در سرشت وي با تربيت مادرش نهادينه شده است هرگاه بين چند نفر از هم مدرسه اي ها برخوردي پيش ميامد اولين كسي كه پيشقدم مي شد تا صلح و دوستي را بين ايشان برقرار كند هومن بود كه خود را بين ايشان ميانداخت و به هر ترفندي بود دعوا را پايان و دوستي را برقرار مي كرد . به نظرم بهترين معرفه هومن كه بتوان در وصفش گفت اينست كه پسر بسيار شادي بود و به شوخ طبعي بين دوستان معروف ... براي هر اتفاقي داستان يا طنزي تعريف مي كرد تا سياهي اتفاقات ناگوار را بگيرد خصيصه اي كه بعدها بعد از دوران دبيرستان هم با وي همراه بود بطوريكه هرگاه در خيابان يا محل ديگري وي را مي ديدم با تعريف داستاني يا جوكي سعي مي كرد مرا بخنداند . واقعا در تعجبم چگونه مي تواند انساني با اين همه مشكلات و فشارهاي روزمره در زندگي از اعدام پدر و زنداني شدن مادر گرفته تا جلوگيري از ادامه تحصيل و كسب و كار از چنين روحيه بالايي برخوردار باشد كه به جاي افسردگي موجب سرور و شادي ديگران هم بشود .چندين ماه پيش روزي وي را در خيابان ديدم ، صدايم كرد و گفت : فلاني شنيده اي يكي از توي خيابان رد مي شد و همكلاسي قديمش را ديد و...و جوكي برايم تعريف كرد با هم خنديديم از اوضاع و احوالش پرسيدم ماجراي احضار و محكوميت زندانش را برايم تعريف كرد سري تكان دادم و اظهار ناراحتي كردم ولي وي با همان روحيه شاد داستان خنده آور ديگري در رابطه با زندان رفتن يكي را برايم تعريف كرد كه پس از آن اصلا ماجراي زندان رفتن خود وي را فراموش كردم و با هم دوباره خنديدم .
چند روز پيش در اخبار اينترنت خواندم كه به زندانيان بهايي مشهد از جمله هومن به دليل امنيتي بودن پرونده ايشان مرخصي داده نمي شود ( 1) ( در زندان هم از حقوق يك زنداني ايراني محرومند ! )حقيقتا متوجه نمي شوم يك فرد بهايي كه محروم از تحصيلات عاليه است و درهيچ اداره دولتي شغل و منصبي ندارد چگونه مي تواند كاري خلاف امنيت كند كه بخاطرش زندان و در زندان هم محروم از حقوق زنداني عادي باشد جالب اينجاست كه بهاييان همواره تحت نظرند حتي مقامات عاليه كشور دستور داده اند همه بهاييان ، شناسايي و كوچكترين حركاتشان كنترل شود (2) آنوقت سوال اينجاست كه چگونه در همان ابتدا ماموران متوجه اقدام ايشان نشده اند ( بايد اين ماموران را بخاطر اهمال كاري در انجام وظيفه مؤاخذه كرد ! ) تا بعد مجبور نشوند ايشان را به اتهام اقدام عليه امنيت دستگير و زنداني كنند ؟
به نظر نگارنده همه اين پرونده سازي ها و اتهام تراشي ها براي امثال هومن بخت آور فقط و فقط بخاطر دگرانديشي ايشان مي باشد اين فشارها هم فقط بخاطر اينست كه شايد بتوانند فرد معتقد به بهائيت را از اعتقادش منصرف و مسلمان كنند ( نمي دانم اين مسلماني به چه كارآقايان آيد ؟! ) اما همه اينها نه تنها تاثيري بر فرد بهايي نداشته بلكه نتيجه عكس داده چرا كه همه شاهديم كه بسياري از ايرانيان غير بهايي با مشاهده فداكاريهاي بهاييان به تحقيق در مورد اين باور مذهبي مبادرت ورزيده اند و ديگر با تهمتهايي نظير جاسوسي و كفر نمي توان بهاييان ايران را از ساير هموطنانشان جدا نمود .
به اميد آزادي دوست عزيزم : هومن بخت آور – زنداني عقيدتي زندان وكيل آباد مشهد –
................................................................

( 1) http://hra-na.info/1389-01-27-05-27-21/7858-1.html

(2) مي توانيد بعضي از اين دستورات را در لينك ذيل مشاهده كنيد
" وادار كردن شهروندان بهايي به خروج از كشور " : فرشته قاضي
http://www.roozonline.com/persian/news/newsitem/article/-c82cf2126c.html

رنجنامه همسر جناب وجیه الله میرزا گلپور

2011-05-03T13:27:00.000-07:00

رنجنامه همسر شهروند بهایی ساکن ساری، وجیه الله میرزا گلپور، که در سن 71 سالگی در ساری بازداشت به تبعیدگاه نشتارود منتقل شد.

زندگی آرامی داشتیم. به همراه همسرم سال ها دفتر روزگار را در روستای صفرآباد ساری ورق زدیم. وجیه الله سحرگاهان به راز و نیاز مشغول بود، سپس به پرورش گیاهان باغ می پرداخت و شبانگاهان نیز به مطالعه می کرد.
سال ها بود که از سال های سخت زندگی گذشته بود. قریب به سه دهه پیش که همسرم را تنها به صرف اعتقاد به دیانت بهایی از شغل شرافتمندانه خود یعنی معلمی اخراج کردند. سال هایی که با بحران های شدید مالی همراه بود. بحرانی که نه فقط هویت اعتقادی ما، نه فقط شرایط اقتصادی ما ، که جان ما را نیز تهدید می کرد. در سال های ابتدایی انقلاب که اندیشه های افراطی و افکار پرتعصب و پرده های جهل، چشم بسیاری را بسته بود. شبها منزل ما توسط برخی متعصبین مذهبی سنگسار می شد و همسرم مورد ضرب و شتم قرار گرفت. سال ها گذشت و بسیای از آنان که در آن زمان دشمنان ما بودند، در اثر نیکی کردار و درستی گفتار همسرم از دوستان ما شدند و برخی نیز خود مورد ستم و تبعیض صاحبان قدرت قرار گرفتند. آنان که خود را زمانی مقابل ما می دیدند، حال همراه و همدرد ما گشتند.
گمانم چنان بود که آن سال های سخت برای همیشه گذشت. اما چندی پیش که همسرم در اثر کهولت سن در 71 سالگی در اثر عارضه قلبی تازه از بیمارستان مرخص گشته بود، صبحگاهی که همسرم نه در باغ و در حال پرورش گیاهان که دربستر بیماری از درد رنج می برد. تلفن به صدا در آمد. مردی خود را دوست همسرم خواند. اما صدایش را نمی شناختم. خواست با وجیه الله صحبت کند. همسرم نیز صدایش را نشناخت. این دوست ناآشنا و یا دیر آشنا وی را به ستاد خبری احضار نمود. دیر آشنایی که نه به رنجَش حرمت گذاشت و نه به بیماری اش . دوست نا آشنایی که به جای عیادت همسرم حکم بازداشتش را آورد. چه دوران غریبی است، روزگار ما! که مدعیان دوستی بند در دست دوست می زندند و به جای پرستاری، بازداشتش می کنند.
صبح پنجشنبه ساعت 9 وجیه الله با دستی که گذر عمر لرزانش نمود، و قلبی سرشار از اطمینان که رنج های زمانه هر لحظه صبورتر و البته نحیفش کرده بود، به ستاد خبری اطلاعات مراجعه نمود تا به گفته بازجوی اطلاعات تنها به چند سوال ساده پاسخ گوید، اما نمی دانم چرا این سوالات ساده پایان نمی پذیرد تا همسرم به کانون گرم خانواده بازگردد؟ درختان شکوفه کرده اند و گل های باغ هر روز منتظر باغ بانند اما نه دستی که آبیاریشان کند و نه نوایی که برایشان نغمه خوانی نماید.
تا شنبه صبر کردیم. به امید آنکه با مراجعه به مراجع قضایی دریابم که شوهرم کجاست و اتهامش چیست؟ مردی که در روستا به نیکی و پاکی شهرت یافته، چه کرده که در شهر، شهرآشوبش نامیده اند؟ مردی که آرامش باغ از اوست، چه ولوله ای در شهر افکنده که دربندش کرده اند؟ ابتدا که هیچ پاسخی نبود که نبود. گویی همه در سکوتی که سخن از ترس و وحشت داشت، اجازه سخن گفتن نداشتند. در برخی چشم ها همراهی را می شد دید، اما به اکراه رفتاری دیگر می کردند. سکوت بود و انکار. تا آنکه منشی دفتر بازپرس ساری به دادمان رسید و گفت که به تنکابن منتقل شده است. پرونده اش نیابتی است، ولی بیشتر هیچ نمی دانیم. باید به تنکابن بروید چه که ایشان را به همراه پرونده اش به تبعیدگاه نشتارود تنکابن منتقل کرده اند. تمام بیماری های خود را فراموش نمودم، تمام دردهایم را و با کهولت سن رنج سفری دویست و پنجاه کیلومتری را برخود هموار کردم تا مراجع قضایی تنکابن پاسخم را گویند.
روز یکشنبه رفتم تا دادستان، دادم بستاند و فریاد رسم بعد از خدای باشد. اما فریاد، بر آسمان کشید و به جای آنکه اتهام همسرم را بگوید و قراری که برایش صادر گشته است را معین نماید، ما را "بهایی کثیف " خواند و " فرقه ضاله " نامید و این ناحق را حقمان خواند. به یاد این آیه مبارکه قرآن کریم افتادم که می فرمایند : " اگر فاسقی خبری برایتان آورد، تحقیق کنید که مبادا از سر نادانی آسیبی بدو رسانید." خداوند از مسلمانان خواسته که با فاسق چنین کنند، حال من که شهروندی قانون مدار بوده ام و در تمام زندگی هیچگاه پایم به مراجع قضایی باز نشده، خبر دستگیری همسرم را برای مراجع قضایی شهرستان تنکابن آوردم، اما به جای تحقیق مرا تحقیر کردند و توهین نمودند. از اتاق بی آنکه کوچکترین بی حرمتی به ایشان شود و یا حتی نام دین خود را برزبان آورده باشیم، بیرون شدیم. همواره فکر می کنم اگر واقعا ایشان از پرونده همسرم بی اطلاع بودند، از کجا فهمیدند که ایشان بهایی هستند؟ اگر ایشان کاملا بی طرف بودند، چرا به اعتقادات بنده وهمسرم توهین نمودند؟
در طی این چند روز نه صدای آرام بخش همسرم را شنیدم و نه اجازه ملاقاتش را یافتم. نه از مکانش با خبرم و اتهامش را می دانم که چیست؟ رگ قلبش مسدود است و با آنژیوگرافی نیز باز نشد، تحت شرایط سخت در تبعیدگاه نشتارود و بازجویی ها اگر سکته نماید، مسئولش کیست؟ می دانم که این سختی ها را فقط همسرم متحمل نمی شود بسیاری از هموطنانم در مسیر احقاق حقوق شهروندی به ناحق انواع بلایا را تحمل می کنند. خدای را شاکرم که در مسیر عدالت خواهی همسرم را در کنار سایر هموطنانش قرار داد و امیدوارم که روزی رسد که همه ایرانیان فارغ از هر دین و قومیتی در نهایت برابری و برادری در احیای وطن عزیزشان دست دوستی به هم دهند.

به امید آنروز
وجیه ناشری

احضار و دستگیری وجیه الله میرزا گلپور، شهروند بهایی 71 ساله

2011-05-03T13:26:00.000-07:00

بار دیگر بیدادی آشکار در شمال ایران؛ دستگیری شهروند بهایی 71 ساله در روستای صفرآباد ساری.
روز یکشنبه 4 اردیبهشت ماه 90، بازجوی اطلاعات ساری، طی تماسی تلفنی و به صورت شفاهی، وجیه الله میرزا گلپور از بهاییان ساکن روستای صفر آباد را به ستاد خبری اطلاعات ساری احضار کرد. این شهروند بهایی که علاوه بر سن بالا، با ناراحتی قلبی نیز دست و پنجه نرم می کرد، درخواست احضاریه کتبی نمود تا در محل حضور یابد. مامورین اطلاعات ساری نیز چند ساعت بعد با احضاریه کتبی در منزل وی آمدند و او را برای فردای آن روز یعنی 5 اردیبهشت ماه به ستاد خبری فرا خوانند.
وجیه الله میرزا گلپور پس از مراجعه به ستاد خبری اطلاعات ساری در روز بعد، بازداشت شده و به زندان اطلاعات ساری، کچویی و سپس به تبعیدگاه نشتارود منتقل گردید.
تماس تلفنی مامور اطلاعات ساری مانند بسیاری موارد دیگر با دروغی آشکار به همسر وی همراه بود. وی خود را از دوستان وجیه الله میرزا گلپور معرفی کرد.

انتقال فریبا کمال آبادی و مهوش ثابت به زندان قرچک ورامین

2011-05-03T13:23:00.000-07:00

امروز سه شنبه 13 اردیبهشت ماه 90، فریبا کمال ابادی ومهوش ثابت از اعضای سابق هیات یاران ایران به همراه گروهی از زندانیان زن زندان رجائی شهر به زندان قرچک ورامین منتقل شدند.این پروژه که از چند ماه قبل اعلام شده بود ودر طی چند مرحله باجرا در امد ه بود بتدریج تمام زندانیان زن رجائی شهر را شامل خواهد شد در حال حاضر چند صد زندانی در یک سوله بزرگ در کنارهم بسر می برند .شرایط این زندانیان بسیار دشوار بوده واز لحاظ بهداشت ودسترسی به سرویسهای بهداشتی بسیار نا مناسب است.

دستگیری وصال محبوبی شهروند بهایی ساروی

2011-05-03T13:20:00.000-07:00

روز دوشنبه 5 اردیبهشت ماه 90، وصال محبوبی شهروند بهایی ساکن ساری به طور کتبی به ستاد خبری اطلاعات احضار شد و در پی آن بازداشت گردید.
وی برادر شهروند بهایی دیگری به نام سارا محبوبی ست که 16 فروردین ماه 90 و برای بار دوم در یک سال گذشته دستگیر شده است.مامورین ستاد خبری ساری در اولین ملاقات خانواده با سارا محبوبی از برادرش به طور شفاهی خواستند خود را به این ستاد شهرستان ساری معرفی نماید. پس از 3 روز نیز حکم کتبی احضاریه ، به وی ابلاغ شد.

بازداشت مجدد بهزاد ذبیحی ، شهروند بهایی ساری

2011-04-16T11:16:00.000-07:00

کمی بیش از یک ماه از آزاد کردن بهزاد ذبیحی نگذشته بود، که بار دیگر بازداشت شد. صبحگاه روز 21 فروردین 90، این شهروند بهایی اهل ساری، برای پاسخ به پاره ای پرسش ها به ستاد خبری اطلاعات ساری فراخوانده شد و در همان محل بازداشت و به بازداشتگاه ساری منتقل گردید. در حال حاضر نیز نامبرده به زندان تنکابن منتقل شده است. این دستگیری درحالی صورت پذیرفته که مامورین از پاسخ به سوالات مکرر خانواده ذبیحی در ارتباط با علت دستگیری وی ، سر باز می زنند.
بهزاد ذبیحی، پیشتر در 3 اسفند ماه 89 توسط مامورین اطلاعات ساری دستگیر شده بود و مغازه و منزلش نیز توسط نیروهای امنیتی ساری در 10 بهمن ماه مورد بازرسی قرار گرفته بود.

دیداری دوباره با دیوارهای اوین:اجرای حکم یک سال حبس برای آرتین غضنفری

2011-04-16T11:02:00.000-07:00

27 فروردین امسال روزی غمناک در تقویم خانواده آرتین بود؛ روزی که پس از وداعی موقت از اوین و تحمل ماهها بیماری ریوی ناشی از شرایط زندان، باز دیدار آرتین غضنفری با این زندان تازه شد.
آرتین غضنفری، شهروند بهایی تهران در 27 فروردین 90 برای اجرای حکم یک ساله خود به زندان اوین فراخوانده شد. وی به اتهامات واهی "اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرایم علیه امنیت ملی کشور، تبلیغ علیه نظام از طریق تهیه خوراک برای رسانه‌های بیگانه، اخلال در نظم عمومی و توهین به مقدسات" توسط قاضی مقیسه به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
پیش تر در 13 دی ماه 88 و پس از وقایع روز عاشورا، 10 تن از شهروندان بهایی در تهران دستگیر شدند و آرتین غضنفری و همسرش ژینوس سبحانی نیز دو نفر از ایشان بودند. مدت ها بی خبری و انفرادی و بازجویی، تا آنکه در 14 فروردین 89 به قید وثیقه آزاد شد؛ در حالیکه به علت شرایط نامناسب زندان از عفونت ریوی شدیدی رنج می برد. به سرعت دادگاهش در اواخر فروردین ماه تشکیل شد و نامبرده به تحمل یک سال حبس محکوم گردید.

آزادی سه تن از شهروندان بهایی دستگیر شده به قید وثیقه

2011-04-14T16:03:00.000-07:00

روز سه شنبه 23 فروردین ماه دو تن از شهروندان بهایی اهل همدان به نام های حمید جهانگیری و شجاع الدین جهانگیری و نیز پیمان قیامی از بهاییان کرمانشاه با قرار وثیقه 20 میلیون تومانی از زندان آزاد شدند.

یورش به منزل درسا سبحانی، شهروند بهایی ساری

2011-04-11T13:51:00.003-07:00

جرمی گران مرتکب شده که باز هم می خواهند دستگیرش کنند. درسا سبحانی نه تنها به علت اعتقادش به آیین بهایی، اجازه تحصیل در دانشگاههای کشورش را نیافته، بلکه برای احقاق حقوق زنان میهنش هم می کوشیده و به همین دلیل بار دیگر باید شاهد یورش نیروهای امنیتی به منزلش باشد.
صبحگاه روز 20 فروردین ماه 90، نیروهای امنیتی ساری به منزل درسا سبحانی یورش برده اما از آنجا که نامبرده در محل حضور نداشت، قادر به دستگیری وی نشدند. به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، مامورین امنیتی ساری به زور وارد منزل این شهروند بهایی شده و در حالی که تنها خواهر کوچکتر او در منزل بود، اقدام به فیلمبرداری از منزل و سپس ضبط سی دی ها، کتب و نیز کامپیوتر شخصی درسا نمودند.

درسا سبحانی پیشتر در 15 اسفند ماه 88 توسط نیروهای امنیتی ساری دستگیر شد و پس از بازجویی و تحمل حبس انفرادی، در اول اردیبهشت 89 به قید وثیقه و موقتا آزاد گردید. پس از برگزاری دادگاه، این شهروند بهایی 21 ساله به 1 سال حبس تعزیری محکوم شده است ولی تاریخ شروع محکومیت وی هنوز اعلان نگردیده بود. دستگیری سارا محبوبی یکی دیگر از دوستان بهایی محروم از تحصیل وی در ساری، نشان از موج تازه دیگری از یورش نیروهای امنیتی به فعالان حقوق بشر بهایی دارد.

دستگیری سارا محبوبی شهروند بهایی ساری

2011-04-11T13:51:00.001-07:00

بامداد 20 فروردین ماهِ سارا محبوبی، با زنگ های پیاپی نیروهای امنیتی ساری آغاز شد. این دانشجوی محروم از تحصیل بهایی برای بار دوم توسط مامورین اطلاعات این شهرستان دستگیر شد و خانه اش مورد هجوم و بازرسی قرار گرفت.
مامورین امنیتی ساری، پس از ضبط کتب، دست نوشته ها، سی دی ها و کیس کامپیوتری وی، اقدام به دستگیری وی نمودند.به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، این شهروند بهایی پس از دستگیری به بازداشتگاه اطلاعات ساری منتقل شده است.

این شهروند 21 ساله، برای اول بار در 29 خرداد ماه 89 در منزل مسکونیش بازداشت شد و پس از بازجویی و تحمل زندان انفرادی به قید وثیقه آزاد گردید.
همزمانی یورش به منازل سارا محبوبی و درسا سبحانی از دیگر محروم از تحصیلان بهایی، نشان از شدت فشار بر این جامعه اقلیت ایرانی ست و برگی دیگر را از دفتر آزار و اذیت بر بهاییان مازندران ورق می زند.
* تصویر سمت راست مربوط به سارا محبوبی و دست چپ، درسا سبحانی است.

بازداشت پیمان قیامی شهروند بهایی کرمانشاه

2011-04-08T09:36:00.000-07:00

در ادامه بازداشت گسترده شهروندان بهایی در سراسر ایران، پیمان قیامی در کرمانشاه بازداشت شد. مامورین امنیتی این شهرستان در ساعت 8:30 صبحگاه روز 19 فروردین ماه پس از تفتیش منزل و ضبط کتب و سی دی های مربوط به آیین بهایی و نیز دو کیس کامپیوتری، اقدام به دستگیری این شهروند بهایی نمودند.

به گزارش خبرگزاری رهانا، این هجوم در شب قبل، صورت گرفت اما از آنجا که مامورین حکم بازداشت و بازرسی منزل را دردست نداشتند، پیمان قیامی از راه دادن ایشان به منزل خودداری کرد. نیروهای امنیتی کرمانشاه قصد داشته اند که در نیمه های شب، قفل منزل وی را شکسته و بدون حکم وارد منزل شوند و وی را همان وقت با خود ببرند ولی این کار را نکردند زیرا همسایه ها با شنیدن سر و صدا بیرون آمده، پرسیده بودند که مأمورین کیستند و چه می کنند و وقتی متوجه شده اند برای چه آمده اند، با اظهار تعجبِ همسایه ها از این طرز عملِ مأمورین و تقاضای قبلی آقای قیامی مبنی بر رجوع مأمورین در صبح، راضی شده اند که بروند و صبح برای بردن آقای قیامی مراجعه کنند که همینطور هم عمل نموده اند.
به همین دلیل دستگیری این شهروند بهایی در فردای 18 فروردین صورت پذیرفت. علت دستگیری وی، از سوی مامورین اطلاعات، پاسخگویی به برخی پرسش ها عنوان شده است.

یاران در بند

2011-04-01T04:16:00.000-07:00

این شعر و نماآوا زیبا توسط یکی از خوانندگان عزیز خبرنورد ارسال شده است.

حال مان خوش نيست بيماريم هنوز
دست در دامان خرافاتيم هنوز
دم به دم از اصلِ دين دوري كنيم
پايبند ورد و اسحاريم هنوز
منتظر تا از ته چه بانگ نايي بشنويم
گوش ها را تيز كرده تا صدايي بشنويم
بي خبر از حيله ي ملاي سياس و شرور
پاي هر منبر رويم صوت حجازي بشنويم
جمله گي بايد كه در زنجير باشيم
اسير این شبِ ديجور باشيم
چو خود خواهيم غم و تاريكي شب
همان بهتر كه چون شب كور باشيم
زماني ملتي آگاه بوديم
پر از شادي زغم آزاد بوديم
سراسر ملك ما رشك جنان بود
به نيكي شهره ي آفاق بوديم
ز آفت هاي امروزي در ايران
نشاني ها كجا در ما دليران؟
سخن را بهر نيكي مي سروديم
همه انديشه هامان پاك و پويان
چه آمد بر سر ما اين چنين خوار
اسير دست بد خواهان خونخوار
ز بس انديشه ها را پاي بستند
شده ايران ما بيمار بيمار
زبان در دست نا اهلان فتاده
شده گفتار نيكان پاره پاره
به جاي مهرباني ، همزباني
شده دلهايمان چون سنگ خاره
اگر خواهي بگويي از عدالت
بود ايران آزاد بانگ نايت
درون سجن و بندي تا بداني
كه نبود جز ثناشان در دهانت
بگو تسبيح و مدحِ شيخ و شاهان
بگو كشور لطيف است چون بهاران
بگو ايراني يان آزاد و شادند
بگو بي غم نشستيم در سرامان
در اين ماتمكده قحطِ صفات است
دروغ و تفرقه، نقل و نبات است
همه نيكويي مردم فنا شد
فضائل، فحش و دشنام و گناه است
خدايا اين ستم از شيخِ دين شد
به نامت گربه ي ميهن غمين شد
سراسر ملك ايران غرق خون است
چه شد عدلت؟ كجا حبل المتين شد؟
به يك روزت ندا غرقاب خون گشت
دگر روزت ترانه بي صدا گشت
ز صبرت سر به سر كشور فنا شد
همه ايران چو دشت نينوا گشت
زده قفلِ سكوت بر ايده هامان
به حبسش آمده انديشه هامان
به ذكر و ياد تو با ما چنين است
همو كه گرد تو گردد خرامان
كجا اديان تو اين گونه خواهند
رسولانت جهان پر خنده خواهند
جهانِ همدلي ، وحدت، محبت
براي مردم آزاده خواهند
برادر خواهرم فرزند ايران
چو من غمهايتان از ديده ريزان
به حقِ حرمت يارانِ در بند
به پاس خونِ شيران و دليران
سراسر بانگِ آزادي برآريم
ستم را هي زنيم از خود برانيم
ز نو ايران شود بي ظلم و آفت
اگر بر روي حرفِ حق بمانيم
ز هر كيش و زبان، يك چيز خواهيم
عزيزان را ز بند آزاد خواهيم
همه انديشه ها را پاس داريم
جهان را از ستم ها پاك خواهيم.
د.ج

برای مشاهده نماآوا، لطفا به لینک زیر در یوتیوب توجه کنید.

http://www.youtube.com/watch?v=LlaGlqoyKfM

سکوت مساوی است با ظلم و ترویج آن

2011-03-31T10:27:00.000-07:00

این متن توسط یکی از خوانندگان عزیز خبرنورد فرستاده شده است:

ظلم ناپایدار است و عشق و محبت حقیقی پایدار . اگر چه به ظاهر ظلم در نگاه ظلمان منشأ قدرت است ، اما حقیقتا فرو برنده قدرت آنان در قعر چاه جهل و نادانی کسانی است که ظلم خود را نردبانی به سوی رشد و ترقی ظاهری خود می دانند . غافل از آنکه این خود وسیله ای است که آنان را به پست ترین نقطه وجود بشری که منشا هوی و هوس اوست فرو می برد چنانچه اجازه بلند شدن و نفس کشیدن را به آنها نمی دهد. در مقابل آن عشق و محبت الهی است که اگر چه به ظاهر قدرتی ندارد اما نیروی باطنی آن می رود که ظلم ظالمین قدرت طلب راسرنگون نماید . نیروی باطنی که ازبین برنده تاریکی نفس و هوی و نماینگر روشنایی عزت و شرافت انسانی است. این عشق و محبت است که حقیقت است نه مجاز، وجود است نه ماهیت ، باقی و برقرار است نه متزلزل و فنا پذیر. اما ظالمان پرکین و متعصب فکر کرده اند که محبت الهی را می توانند به درهم و دنیاردنیا بخرندو یا با قدرت محدود خود بر آن نامحدود قدرت الهی غلبه نمایند . اینان کورانند و نابینا به دل ، کجا توانند درک قدرت عشق حقیقی و محبت معنوی رب الارباب را نمایند . این است که می گوییم ظلم باقی نمی ماند ، چرا که افراد ظالم باقی نیستند و زود است که افکارشان با خودشان در کهنه غبار تاریخ محو و نابود گردد و حقیقت عشق و روح و ایمان الهی باقی و برقرار مانند . این است تقابل عشق حقیقی و ظلم مجازی .
علت نوشتن این متن برملا نمودن ظلم تازه ای است که دولتمردان ایران مجددا برجامعه مظلوم و بی گناه بهایی وارد کرده اند که آنرا چند روز پیش از طریق ایمیل متوجه شدم منظورم تایید شدن حکم 20 ساله یاران ایران توسط هیئت تجدید نظر قضایی است . حکمی که باعث شد سکوت تمام وجودم را بگیرد و چنان متعجب شدم که به سرعت برای پی بردن به واقعیت سایت های دیگر را جستجو کردم و از حقیقت ظلم وارد شده توسط دولتیان مطمئن شدم . من که بسیار از شنیدن این واقعه متأثرو نا راحت بودم چند روزی را با این فکر گذراندم تا اینکه بالاخره سکوتم را شکستم تا بنویسم آنچه را که باید بر اهل عالم آشکار شود نوشتم تا بشکنم سکوت کسانی را که یا بی اطلاعند و یا با اطلاع کامل خود را به بی اطلاعی و بی تفاوتی نسبت به ظلم ظالمین می زنند .
روی من با تمام مردم عالم است : از هموطنانم ، مدافعین حقوق بشر ، دولتمردان عدالت پرور و علی خوی ، روشنفکران ایرانی و بهائیان ایران و عالم .
سکوت چرا و تا به کی ؟ شرم آور است که بر افرادی بی گناه و معصوم ظلم روا دارند و ماساکت بنشینیم و به زندگی عادی و گاهی نیز بی هدف خود بپردازیم و ندانیم که بر سر عده ای بی گناه که به جهت احیای وطن ما در گوشه ای در بندند چه می آید و اجازه دهیم هر چه ظالمان می خواهند بر سر آنان روا دارند ، آیا این همان درس عشق ، دوستی ، برابری و برادری است که ما آموختیم ؟ آیا این همان شرافت انسانی است که از آن دم می زنیم ؟
اگر از 20 سال حکم نابرابر و ناعادلانه صحبت می کنم علتش نادیده گرفتن ظلم به دیگر هموطنان عزیز و شریفم از روزنامه نگار و دانشجو و افراد عادی و عامی جامعه ایران نیست بلکه یادآور ادامه روند ظلم در سرزمینی است که یادگار دوران گذشته اش عدل و داد است و افتخار ملت ما به این است که روزگاری همه با تفاوتها و تنوع قومی و نژادی و مذهبی با نهایت محبت و مهربانی در کنار هم می زیسته اند و به هم احترام متقابل می گذاشتند .
باید متذکر شوم که واقعیت این است که دولتمردان ایران وقت را در اوضاع آشفته خاورمیانه و شمال آفریقا و هیجانات عظیمی که در اثر انقلابات در این گوشه از جهان ایجاد گردیده مغتنم شمرده اند و از این وضعیت سوء استفاده نموده اند تا زهر خودشان را یکبار دیگر بر پیکره جامعه معصوم و بی گناه بهایی وارد آورند و با توجه به اینکه اذهان و افکار گرفتار وضعیت سیاسی جوامع هم جوار است به راحتی ظلم وستم خود را روا دارند و مطمئن باشند که این فشار و زور بر هفت نفر بی گناه عضو هیئت یاران ایران سابق از دیدگان کسانی از جوامع مدافع حقوق بشر ، کشورهای طرفدار عدالت و هموطنان شریف وعزیزمان دور بماند .
اما ناعادلان شیطان خوی بدانند که خورشید زیر ابر پنهان نمی ماند ما بیداریم و مردم ایران از این ظلم و تعدی هوشیار. خطاب بنده شخص و ارگان خاصی برای دفاع از این ظلم و ستم نیست تمامی مردم ایران است . اگر امروز ما این اجازه را به تشدید ظلم ظالمین بدهیم مطمئن باشیم که اجازه ظلم و ستم بر خود را صادر نموده ایم و پذیرفته ایم که ما حق و حقوقی نداریم و آنان هر کار می خواهند می توانند انجام دهند .
جا دارد این را نیزمجددا بازگو نمایم که یاران ایران سابق (این هیئت هفت نفره) نزدیک به چهار سال است که در حبسند و تنها علت خطای آنان کمک به رتق و فتق امور جامعه اقلیت بهایی بوده است . دولتمردان ایران این عده را پس از دو سال و اندی از بند 209 زندان اوین به قصد اذیت و آزار و محدود کردن آنان به یکی از کثیف ترین و و از لحاظ بهداشتی پست ترین زندانهای ایران ، زندان رجایی شهر کرج منتقل کردند با این نیت که آنان را تحت فشار گذاشته و بتوانند از این آزار و اذیت بهره و سود ببرند . اما آنان فراموش کرده اند که نور الهی و محبت حقیقی با این بلایایی که برای احبای مخلص درگاه او عین عنایت است نمی توانند خاموش کنند . این بار نیز چون سی و یک سال گذشته ترفند آنها با شکست مواجه شد و هم بند کردن پنج مرد و دو زن با افرادی که به حبس ابد و یا اعدام محکوم شده بودند فرصتی را برای آنان ایجاد نمود تا هم بندان آنان را که از نگاه اجتماع ایران از جامعه طرد شده بودند را با قوه محبت الهی آشنا نمایند موهبتی که حضرت بهاءالله بر عالمیان ارزانی داشتند و از این طریق قلوب آنان را با نورش روشن نمایند و به این عده ای که در تفکر ناصحیح خود برای خود هیچ ارزشی قائل نبودند وخود را پوچ می دانستند بقبولانند که آنان هر لحظه ای اراده نمایند می توانند شرافت انسانی خود را بیابند و برای حرکتی تازه آماده شوند و در مسیر رشد و ترقی قرار گیرند. دولتمردان و جاهلانی که به این نیت آنها را منتقل کردند تا نور محبت الله و تعالیم حضرت بهاءالله را در وجود این نفوس (یاران ایران ) خاموش نمایند نه تنها نتوانستند که بالعکس محبت بهاءالله در وجود کسانی زبانه کشید که از نگاه دولتیان بی عقل و منش انسانی و طرد شده از جامعه بودند . آیا می توان گفت که این نیروی تقلیب کننده یک انسان عادی است که می تواند چنین تأثیری بر وجود مرده عده ای طرد شده از جامعه و حتی خانواده خود بگذارد یا نیرو و اراده و تاییدات الهی است که از طریق مجاری خود یعنی بندگان با و فای خود چنین تاثیر و انگیزشی را دوباره در وجود آنان (محبوسین به حبس ابد و اعدام) زنده می کنند و حیات جدیدی به آنان می دهند .
این عمل نه با هفت نفر اعضای هیئت یاران ، که با رها ثابت نیز در شیراز تکرار شد ، کسی که تا قبل از آزادی دو نفر از هم سجنانش (ساسان تقوی و هاله روحی) در زندان پلاک 100 اداره اطلاعات تحت مراقبت بود به یکباره برای تحت فشار قرار دادن او روانه زندان عادل آباد شیراز می شود و در دخمه ای تنگ و تاریک و بد بو ( به جهت فاضلابی که از آنجا رد می شود) که محل عبور و مرور جانوران موذی چون موش است ، که گویا شباهتی به آشپزخانه متروکه ای دارد آنهم در کنار کسانی که یا محکوم به اعدامند یا حبس ابد . بله اگر به نفس انسانی نگاه کنیم یک فرد عادی در اثر قرار گرفتن در چنین شرایط و محیطی قطعا تسلیم خواهد شد . اما اشتباه دولتمردان و متعصبین امور در این است که امثال رها ، یاران ایران و بسیاری از زندانیان بهائی و غیر بهائی این است که افرادی عادی و بی هدف نیستند که با وزش باد هم جهت گردند و مطابق میل آنان حرکت نمایند . بلکه قوه ایمانی همراه آنان است که هیچ کس قادر به خاموش نمودن آن نیست و نه تنها نمی توانند آن را خاموش نمایند بلکه کسانی چون رها از این قوه ایمانی در جهت روشن نمودن و احیا کردن قلوبی خاموش و افسرده استفاده می نماید . شاید به نظر مسببین این را ظلم می بینند اما این ظلم و ستم برای عاشقان جمال جانان به فرصتی مبدل می گردد تا نشان دهند که در تاریکترین و مظلمترین جایگاه نیز می توان به خدمت ابناء نوع بشر پرداخت و این است حقیقت جمله بلایی عنایتی .
این بحرانها در تمام دوران 167 ساله امر بهائی وجود داشته است اگر چه نهایتا این بحرانها موجب پیروزی امرالله گردیده است . حضرت اعلی به ماکو و چهریق تبعید می شوند تا نور امرش خاموش گردد اما آن آبی که آنان بر روی این نور می ریزند روغنی می شود تا شدت نورانیت این آئین را بیشتر نماید و حضرت بهاءالله را بیش از چهل سنه به نقاط مختلف تبعید نمودند که در نهایت هر محدوده نقطه عطفی می شود برای گسترش امر مبارکشان . امروز نیز اگرچه دولتمردان و علماء سعی می کنند با فشار و زور بر زندانیان بهائی علی الخصوص یاران ایران حلقه محاصره خود را تنگ تر نمایند اما قدرت الهی این حلقه تنگ شده را فرصتی برای اثبات حقانیت امر خود می نماید .
حال روی سخن این عبد به شما عزیزان عزیز تر از دل و جان از روشنفکران ، تک تک افراد بهائی و دوست داران و مدافعین حقوق بشر است و دیگر بار تمرکز و توجه شما را به تزاید ظلم در ایران وهمچنین تثبیت 20 سال حکم یاران ایران جلب می نمایم . و از شما می خواهم که برای دفاع از آنان قیام نمائید و به دفاع در برابر این جنایت ها برخیزیم و بدانیم که :
زندگی با همه وسعت خویش محفل ساکت و غم خوردن نیست
حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نیست
اضطراب و هوس و دیدن و نادیدن نیست
زندگی جنبش جاری شدن است
از تماشاگه آغاز حیات تا بدانجا که خدا می داند
ما می دانیم که بیداری و استواری ظلم ریشه در سکوت و بی تفاوتی ما است . سکوت هر کدام از ما یعنی ترویج ظلم و حمایت از ظالم . تا به کی باید بدینگونه راه وروش نمود . مگر معنای زندگی ما در همین است که هر کس کار خود را انجام دهد و در فکر منافع خود باشد . آیا سکوت امروز ما باعث نمی گردد که حق وحقوق امروزمان را نیز از دست دهیم . آیا فراموش نموده ایم که حضرت بهاء الله می فرمایند : آنچه برای خود نمی پسندی برای دیگران مپسند و آنچه برای خود می پسندی برای دیگران بپسند. آیا ما نیز حاضریم اگر ظلمی بر ما روا رفت سکوت دیگران را در برابر این مظالم تحمل نمائیم . پس چرا ساکتیم ، چرا چشم و گوش خود را بسته ایم . بیایید در این فرخنده ایام عید باستانی که خود یاد آور طلائیترین دوران این کشور مقدس است حرکتی نمائیم و من وتو راه و رسم عشق ورزی را به یکدیگر یاد دهیم و در مسیر از بین بردن ظلم و تعدی همانگونه که حضرت اعلی و حضرت بهاءالله و حضرت عبدالبهاء و بسیاری از احبا و هموطنانمان که در این راه جان شیرین و عمر گرانمایه را نثار نمودند بر اثر قدوم آنان حرکت نمائیم و فراموش نکنیم که کسانی از هموطنان ما در گوشه گوشه این سرزمین پهناور در زندان جلادن زمان اسیر هستند و اینان چه بهائی ، چه کرد و چه فارس و چه شیعه و چه سنی و چه مسیحی و چه صوفی برای عزت و شرافت ایران و ایرانی در تاریکترین نقاط محبوسند . حال وظیفه تک تک ماست که سکوتمان را بشکنیم و عیدی خود را به آنان از طریق دفاع از حقوق تضییع شده اشان بدهیم .

(ا . ر)